ไครเคยไปเวียดนามบ้างครับ

[หนูอ้อย]

แต่น้ำกระป๋องขายแพงมาก ราคาสำหรับนักท่องเที่ยว 60 บาท ใช้เงินไทยซื้อได้

[touchie]

เงินเดือนวิศวกรที่โน่นแค่ 4 - 6 พัน เอง...

เมื่อเทียบกับเมืองไทย 3 หมื่น - 1.6 แสน เทียบกันไม่ติด...

พอดีผมทำงานให้กับ บ. ที่รับจ้างติดตั้งเสากระจายสัญญาณมือถือให้กับ ไทย(ais + dtac + true + cat) ลาว เขมร เวียดนาม พม่า และศรีลังกาน่ะครับ

เลยมีข้อมูลมาบ้าง

เน็ตที่เวียดนามห่วยมาก... สามวันดีสี่วันไข้ ขนาด adsl tot บ้านเราว่ามันห่วยมากแล้ว...ยังดีกว่า fixip ที่เวียดนามเลย
ผมคอนฟิค vpn ที่เวียดนามนี่...ประสาทจะกินเอา ติดๆ ดับๆ ตลอด ไม่รู้คนบ้านเขาทนได้งัย

ปล. ตอนนี้ค่าเงินดอง 1 บาท แลกได้ประมาณ 400 ดองนะ ดังนั้นหากจะขึ้นรถปรับอากาศเดินทางระหว่างเมืองต้องเตรียมเงินเป็นแสน(ดอง) 555+

[หนูอ้อย]

มีแถมอีกนีดส์...จากกรุภาพ

สาวเจ็นเนอเรชั่นที่ถูกพิษฝนเหลืองทำลายจนกระดูกสันหลังคด ไม่สามารถทำอาชีพอื่นได้นอกจากงานเบาๆ
รัฐและเอกชนจึงร่วมกันตั้งองค์กรงานหัตถกรรมให้สาวๆพวกนี้สร้างงาน
และเอาผลงานมาขายแพงๆให้ฝรั่งหัวแดงที่เอาฝนเหลืองไปประเคนพวกเธอ





ทั้งหมดนี้คือของฝากจากเวียดนามค่ะ

[yaijung1]

ไปไม่ถึงเวียดนาม

ข้อความนี้ช่่างมีความหมายที่ลึกซึ้ง กินใจ เสียเหลือเกิน แต่ถ้าคราวหน้าไปก็ขอให้ถึงเวียดนามด้วยละกัน ส่วนผมเองไปถึง จีน เมกา ไทย ญี่ปุ่น มาแล้ว สุดยอดจริง ๆ ต้องขอบอกว่าไทย ในเรื่องของสถานที่ การบริการ แต่ถ้าเอาความสดก็ต้องเป็นจีนครับธรรมชาติจริง ๆ ไม่ปรุงแต่ง เพราะคนจนเยอะกว่าคนรวย จึงมีคนซื้อกันน้อย
ไม่รู้ว่าจะโดนเตือนหรือเปล่าเนี่ย ออกเรทนิดหน่อย ขออภัยด้วย แต่เห็นข้อความแล้วอดคิดไม่ได้

[mabilar]

ไปไม่ถึงเวียดนาม

ข้อความนี้ช่่างมีความหมายที่ลึกซึ้ง กินใจ เสียเหลือเกิน แต่ถ้าคราวหน้าไปก็ขอให้ถึงเวียดนามด้วยละกัน ส่วนผมเองไปถึง จีน เมกา ไทย ญี่ปุ่น มาแล้ว สุดยอดจริง ๆ ต้องขอบอกว่าไทย ในเรื่องของสถานที่ การบริการ แต่ถ้าเอาความสดก็ต้องเป็นจีนครับธรรมชาติจริง ๆ ไม่ปรุงแต่ง เพราะคนจนเยอะกว่าคนรวย จึงมีคนซื้อกันน้อย
ไม่รู้ว่าจะโดนเตือนหรือเปล่าเนี่ย ออกเรทนิดหน่อย ขออภัยด้วย แต่เห็นข้อความแล้วอดคิดไม่ได้

