

ramboboy26 wrote:มีบ้านเล็กๆบนเขา ริมธาร
อากาศดีๆ ต้นไม่ร่มรื่น
มีเมียที่รัก
มีลูกน่ารักซักสองคน
อยู่ไปวันๆได้อย่างไม่เดือดร้อนตนเองและผู้อื่น
แบบนี้เรียกอิสรภาพได้ป่ะครับ






pojjaman wrote:อิสราภาพของผมคือ
ไม่ต้องเข้างาน 8 โมงเช้า และต้องเลิกงาน 6 โมงเย็น
ไม่ต้องเีบียดแย่งกันขึ้นรถBTS รถใต้ดิน ไม่ต้องแย่งกันกินข้าวเที่ยง ไม่ต้องรอคอยโบนัส ไม่ต้องตามใจนาย
อยากทำงานวันไหนก็ได้ หยุดวันไหนก็ได้ ไม่อยากเป็น หนูที่วิ่งถีบจักร วิ่งที่เดิมๆ วงล้อเดิมๆ ในกรงใบเดิม
pojjaman wrote:^
^
^ซื้อ ลอตเตอรี่ เกือบทุกงวดครับ ปล. ไม่ได้ซื้อหวังรวยครับ สงสารคนขายครับ ผมจะคอยอุดหนุน มนุษย์ล้อ / คนแก่ๆ เห็นแล้วอดใจช่วยไม่ได้ ซื้อมา หลายครั้งลืมในกางเกงทำงาน ลงถังซักผ้าประจำครับ แต่ไม่จำเป็นต้องรวยร้อยล้าน ก็มีอิสระได้ครับ
นึกถึงไอ้ ทักษิณ ชิงหมาวัด(เกิด) นะ รวยไม่รู้จะรวยไง ยังไม่มีอิสระ เวทนา มันว่ะ

loginofu wrote:คือ สแปมเว็บโป้เต็มบอร์ด![]()

Caocao wrote:อิสระภาพคือความว่าง![]()
เอาง่ายๆ สมมติว่าเราดำรงชีวิตอยู่อย่างปรกติ ไม่เดือดไม่ร้อนความทุกข์มีน้อย สุขสดชื่นเป็นธรรมดา อยู่ๆมีคนมาบอกว่า อยากเอาเงินมาซ่อน สัก 30 ล้านไม่รู้ว่าจะเอาไปฝากใครดี เส้นประสาทเราเริ่มกระตุ๊กแล้ว เหมือนเวลาสตาร์ทเราที่โลว์แบต ลูกเดินมาถาม พ่อจะเอาน้ำมั๊ย เออน่ะ เดี๋ยวก่อนพ่อกำลังคุยธุระอยู่ นั่นไงเงินของคนอื่นเริ่มเป็นธุระของเราซะแล้ว เอ้ารีบหันหน้ากลับมาคุณ ท่านครับเมื่อกี้เราพูดกันถึงไหนแล้วครับ เหอะๆๆๆ ไอ้เปรตนี้กลายเป็นท่านแล้วเฟ้ย เออ คือว่าผมอยากจะหาใครสักคนที่พอไว้ใจได้เพื่อเอาเงินมาฝากไว้ ที่บ้านก็ไว้เนื้อเชื่อใจได้สักคน ลูกก็ไม่เอาถ่าน เมียก็สังคมเยอะกลัวถูกล่อลวง จะฝากไว้เออจะ พี่คะ่จะกินข้าวตอนนี้มั๊ยคะ เมียเดินเข้ามา รีบสวนทันที จะมากินอ่าอะไรตอนนี้ไม่เห็นหรือว่ากำลังจะหาทางแก้ปัญหากันอยู่ เอาแล้วไงเริ่มชักจะกลายเป็นปัญหาของตัวซะแล้วสิ ความอยากมาเริ่มเข้าครอบงำจนลืมความหิวข้าว เออท่านครับผมว่าท่านจะฝากใครก็ต้องคิดให้ดีๆนะครับ คนทุกวันนี้เชื่อใจได้ยากเห็นเงินแล้วตาโต แต่ว่า ที่ว่ายากก็พอจะหาได้อยู่นะครับ ใช่ว่า จะไม่มีเลย เอาแล้วบึงขนาดยังไม่เห็นเงินแค่เขาพูดเฉยๆก็ตาแหกแล้ว รีบเสนอตัวเลยนะ เงินทองนี่นะครับท่าน แม้ไม่โกงไม่เบี้ยว แต่หากมันอยู่ในมือแค่เผลอกินเผลอใช้ไม่กี่วันก็หมด ฟังดูเข้าท่า