by ฟืรำ » Wed Nov 12, 2008 9:05 pm
ความจริงวันนี้มีอยู่ว่า มีผู้สูงอายุคนนึงประมาณก่อนเลือกตั้ง นานมาสักพักแล้ว มีหัวคะแนนของผู้ลงสมัคร ส.ส. นำเงินใส่ซองมาให้ เยอะพอสมควรในสมัยนั้น วันต่อมาชายผู้นี้นำเงินไปคืนกับหัวคะแนน ที่มีผู้มีอิทธิพล ในย่านนั้นอยู่เบื้องหลัง ไม่นานโดนเลย มีคำสั่งมา ถ้าอย่างนั้นห้ามออกงานทุกชนิด ไม่ว่างานแต่ง งานบวช งานศพก็ห้ามไปทั้งนั้น ไม่อย่างนั้นอันตรายอาจถูกเก็บ นี่คือค่ำขู่ ของคนที่เขาอยากให้เราเลือกเขาไปเป็นผู้แทนของเราหรือนี่ ต้องมานั่งทบทวนคำว่าผู้แทนราษฎร มันแปลว่าอะไรกันแน่ ศักดิ์ศรีของคนอยู่ตรงไหนกันแน่ เงินสามารถซื้อคนได้จริงหรือ ด้วยความกลัวผู้มีอิทธิพลมากๆๆๆๆๆ จึงตัดสินใจไปงานบุญ งานแต่ง งานศพทุกงานที่เขารู้จัก และรำพึงกับตนเองและลูกหลานว่า ชีวิตกู ก็ชีวิตเดียว ตายก็ตายหนเดียว กูเป็นแค่คนจนคนนึงทำมาหากินสุจริต ใส่เสื้อเก่าๆขาดๆ แค่รู้จักกับคนเกือบทั้งอำเภอ ทุกตำบล ไม่มีธุรกิจใหญ่โต ไม่มีญาติป็นนักการเมือง ไม่มีเส้นสาย ไม่ได้ลงสมัครแข่งด้วยนักการเมืองอยากแลกกับชีวิตกูก็แล้วแต่ แต่กูไม่เลือกคนนี้เป็นผู้แทนแน่ ยังไม่ทันเลือก ก็กลัวเราขัดผลประโยชน์แล้ว อยากถามว่านี่หรือประชาธิปไตย อยากถามว่ามีอีกกี่คนที่โดนทำนองคล้ายๆกันอย่างนี้ คิดว่าไม่ได้มีเราคนเดียวแน่นอน ไอ้ที่กลัวพวกมีอิทธิพลก็เยอะ ทุกวันนี้ลูกหลานจำขึ้นใจว่าเราจะไม่ขายเสียงหนึ่งเสียงให้ใครและหัวคะแนนทั้งหลายก็รู้ว่าบ้านนี้ ตระกูลนี้ซื้อไม่ได้ แม้จะจนแต่ศักดิ์ศรี มีอยู่เต็มเปี่ยม เขามองว่าเราแตกต่าง เขามองว่าเราไม่เข้าพวก ยินดีเป็นอย่างมากที่ไม่จำเป็นต้องมานั่งรับเศษเงินพวกนี้