งั้นผมต่อด้วย ถ้าเรื่องสถานที่และบรรยากาศ ต้องยกให้เมืองไทยเราครับ แต่ถ้าตั้งใจทำงาน กล้าแสดงออก พร้อมรับทุกนโยบาย ต้องเวียดนามนี่แหละครับ อีกทั้งคนเวียดนามส่วนใหญ่มีรูปร่างแบบที่คุณGOD_satan นำมาลงครับ ทำให้อยากร่วมงานด้วย ส่วนลาว ไปเที่ยวแต่ไม่ต้องถึงก็ได้ครับ เพราะยังมีปัญหาในเรื่องอนามัยและการควบคุมการผลิตครับ บางทีดูภายนอกสะอาด สวยงาม แต่พอถอดแพคเกจที่ห่อออก เท่านั้นแหละ ต้องหยุดบริโภคทันที ของไม่สด ส่งกลิ่น

[Apichai]

ไปไม่ถึงเวียดนาม

ข้อความนี้ช่่างมีความหมายที่ลึกซึ้ง กินใจ เสียเหลือเกิน แต่ถ้าคราวหน้าไปก็ขอให้ถึงเวียดนามด้วยละกัน ส่วนผมเองไปถึง จีน เมกา ไทย ญี่ปุ่น มาแล้ว สุดยอดจริง ๆ ต้องขอบอกว่าไทย ในเรื่องของสถานที่ การบริการ แต่ถ้าเอาความสดก็ต้องเป็นจีนครับธรรมชาติจริง ๆ ไม่ปรุงแต่ง เพราะคนจนเยอะกว่าคนรวย จึงมีคนซื้อกันน้อย
ไม่รู้ว่าจะโดนเตือนหรือเปล่าเนี่ย ออกเรทนิดหน่อย ขออภัยด้วย แต่เห็นข้อความแล้วอดคิดไม่ได้

คิดมาก

[thanong]

ไปไม่ถึงเวียดนาม

ข้อความนี้ช่่างมีความหมายที่ลึกซึ้ง กินใจ เสียเหลือเกิน แต่ถ้าคราวหน้าไปก็ขอให้ถึงเวียดนามด้วยละกัน ส่วนผมเองไปถึง จีน เมกา ไทย ญี่ปุ่น มาแล้ว สุดยอดจริง ๆ ต้องขอบอกว่าไทย ในเรื่องของสถานที่ การบริการ แต่ถ้าเอาความสดก็ต้องเป็นจีนครับธรรมชาติจริง ๆ ไม่ปรุงแต่ง เพราะคนจนเยอะกว่าคนรวย จึงมีคนซื้อกันน้อย
ไม่รู้ว่าจะโดนเตือนหรือเปล่าเนี่ย ออกเรทนิดหน่อย ขออภัยด้วย แต่เห็นข้อความแล้วอดคิดไม่ได้

เฮ้ยยยย..เค้าพูดเรื่องอะไรกันฟะ เอ็งนี่ เดี๋ยวหลังมือเลย เอิ็๊กกกก..

[thanong]

อีกนิดนึง..คนเวียดนามที่อยุูธยาเยอะมาก มารับจ้างเข็นผักในตลาดจ้าวพรมห์ม เป็นลูกจ้างล้างชามตามร้านขาายข้าวแกงเยอะมาก...อิอิ แต่ส่วนมากสวยครับ ..เลยทำใจได้แฮ่มม...

[zeedzaad]

เดี๋ยวนี้เด็กเสิร์ฟเวียดนามเพียบ ลองไปดูร้านเพื่อชีวิตรอบๆ กทม ดูสิ ปริมณฑลนี่แหละ เวียดทั้งร้าน

[thanong]

เดี๋ยวนี้เด็กเสิร์ฟเวียดนามเพียบ ลองไปดูร้านเพื่อชีวิตรอบๆ กทม ดูสิ ปริมณฑลนี่แหละ เวียดทั้งร้าน

ดูกันไปครับคนอาเซี่ยนเหมือนกัน เวียดนามก็คงเหมือนไทยอยากไปทำงานที่ซาอุหรือสิงโป เมื่อสิบกว่าปีที่แล้วว่าใหม..

[zeedzaad]

เดี๋ยวนี้เด็กเสิร์ฟเวียดนามเพียบ ลองไปดูร้านเพื่อชีวิตรอบๆ กทม ดูสิ ปริมณฑลนี่แหละ เวียดทั้งร้าน

ดูกันไปครับคนอาเซี่ยนเหมือนกัน เวียดนามก็คงเหมือนไทยอยากไปทำงานที่ซาอุหรือสิงโป เมื่อสิบกว่าปีที่แล้วว่าใหม..

สาวแกวลงร้านไหน ร้านนั้น คนแน่นเอิ๊ยด ได้ขาว แน่น เด็ก งูเลื้อยเพ่นพ่านเต็มร้านครับ

[มะเขือเทศเน่า]

เคยอ่านในเนชั่นสุดสัปดาห์ฉบับล่าสุด บอกว่า อัตราการรู้หนังสือในเวียดนามต่ำกว่าเรา

[จีรนุช]

อยากดูสาวเวียดนามหน้าตาดีๆ นมใหญ่ๆบ้างเล็กบ้าง ไปจังหวัดสกลนคร เดินให้ขวั่ก คนเวียดนามสัญชาติไทยทั้งนั้นที่เป็นเจ้าของร้านค้า โรงหนัง ห้าง หมอ พยาบาลในโรงพยบาล ไม่มีใครมีเวลามาบ่นเรื่องถูกกดขี่ เป็นไพร่บ้าบอคอเเตก หรือไม่มีกิน เห็นเเต่ขยันทำมาหากิน ขยันเรียนหนังสือ

[OBITURY]

ไปไม่ถึงเวียดนาม

ผมก็ ไปไม่ถึงครับ เพราะไปเที่ยวกับแม่
แต่คิดว่า น่าจะถึงได้ไม่ยากใน กรุงเทพ แถบ บางกะปิ ต่อมีนบุรี นวมินทร์ เลียบด่วนรามอินทรา ลาดปลาเค้า ลาดพร้าวปลายๆ

[thanong]

อยากดูสาวเวียดนามหน้าตาดีๆ นมใหญ่ๆบ้างเล็กบ้าง ไปจังหวัดสกลนคร เดินให้ขวั่ก คนเวียดนามสัญชาติไทยทั้งนั้นที่เป็นเจ้าของร้านค้า โรงหนัง ห้าง หมอ พยาบาลในโรงพยบาล ไม่มีใครมีเวลามาบ่นเรื่องถูกกดขี่ เป็นไพร่บ้าบอคอเเตก หรือไม่มีกิน เห็นเเต่ขยันทำมาหากิน ขยันเรียนหนังสือ

เอ็งนีเข้าขั้นบ้ากามหรือพวกเวรว่ะ...