แต่มันน่าจะเข้าทางเจ้าคุณท่านซะมากกว่า อืมม ก็ใช่นะ แต่เอ ถ้าเราเอาเงินไปซื้อที่ดินเก็บไว้แล้ว ให้ใครสักคนที่พอไว้ใจได้มาเฝ้ามาทำกินแทนเราก็น่าจะดีนะ ฮ่าๆๆๆไอ้คุณท่านเสร็จตูหละที่ดินเราก็ 30 ไ่ร่พอดีหลอกขายให้ไอ้นี่ดีมั๊ยฟ่ะ เริ่มแล้วเริ่มคิดชั่วซะแล้วด้วยความอยากได้แท้ๆ เอางี้ครับท่านผมเองก็พอมีที่ของภรรยาผมอยู่ฝากกระโน้นสี่ห้าไร่ ไร่ละ 4 ล้าน ผมว่าจะไปปลูกหญ้าเลี้ยง วัวสักสิบตัว ที่นี่มันก็ใหญ่เกินตัวทำคนเดียวไม่ไหว ผมยอมขายให้ท่าน 30 ล้านแล้วผมจะมาปลูกหญ้าเลี้ยงวัวเฝ้าไร่ให้ท่าน เอาแล้วสิหรือใช้สมอง แล้ว เมื่อกี่บอกใหญ่เกินไปแล้วชวนให้เขาซื้อแถมเสือกบอกว่าจะมาปลูกหญ้าซะอีก เริ่มตอแหลแล้วบึง เข้าทางคุณท่านซะแล้ว เออ เข้าท่าแฮะ ว่าแต่ว่าแถวนี้มันราคาไร่ละเท่าไหร่ เมื่อกี้ไอ้นี่มันก็เกริ่นหลอกไปว่าของเมียมันไร่ละ 4 ล้านมันก็อำต่อ ก็พอๆกับของเมียผมหละครับ แล้วแต่เรา จะซื้อขายกันได้ ฮั่นแน่สับขาหลอกอีกแล้วบึง ของผมเองก็ไม่เท่าเขาหรอกมันเป็นทำเลเลี้ยงสัตว์อาศัยหญ้าตามตีนเขานี้แหละ พอไปได้ คนอื่น เขาติดถนนดำ ก็เลยแพง แต่ก็อันตราย แต่ก่อนไม่ค่อยมีอะไรเงียบสบาย เดี๋ยวนี้คนตายบ่อยรถทับเกือบทุกวัน อ้าวเริ่มเผาที่คนอื่นซะแล้วละบึงผมว่าที่ของผมนี่อีกไม่นานเขาก็จะลาดยางแล้ว เพราะมันอยู่ตรงกลางระหว่างอำเภอพอดี ฮ่าๆๆๆ อยู่ระหว่างอำเภอก็ไกลปืนเที่ยงสิวะไอ้นี้มันจะ เริ่มกล่อมคุณท่านซะแล้ว เมื่อกี้บอกถนนดำคนตายเกือบทุกวันแล้วจะอ้างถนนดำไปหาสุสานอะไรฟะ ยังงี้ครับท่าน หากท่านอยากทำบ้านพักส่วนตัวท่านก็ไปทำที่ตีนเขา วิวสวยดี ขุดลงไปไม่ถึงเมตรก็เจอน้ำ ลากสายไฟเข้าไปหน่อยก็น่าจะโอเคนะท่าน เผื่อเพื่อนฝูงท่านมาเยี่ยมจะได้ไม่ลำบาก แต่ถ้าเพื่อนฝูงท่านมีเยอะก็ทำรีสอร์ทมันซะเลย อ้าวกลายเป็นว่าไอ้หมอนี่เริ่มสร้างความอยากให้ไอ้ท่านคุณซะแล้ว เป็นไงมารมาเจอมารแล้วใครจะเป็นจอมมาร มารหนึ่งสัญจรมาล่าเหยื่อ อีกมารหนึ่งบำเพ็ญศีลภาวนาสมาธิเพื่อดักรอเหยื่อ อืมม ตกลงคุณชื่ออะไรนะ อ้าวเป็นซะงั้น คุยกันไปถึงรีสอร์ทแล้วในขณะที่ยังไม่รู้จักชื่อกัน โอ้โฮกิเลสตัญหานี้มันไม่เลือกชื่อเลือกนามเลย ขนาดไม่รู้จักกันทั้งคู่มันยังกระโดดครอบทั้งคู่เหมือนไก่ในแหเลย ตีนเดือยก็ข้องติดตาแหฟันตู ฟั่นจนจะพันคอกันเองตายคาแหทั้งคู่อยู่แล้ว ท่านถามทำไม่ครับ ไอ้นี่คิดว่าท่านคุณติดกับดักแล้ว คืองี้ครับ ผมสนใจเข้าท่าดี ไม่เสี่ยงด้วยแถมได้รีสอร์ทต่างหาก