[JUR1ST]

ผมเพิ่งไปฮานอยมาเมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมานี้เอง แต่เนื่องจากไปเรื่องงานเลยไม่ได้ออกไปที่ไหนเลย

เมื่อเครื่องบินไปถึงที่สนามบินนานาชาติฮานอย สภาพเหมือนกับสนามบินต่างจังหวัดของไทย ผู้คนพลุกพล่านมากและใช้เวลารอกระเป๋านานมาก พอขึ้นแท๊กซี่ไปที่โรงแรมก็ถูกขับวกวนไปมาจนงงไปหมด แต่คิดว่าคงไม่ได้พาอ้อมเพื่อเรียกเก็บค่าโดยสารเพราะเหมาจ่ายไปแล้ว (เจ้าหน้าที่ของเวียดนามเป็นคนจ่ายให้)

ที่ได้ยินคำร่ำลือว่ามอเตอร์ไซค์ที่นี่เยอะมากก็เป็นไปตามนั้น เวลาข้ามถนนเราก็เดินให้ตรงไปข้างหน้าแล้วเดี๋ยวมอเตอร์ไซค์จะหลบเราเอง ไฟจราจรมีก็เหมือนไม่มีเพราะไม่เห็นใครจะปฏิบัติตามสัญญาณไฟเลย ที่เด็ดที่สุดคือเห็นคนเดินข้ามถนนกลางสี่แยกโดยข้ามเป็นแนวแทยงมุมแล้วรถมอเตอร์ไซค์หลบเป็นทางให้ราวกับโมเสสแหวกทะเลแดง

ผู้คนแต่ตัวค่อนข้างดี ไม่มีคนอ้วนให้เห็น มีพี่คนหนึ่งไปร้านเสื้อผ้าเพื่อหากางเกงมาใส่ ปรากฏว่ากางเกงผู้ชายตัวใหญ่ที่สุดในร้านมีขนาดเอวแค่ 32 นิ้วเท่านั้น! วันที่จะกลับไทยเจอคนอ้วนอยู่คนเดียวคือพ่อครัวในโรงแรม

ผู้คนก็ค่อนข้างฟุ้งเฟ้อเลยทีเดียว ใกล้ๆ โรงแรมมีร้านขายมือถือซึ่งผมไปซื้อซิมการ์ดโทรกลับเมืองไทย ปรากฏว่ามีทั้ง iPhone, iPad และสมาร์ทโฟนขาย คนเข้าๆ ออกๆ ตลอดเวลา ร้านอาหารคนก็เต็มทั้งตอนเที่ยงและช่วงค่ำ

ผู้คนในเมืองยังพูดภาษาอังกฤษไม่ค่อยได้ ในงานสัมมนาที่มีผู้เข้าร่วมเป็นพนักงานของรัฐและภาคเอกชนที่มีงานเกี่ยวข้องกับเรื่องระหว่างประเทศ วิทยากรจากไทยต้องพูดเป็นภาษาอังกฤษ แล้วมีล่ามแปลเป็นภาษาเวียดนามไปเข้าหูฟังอีกทีหนึ่ง ส่วนผู้คนที่เจอทั่วไปพูดอังกฤษไม่ได้เลย เลยต้องพูดไทยแล้วใช้ภาษามือแทน เมื่อยไปหมด พอวันกลับพนักงานโรงแรมเรียกแท๊กซี่ไปสนามบิน ตกลงราคาไว้แล้วว่า 15 ดอลลาร์ พอไปถึงที่สนามบินคนขับมันจะเอา 20 ดอลลาร์ เลยบอกมันว่าตูมีเท่านี้แหละ Take it or leave it.

เผอิญผมไปสัมมนาเกี่ยวกับกฎหมายการขนส่ง เท่าที่ดูของเวียดนามแล้วกฎหมายของเขามีการพัฒนาในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาโดยพยายามนำหลักการของอนุสัญญาระหว่างประเทศมาทำเป็นกฎหมายภายใน แม้จะยังตกหล่นอยู่มากแต่ก็เป็นรูปเป็นร่างมากกว่าพม่าและลาว

โดยสรุปแล้วสภาพบ้านเมืองยังแย่อยู่มาก ผู้คนที่พบปะเจอกันก็ไม่น่าประทับใจเพราะว่าไม่รู้สึกว่าอยากไปกลับเที่ยวเลย ต่างจากตอนไปลาวกับพม่าที่คิดว่าถ้ามีโอกาสจะมาเที่ยวอีก ที่เราเคยคิดว่าเวียดนามจะเป็นเสือตัวใหม่ในภูมิภาคอาเซียนนั้นคงเป็นเพราะเราเห็นมาจากสารคดีที่เขาเจาะเฉพาะส่วนที่เขาอยากนำเสนอมาให้ดู