คือผมจะโอนเงินค่าที่มาให้ทางธนาคาร แต่ค่าโอนหักในจำนวนนะ เหลือเท่าไหร่ ก็ค่าที่เท่านั้น ภาษี ค่าโอนคุณก็รับเอา ผมมีแค่นี้ หมด 30 ล้านก็คือหมดกัน จ่ายแค่นี้จบ โอเคมั๊ย ผึ่งเลยครับ หูผึ่งบานยังกะใบยาง โพลงจมูกโกรนโบ๋ยังกะท่อส้วมแตก สมศักดิ์ครับสมศักดิ์ มณีผ่อง พ่อชื่อคำสรวง แม่ชื่อบุญผาย โฮ บอกชื่อพ่อชื่อแม่เลยโว๊ย ยากได้มาก สติแตกเลย เอางี้เอางี้ ชื่อพ่อชื่อแม่ไม่ต้อง คุณสมศักดิ์ กะเมียไปเปิดบัญชีธนาคารกรุงไทยนะ ในจังหวัดใช้ชื่อคนเดียวหรือสองคนก็ได้ อ๋อ ใช้ชื่อผมคนเดียวนี่แหละครับไม่ยุงยาก อ้าวไอ้สมศักดิ์เริ่มจะทิ้งเมียซะแล้วกะฮุบคนเดียว เวรกรรม เออยังงั้นก็ได้ แต่ยังไงก็ต้องเดินไฟฟ้ามาก่อน แล้วก็ไปโอนที่ที่ดินอำเภอแล้วส่งสำเนาที่ดินไปให้ผมก่อนด่วนเลยนะ ผมจะได้รีบๆโอนซะที เดี๋ยวเมียผมจะรู้ซะก่อน ชะอะฮ่าไอ้มารเจ้าคุณมันก็ไม่เอาเมียเหมือนกันฮ่า ถ่ายเอกสารที่ดินหน้าหลังใส่ซองส่งไปทางรถทัวร์ 407 นะ ลงชื่อผม ผมจะไปรับที่สถานี ก่อนส่งโทรไปบอกผมก่อนนะเอ้านี่ชื่อผม วัฒนาพล ศรีแจ่ม หมายเลขบัตร 3xxxxxxxxxxxx เอ้าส่งรถทัวร์ต้องใช้เลขบัตรด้วยรึท่าน ไม่ช่ายย เลขบัตรเอาไว้เผื่อเจ้าหน้าที่ที่ดินเขาถาม เอ้า เอางี้แล้วกันสำเนาบัตรกับทะเบียนบ้านผมเอาตามนี้แล้วกัน เออออ ไอ้มารสัญจรตัวนี้มันพกสำเนาบัตรทะเบียนบ้านมาด้วยฟ่ะ เอางี้ ผมรีบต้องไปเซ็นสัญญาโอนตึกที่ราชบุรี เอาสัญญาซื้อขายกับหนังสือมอบอำนาจมา ผมจะเซ็นมอบอำนาจทั้งหมดให้คุณจัดการ ผมมีหน้าที่โอนเงินมาให้คุณอย่างเดียวจบ เอาละสิไอ้นี่สับขาหลอกซะแล้ว ไอ้สมศักดิ์หลงทางหลงประเด็น นึกว่าเหยื่อติดกับจนยอมมอบอำนาจให้ตัวเองจัดการแต่เพียงผู้เดียว ที่ไหนได้เขาหลอกให้แกทำการขายการโอนเองความโง่เริ่มเข้าครอบเมื่อกิเลสสมสู่กับตัญหา ในมุ้งแห่งความโง่เขลา อิสระขาดผึง สมาธิแขว สติแตก แล้วมันจะเหลืออะไร ไม่มีครับไม่มี ผมไม่มีสัญญาขายใบมอบอำนาจมอบฉันทะไม่มีติดบ้านเลยครับ เพราะผมไม่เคยคิดจะขายให้ใคร นั่นแน่โก่งเลยนะบึง เอางี้ ท่านคุณวัฒนาพล เดินอาดๆไปที่รถฮอนด้าซีวิกรุ่นแมงสาบถูกช้างเหยียบ เปิดฝากระโปรงท้ายดังเอี๊ยดดดคึ่ง หยิบเอาเอกสารในกรุสมบัติเคลื่อนที่ มีครบทุกชนิดตั้งแต่ใบรับโอนจักรซิงเกอร์ไปจนถึงล้อเครื่องบิน รถถังมีหมด โอ แสดงว่าเล่นไปถึงระดับกลาโหมมาแล้วนะนี่ หอบมาวางที่โต๊ะ แม่ๆๆ จัดสำรับข้าวเร็ว เบียร์ให้อีหนูมันปั่นจักรยานไปซื้อมาลังนึง ชวนทิดโมกมาด้วย อยากกินต้มไก่ ให้มันเชือดอีแดงลายทั้งสองตัว เรียกไอ้พร้อมมาช่วยด้วยนะ ฮ่าฮ่าา มีงานเลี้ยงฉลองเงินล้านแล้วไม่หละ เชือดไก่ด้วย ดีแล้วไม่จิ้มคอหมูอีกซักตัว sony อะ sony ซื้อมาไว้ดองเค็มรึไง เปิดหน่อยสิ ทาทายังรู้จักเปล่า เบิร์ดก็ได้ แผ่นหนะเห็นมั๊ย ซื้อมาให้เปิดนะไม่ใช่แขวนไว้ไล่แมลงวัน เอ่อๆๆ เริ่มแขวะเมียโชว์แขกแล้วเว๊ย เจ้าคุณท่านวัฒนาพลควักปากกาบิ๊กชนิดฝาครอบรุ่นหัวเยิ้มขึ้นมาเซ็นชื่อ หวับๆ หวับๆ อ้าวคุณสมศักดิ์เซ็นซะ เดี๋ยวไม่ได้เงินนะ คุณน้าผู้หญิงด้วยเซ็นให้ครบนะ แม่เว๊ยย วางมือซะก่อน เบิร์ดบาส อย่าพึ่งเปิด มาเซ็นนี่ซะก่อน มามะ สมศักดิ์มารอิสระกะจะรวบหัวไอ้คุณวัฒนาพลให้จบในทีเดียว ทำไงได้ต่างฝ่ายต่างคิดว่าเดื่อยตัวเองแหลมโง้วกว่า แหกิเลสก็พันมาถึงคอทั้งคู่เสร็จสรรพอาหารบรรณาการก็เรียบร้อยเหล้ายาครบสังสรรค์นัวเนียจนกลายเป็นญาติ
กินกันจนดึกดื่น โดยเฉพาะสมศักดิ์ถือว่าเป็นวันฉลองชัยสมอยากล่อเหล้าซะเมาคว่ำ หลับเป็นตาย แขกเรื่อก็กลับกันหมด เหลือวัฒนาพลกับสมปองเมียสมศักดิ์ สมปองเดินเข้ามานั่งชิดวัฒนารินเบียร์ให้อย่างเป็นกันเอง เอ่ยตามว่า ทำไมถึงให้พี่สมศักดิ์เปิดบัญชีธนาคารคนเดียว อย่างนี้ก็ไม่ได้นะ ผัวเมียก็จริงแต่เงินทองมันก็ต้องด้วยกันด้วย เอาหละสิ มีมารเกิดขึ้นอีกตัวซะแล้ว วัฒนาพลรู้ทัน จับโคนขาปั๊บ นี่คุณปอง เอางี้ได้มั๊ย เงินก็ไม่ใช่น้อยๆ ที่ดินที่ซื้อนะก็เพราะอยากเก็บเป็นสมบัติ ผมเองก็หย่ากับเมียแล้ว อยู่ด้วยกันเฉยๆ เพื่อลูกๆ เงินทองก็คนละกองเขาก็มีของเขา มากกว่าผมซะอีก ไม่ต้องทำอะไรกินแต่ดอกเบี้ยก็เหลือล้น มีแต่ผมนั่นแหละที่ต้องตะเกียกตะกายวิ่งเต้นหาเงินหาทองใช้ เอางี้ดีมั๊ยเพื่อผมจะได้สบายใจ ผมเองก็มองว่าคุณหนะใสซื่อ พอจะฝากอะไรไว้ได้ หากคุณไม่แน่ใจสมศักดิ์ คุณก็มารับโอนแทนผมไว้ก็ได้ ผมเชื่อใจคุณ อ้าวเอาแล้วสิ มารมันเริ่มไว้ใจกันอีกแล้ว มันจะสมสู่กันยังไงหว่า อ้าวอย่างงั้นได้ไงคะคุณพี่ อั้นแน่เริ่มเป็นคุณพี่กันแล้วเฟ้ย ขยับเข้ามาโน้มเข้ามา ก็คุณพี่เป็นคนซื้อ แล้วโอนเป็นชื่อปองคุณพี่สมศักดิ์ก็รู้สิ เป็นยังไงเมียเริ่มเตะห่างไปเป็นคุณพี่สมศักดิ์ซะแล้วบึง แลัวไอ้คุณวัฒนาพลก็กลายเป็นคุณพี่แทนซะแล้ว เออ เอางี้ ก็ ยังไงก็ยังไงแล้ว พรุ่งนี้เราไปจดทะเบียนสมรสไว้ที่อำเภอก็แล้วกัน ปองจะได้ดูแลที่ดินได้เต็มตัว ส่วนเงินก็แบ่งกันใช้กับสมศักดิ์ ขาดเหลืออะไรก็มาเอาที่พี่นะ อ้าว มันก็จดซ้อนกับพี่สมศักดิ์สิ ไม่เป็นไรซ้อนสมศักดิ์ไม่เป็นไร แต่ของพี่ที่เป็นเจ้าของที่ดินมันไม่ซ้อน พี่เองก็แก่แล้ว ลูกเมียก็ไม่ต้องห่วงเค้าหากพี่เป็นไรไปที่ดินก็เป็นของปอง พี่อยากให้มีคนจริงใจมาช่วยกันดูแล ดูแลทั้งพี่ทั้งที่ดินสมบัตินั่นแหละ และมันก็ไม่ใช่เฉพาะที่ดินแปลงนี้ด้วย ยังมีอีกหลายแปลง โผเข้ามาเลยตาแหกเยิ้มเข้าประกบขุมเงินขุมทอง เอาอย่างงั้นเลยรึพี่ มันจะไม่บาปรึ มันจะบาปอะไรช่วยคนแก่ได้บุญ มารเอาบุญมาล่อซะแล้ว เอางั้นก็ได้ ตามใจพี่แล้วกัน ปองยังไงก็ได้ ไอ้แก่เริ่มตาโพลง ได้หมดหรอยังไงก็ได้อยู่แล้วละนะเพราะปองก็ต้องดูแลทั้งพี่และทรัพย์สมบัติอยู่ดี ดึกแล้วไปนอนดีกว่านะ ยังไงทุกอย่างก็เป็นของปองอยู่แล้ว พรุ่งนี้เราก็รีบไปจดทะเบียนก่อนแต่เช้า วันหลังค่อยให้สมศักดิ์ไปโอนที เรื่องของเราสำคัญกว่า นั่นเป็นเรากันซะแล้วโอ้อะไรมันจะปานนั้น อ้าวสมศักดิ์ทำไมมานอนโซฟายังงี้ แล้วพี่จะนอนที่ไหนหละปอง อย่าไปสนใจกวนพี่สมศักดิ์แกเลยนานๆได้เมาพักผ่อนซะที ปล่อยแกเถอะอย่ากวนแกเลย นู้นแหละเที่ยงถึงจะตื่น ฮ่าฮ่าฮ่าไอ้สมศักดิ์กลายเป็นแกซะแล้ว เฮ้อเราก็เข้าไปนอนในห้องด้วยกันสิพี่ ไปแย่งเขาทำไม เมาขนาดนี้เอาขาเขี่ยก็ไม่ตื่นหรอก อ้าวหนักเข้าแล้ว ไอ้สมศักดิ์กลายเป็นเขาซะแล้วมิหน่ำซ้ำยังจะโดนเมียเอาตีนเขี่ยซะแล้ว ป๊ะพี่รีบเขานอนเหอะเดี๋ยวชาวบ้านชาวช่องมาเห็น มันจะไม่ดี อ้าวแสดงว่าแอบนอนด้วยกันไม่เป็นไรถ้าชาวบ้านไม่เห็น แต่เห็นก็ถึงจะไม่ดี เวรกรรม รีบเข้ามาพี่ น้ำก็ไม่ต้องอาบหรอกมันดึกแล้ว เดี๋ยวลูกตื่น ฮาฮาฮาหวานคอแร้งท่านวัฒนาพลได้ทั้งที่ได้ทั้งเมีย ทุกอย่างก็เป็นไปอย่างพัลวันเสพสมกันแทบกระอัก ทั้งเงินทั้งกามกระฉูด ทุกอย่างมันพลั่งพลูออกมาแทบจะหลุดออกจากวงโคจรของโลก นี่แหละหน่าเขาเรียกว่ากามคุณ ให้เขาในสิ่งที่ตนเองต้องการ ตอบสนองผู้อื่นในสิ่งที่ตนเองปรารถนา ต่างฝ่ายต่างคิดว่าตัวเองจะได้ซึ่งกันและกัน ความเมามัน เงินทองอำนาจ กามตัญหา ปฏิสนธิกลายเป็นความลุ่มหลงครอบงำไร้อิสระทั้งมวล ทั้งสามหมดสิ้นแล้วซึ่งอิสรภาพเพราะตกเป็นทาสแห่งความลุ่มหลงต่อเงินตราวาสนากามคุณ เสพกามกระอักจนตะวันฟ้าใหม่โผล่มาทัก