ขอโชว์รูปซะหน่อย อันนี้เป็นรูปเมืองฮานอยที่มองจากหน้าต่างโรงแรม


ถนนหน้าโรงแรม ตอนนี้สายแล้วรถเลยน้อย


ถ่ายบนแท๊กซี่ตอนไปสนามบิน




อีกอย่างหนึ่งคนที่นี่บีบแตรรถตลอด นอนในโรงแรมจะได้ยินเสียงแตรจนกระทั่งดึกแล้วเสียงจะน้อยหน่อย สงสัยถ้าไม่บีบแตรคงจะขับรถกันไม่ได้เอาเลย

[จีรนุช]

อยากดูสาวเวียดนามหน้าตาดีๆ นมใหญ่ๆบ้างเล็กบ้าง ไปจังหวัดสกลนคร เดินให้ขวั่ก คนเวียดนามสัญชาติไทยทั้งนั้นที่เป็นเจ้าของร้านค้า โรงหนัง ห้าง หมอ พยาบาลในโรงพยบาล ไม่มีใครมีเวลามาบ่นเรื่องถูกกดขี่ เป็นไพร่บ้าบอคอเเตก หรือไม่มีกิน เห็นเเต่ขยันทำมาหากิน ขยันเรียนหนังสือ

เอ็งนีเข้าขั้นบ้ากามหรือพวกเวรว่ะ...

ดูผู้หญิงเฉยๆคงไม่เรียกบ้ากามหรอก ไม่เหมือนพวกไปเลือกผู้หญิงตามตู้ เเล้วบอกว่าเเค่อยากไปหาประสบการณ์ เเค่อยากไปให้ถึง หรือวันๆไม่ทำอะไร นั่งอยู่ตามป้ายรถไฟฟ้า ใต้สะพานอนุสาวรีย์ เปิดมือถือทั้งวัน

[thanong]

ผมเพิ่งไปฮานอยมาเมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมานี้เอง แต่เนื่องจากไปเรื่องงานเลยไม่ได้ออกไปที่ไหนเลย

เมื่อเครื่องบินไปถึงที่สนามบินนานาชาติฮานอย สภาพเหมือนกับสนามบินต่างจังหวัดของไทย ผู้คนพลุกพล่านมากและใช้เวลารอกระเป๋านานมาก พอขึ้นแท๊กซี่ไปที่โรงแรมก็ถูกขับวกวนไปมาจนงงไปหมด แต่คิดว่าคงไม่ได้พาอ้อมเพื่อเรียกเก็บค่าโดยสารเพราะเหมาจ่ายไปแล้ว (เจ้าหน้าที่ของเวียดนามเป็นคนจ่ายให้)

ที่ได้ยินคำร่ำลือว่ามอเตอร์ไซค์ที่นี่เยอะมากก็เป็นไปตามนั้น เวลาข้ามถนนเราก็เดินให้ตรงไปข้างหน้าแล้วเดี๋ยวมอเตอร์ไซค์จะหลบเราเอง ไฟจราจรมีก็เหมือนไม่มีเพราะไม่เห็นใครจะปฏิบัติตามสัญญาณไฟเลย ที่เด็ดที่สุดคือเห็นคนเดินข้ามถนนกลางสี่แยกโดยข้ามเป็นแนวแทยงมุมแล้วรถมอเตอร์ไซค์หลบเป็นทางให้ราวกับโมเสสแหวกทะเลแดง

ผู้คนแต่ตัวค่อนข้างดี ไม่มีคนอ้วนให้เห็น มีพี่คนหนึ่งไปร้านเสื้อผ้าเพื่อหากางเกงมาใส่ ปรากฏว่ากางเกงผู้ชายตัวใหญ่ที่สุดในร้านมีขนาดเอวแค่ 32 นิ้วเท่านั้น! วันที่จะกลับไทยเจอคนอ้วนอยู่คนเดียวคือพ่อครัวในโรงแรม

ผู้คนก็ค่อนข้างฟุ้งเฟ้อเลยทีเดียว ใกล้ๆ โรงแรมมีร้านขายมือถือซึ่งผมไปซื้อซิมการ์ดโทรกลับเมืองไทย ปรากฏว่ามีทั้ง iPhone, iPad และสมาร์ทโฟนขาย คนเข้าๆ ออกๆ ตลอดเวลา ร้านอาหารคนก็เต็มทั้งตอนเที่ยงและช่วงค่ำ

ผู้คนในเมืองยังพูดภาษาอังกฤษไม่ค่อยได้ ในงานสัมมนาที่มีผู้เข้าร่วมเป็นพนักงานของรัฐและภาคเอกชนที่มีงานเกี่ยวข้องกับเรื่องระหว่างประเทศ วิทยากรจากไทยต้องพูดเป็นภาษาอังกฤษ แล้วมีล่ามแปลเป็นภาษาเวียดนามไปเข้าหูฟังอีกทีหนึ่ง ส่วนผู้คนที่เจอทั่วไปพูดอังกฤษไม่ได้เลย เลยต้องพูดไทยแล้วใช้ภาษามือแทน เมื่อยไปหมด พอวันกลับพนักงานโรงแรมเรียกแท๊กซี่ไปสนามบิน ตกลงราคาไว้แล้วว่า 15 ดอลลาร์ พอไปถึงที่สนามบินคนขับมันจะเอา 20 ดอลลาร์ เลยบอกมันว่าตูมีเท่านี้แหละ Take it or leave it.

เผอิญผมไปสัมมนาเกี่ยวกับกฎหมายการขนส่ง เท่าที่ดูของเวียดนามแล้วกฎหมายของเขามีการพัฒนาในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาโดยพยายามนำหลักการของอนุสัญญาระหว่างประเทศมาทำเป็นกฎหมายภายใน แม้จะยังตกหล่นอยู่มากแต่ก็เป็นรูปเป็นร่างมากกว่าพม่าและลาว

โดยสรุปแล้วสภาพบ้านเมืองยังแย่อยู่มาก ผู้คนที่พบปะเจอกันก็ไม่น่าประทับใจเพราะว่าไม่รู้สึกว่าอยากไปกลับเที่ยวเลย ต่างจากตอนไปลาวกับพม่าที่คิดว่าถ้ามีโอกาสจะมาเที่ยวอีก ที่เราเคยคิดว่าเวียดนามจะเป็นเสือตัวใหม่ในภูมิภาคอาเซียนนั้นคงเป็นเพราะเราเห็นมาจากสารคดีที่เขาเจาะเฉพาะส่วนที่เขาอยากนำเสนอมาให้ดู

ขอโชว์รูปซะหน่อย อันนี้เป็นรูปเมืองฮานอยที่มองจากหน้าต่างโรงแรม


ถนนหน้าโรงแรม ตอนนี้สายแล้วรถเลยน้อย


ถ่ายบนแท๊กซี่ตอนไปสนามบิน




อีกอย่างหนึ่งคนที่นี่บีบแตรรถตลอด นอนในโรงแรมจะได้ยินเสียงแตรจนกระทั่งดึกแล้วเสียงจะน้อยหน่อย สงสัยถ้าไม่บีบแตรคงจะขับรถกันไม่ได้เอาเลย

เวียดนาม ยวน ไม่มีทางมาเทียบกับไทยได้หรอกครับ ภายในยี่สิบสามสิบปีข้างหน้า...