เช้ามาปองก็งัวเงีย ไปปลุกสมศักดิ์ พี่ตื่นเถอะ อ้าวทำไมพี่ต้องมานอนที่นี่หละปอง ก็นอนที่นี่ทั้งคู่นั่นแหละพี่ พี่เข้าไปปลุกคุณพี่วัฒนาพลหน่อยสิ ปองไม่กล้าเข้าไป ฮ่าฮ่าฮ่าแหลแล้วไม่หละนางปองก็พี่หลับอยู่ตรงนี้ ปลุกเข้าไปนอนก็ไม่ไป ปองก็ต้องมานอนตากยุงกับพี่ทั้งคืน เลยต้องให้คุณพี่วัฒนาพลไปนอนข้างในแทน พี่ช่วยไปปลุกหน่อยสิ จะไปชงกาฟาไว้รอ เสร็จแล้วจะได้เข้าไปเก็บฟูกเก็บเตียง สักพักทั้งสามก็มานั่งล้อมวงด้วยสายตาและรอยยิ้มอันอิ่มเอิบซาบซ่าน กาแฟหมดคนละสองถ้วย ยังกะคนจะลงแดง พอสายหน่อยปองก็เอ่ย พี่สมศักดิ์จะกลับผ่านทางไหน เข้าจังหวัดก่อนมั๊ย ปองจะเข้าตลาดซื้อของใช้สักนิดแล้วซื้อยาจีนมาต้มชงให้พี่ศักดิ์เขาด้วย หมู่นี่ดูไม่ค่อยแข็งแรงสดชื่น พี่ศักดิ์จะเอายาหรืออะไรเพิ่มมั๊ย ยังไงก็ไปแล้วก็ซื้อมาไว้ซะ จะได้ไม่ต้องเทียว เดี๋ยวไม่มีคนคอยดูแลตอนกลางวัน ครับผมจะผ่านเข้าจังหวัดจะเบิกเงินติดตัวเดินทางซักสองสามหมื่น แล้วจะโอนที่เขาไปมัดจำค่าหอพักที่ปทุมก่อนซักสองแสน เจ้าของเก่าเขาอยากได้เงินไปรักษามะเร็ง สงสารก็เลยรับซื้อให้แต่ขอให้โอนไปก่อนสามแสน เอกสารอะไรก็ยังไม่เซ็น เลยจะโอนให้ก่อนสองแสนเจอตัวแล้วค่อยหยิบใส่มืออีกแสนนึงคงไม่เป็นไรมั้ง อย่าลืมธุระนะคุณสมศักดิ์ที่คุยกันไว้ สงสัยอะไรก็โทรหาผมเลยทันที ถือว่าเป็นญาติเป็นพี่เป็นน้องก็แล้วกัน ยังไงก็ป่านนี้แล้วนะ อย่าลืมนะพรุ่งนี้ไปโอนที่ซะจะได้ถ่ายเอกสารส่งไป เจ้าหน้าที่เขาจะได้โอนเงินให้ ส่วนโฉนดตัวจริงก็ให้คุณปองเขาเก็บใส่ซองใส่แฟ้มไว้ให้ผมด้วย นางปองยิ้มแทบหูฉีก ป๊ะคุณปองขึ้นรถ เดี๋ยวจะสาย และแล้วทั้งคู่ก็ออกบินสู่ห้วงหาวปานว่าอิสรภาพใหม่ เป็นอิสรภาพลวงตาที่ถูกครอบพันธนาการด้วยกิเลสตัญหากามคุณ พันตูกันตั้งแต่พ้นรั้วบ้านบานเฉิ่มชุ่มช่ำไปจนถึงโรงแรมม่านรูด เอาอีกแล้วอิสระขาดผึ่งอีกแล้วมารรุ่มร้อนเสพสมจนสติแตกในโรงแรมพลั่งพลูออกมาอีกแล้วพรรณาไปว่าเป็นเนื้อคู่กันแต่ชาติปางก่อน ทุกหยาดทุกหยดทุกเม็ดเป็นไปตามสัญชาติญาณอยาก ไม่มีเหน็ดไม่มีเหนื่อยปานได้จิบหยดน้ำทิพย์ จนบ่ายโง้วโงมาถึงได้ท่อร่างทาสสังขาร กว่าจะแงะออกจากกันและกันได้ต้องยันกันหลายที ยันๆห่อๆ สุดท้ายก็ยอมละ ออกไปสู่ตลาด มารวัฒนาพลก็เปิดประตูรถให้ปองลง แล้วบอกปองไปซื้อของซะนะพี่จะไปเบิกเงิน ปองจะเอาติดตัวสักหมื่นมั๊ย ไม่เอาหละพี่เราผัวเมียกัน พี่เดินทางไกลเอาไว้ติดตัวเหอะ อ้าวเผยปากซะแล้วเออ ลืมไปเขาเป็นผัวเมียกันตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ทั้งคืน และนี่ก็เพิ่งโผล่หัวออกจากเรือนหอ งั้นพี่ไปเลยนะมีอะไรก็โทรมา เร่งสมศักดิ์ให้ทำธุระให้เรียบร้อยทุกอย่างเลยนะ ช่วยดูแทนพี่ด้วยยังไงเราก็ผัวเมียกัน พูดแล้วนางปองก็เยิ้มอีกเดินแทบจะบิด ลุ่มหลงมาก เขาว่าไงก็ว่างั้น สุดท้ายบ่ายนั้นปองก็ได้แต่ยารากไม้ไปให้สมศักดิ์กินบำรุงเขาที่กำลังงอก กับเงินหลืออีกสามสิบบาทเป็นค่ารถสองแถวกลับบ้าน หลงกามมากจนลืมเอาเงินหมื่นจากผัววัฒนาพล อ้าวเฮ้ย ลืมจดทะเบียนกันเลยนี่ฟ่านางปอง
โอ๊ยตายแล้วยายปอง พอปองคิดได้ว่าลืมจดทะเบียนสมรสซ้อนก็กระวนกระวาย ถึงบ้านก็โยนมัดยารากไม้ เอาพี่ต้มกินเอง เหนื่อยทั้งวัน พาอีตาบ้านั้นตะเวนหาซื้ออะไรไม่รู้ จนบ่ายถึงได้ไปซื้อยา ธุระปองก็ไม่เสร็จ กลัวพี่รอ เลยรีบกลับ อย่าไปบ่นไปว่าเขาเลยปองเขาหน่ะตัวเงินตัวทองของเรา เออใช่พี่พรุ่งนี้ก็อย่าลืมทำธุระให้เสร็จแต่เช้านะปองก็จะแว๊บไปหาดูของกินของใช้ที่ตลาดนัดข้างๆที่ดินด้วย ดูๆๆๆ ดูผัวเมียคุยกันไปซ่อนกันไป จากนั้นก็ผ่านไปจนเย็นจนค่ำ ทั้งปองและสมศักดิ์ต่างอาศัยโคนต้นไม้คนละโคน นั่งพิงมองเหม่อดูท้องฟ้ากับความฝันอันบรรเจิด สมศักดิ์ตาลอยละล่องเสียบกลีบเฆมจากก้อนนั้นกระโดดไปก้อนนี้ นกอีแร้งบินผ่านค่อยกระพริบตา แต่ปองสิทั้งเหม่อทั้งครุ่นคิด บ้างก็ลอยบ้างก็กระตุกรนราน เดี๋ยวยิ้มเดี๋ยวเฉิมเดี๋ยวเยิ้มเดี๋ยวบูด กังวลกระวนกระวาย ทั้งได้เสพดั่งรักแรกแย้มจากเนื้อคู่แต่ปางก่อน ทั้งกลัวว่าปางนี้จะรู้ ทั้งไหนจะได้ครองที่ดินแทน แต่ก็ด้วยทั้งที่ยังไม่ได้จดทะเบียน ได้ไม่หน๊อหลุดมั๊ยหนอ ยังไงก็มีแต่ได้กับได้ละหว่า ผัวเราทั้งคู่ อ้าวเป็นซะงั้นแล้วนางปอง ถูกพันธนาการด้วยกามคุณจากผัวทั้งสองฝ่าย จะคิดทางนี่ก็ติดทางนั้น อิสระโบยบินไปกับกามอารมณ์แห่งสังขารในโลกียะ จนมืดค่ำดึกดื่นทั้งคู่ก็ก็ยังอยู่ในภวังค์แห่งความอยากคละเคล้ากับความพะวง แหกตาค้างเอาเท้าก่ายหน้าผากทั้งคู่จนรุ่งสาง เช้าขึ้นทั้งคู่รีบกุลกุจอไปทำธุระที่ที่ดินอย่างรีบเร่ง สมปองบอกสมศักดิ์เขางาม พี่เดี๋ยวปองไปเดินดูอะแถวนี้นะ พี่นั่งรอก็แล้วกัน ว่าแล้วก็รีบเดินไปหามุมหยอดโทรศัพท์ พี่วัฒน์คะ ครับโทรมาหาผัวแต่เช้าเลยนะ ก็เมียเป็นห่วงนี่คะ ไม่รู้ไปถึงไหนยังไงแล้ว ว่ามาจ๊ะมีธุระอะไร ก็เรื่องเมื่อวานหละจ๊ะ ทำไมรึ ยังไม่อิ่มหรือจ๊ะ ไม่หรอกค่ะเรื่องนั้นปองอิ่มยังไม่หายเลย เกิดมาไม่เคยอิ่มอะไรอย่างนั้น แต่ว่า แต่ว่าอะไร ไอ้ศักดิ์มันรู้รึ รึว่าปองบอกมัน ไม่หรอกคะพี่ปองยังไม่เผลอปากบอกมันหรอก อ้าวไอ้ศักดิ์กลายเป็นมันซะแล้ว เวรกรรม อ๋อหรอ แล้วอะไรหละ ก็เมื่อวานเราลืมเออ ลืมจดทะเบียนสมรสกันไงหละพี่ อ๋อเรื่องนั้นหรอ ยังไม่จดก็ไม่เป็นไรหรอกยังไงเราก็เป็นผัวเมียสมรักสมรสกันแล้ว เอางี้ก็แล้วกันเสร็จธุระเรื่องโอนที่โอนเงินแล้ว ท่าว่างธุระพี่จะรีบมาจดทะเบียนกับเมียทันที ว่าแต่อย่าพึ่งให้ไอ้ศักดิ์มันรู้นะ แผนแตกเราตายทั้งคู่ เอางี้วันนี้ก็ไปดูไปคุมไอ้ศักดิ์ให้มันทำธุระให้เสร็จแล้วรีบส่งเอกสารมา แต่ถ้าได้ตัวจริงได้ก็ดี รึว่าเมียจะเก็บไว้เอง อยู่กับเมียก็เหมือนอยู่กับผัวนั่นแหละใช่มั๊ยจ๊ะ จดทะเบียนแล้วค่อยว่ากันใหม่ก็ได้เรื่องโฉนด เอาเรื่องจดทะเบียนของเราดีกว่านะ แต่ยังไงก็จัดการธุระกับไอ้ศักดิ์ให้เสร็จเรียบร้อยก็แล้วกัน ค่ะเดี๋ยวเมียจะจัดการกับพี่ศักดิ์มันเอง อ้าวทั้งพี่ทั้งมันหละโว๊ย ว่าแล้วปองก็รีบไปดูไปคุมเจ้าสมศักดิ์เขางามจนเสร็จธุระ ปองได้แต่ยิ้มจนแก้มแทบฉีก ว่าไงจ๊ะปอง ดีใจมากหละสิไอ้แกมันเสร็จเราแล้ว ป่ะไปเปิดบัญชีธนาคาร พีคะพี่จะใช้ชื่อพี่คนเดียวเลยหรอ อืมมม อย่าเรื่องมากเลย ผัวเมียกันมันก็อันเดียวกันนั่นแหละ อ้าวเริ่มตีกันท่ากันซะแล้ว เอออ แต่ในใจปองคิด ให้มึงงกไปไอ้ศักดิ์สักวันมึงจะรู้หรอก หวงไว้นั่นแหละเงิน ยังไงที่ดินก็เป็นของกูวันยันค่ำ มากกว่าแปลงนี้อีกซะด้วย ของผัวกูมีมากกว่ามึงซะอีก อ้าวเป็นซะงั้นไปซะแล้วนางปอง เสร็จธุระแล้วทั้งคู่ก็ไปส่งเอกสารที่ท่ารถทัวร์พร้อมโทรแจ้งให้ท่านคุณวัฒนาพลทราบ แต่ปลายทางไม่ใช่ท่านวัฒนาพล ไม่รู้ว่าใคร ได้แต่บอกกลับว่าจะแจ้งให้ท่านทราบและก็จะดำเนินการต่อให้ จะโอนเงินวันไหนจะโทรกลับไปบอกนะคะ ครับๆๆๆ ผมจะรอ
วันถัดมาเจ้าสมศักดิ์เขางามก็มารอที่บ้านไร่ นางปองก็รีบเร่งให้สมศักดิ์ไปติดต่อเดินสายปักเสาไฟไปเนินตีนเขา จ้างทิดโมกไอ้พร้อมมาช่วยและหาช่างเจาะน้ำในตำบลมาเจาะน้ำไว้ใช้ จ้างแบล็คโฮว์มารื้อบ่อน้ำไว้กักเก็บน้ำซับอีกบ่อไว้สำรองเลี้ยงวัวเลี้ยงปลา แต่หลังจากนั้นเป็นแรมเดือนท่านคุณวัฒนาพลก็ไม่ติดต่อมาเลย สองผัวเมียได้แต่เหม่อลอยพะวักพะวง ว่าเสียทรัพย์ซะแล้วตู เสียทรัพย์อย่าเดียวที่ไหนพ่อสมศักดิ์เขางาม แกเสียเมียด้วยยังไม่รู้อีก ส่วนนางปองก็พะวักพะวงไม่น้อยกลัวทั้งไม่ได้เงิน กลัวทั้งผัวจะรู้ ไหนจะยังไม่ได้จดทะเบียนกับผัวแก่ โฉนดก็เป็นของเขาแล้วหนิ เสียทั้งนาแปลงน้อยแปลงใหญ่ เอาแล้วสิ ความทุกข์เข้ามาเยื่อนซะแล้ว แต่ก่อนเคยอยู่อย่างอิสระ พอเห็นเงินมาล่อกามมาลวง ความทุกข์ก็บังเกิดตามมา ร้อนรนกระสับกระส่ายหมองเศร้าเหม่อลอย สายวันหนึ่งมองเห็นคนเดินมาตะครุ่มๆ หอบของพะรุงพะรังสะพายย่ามลายดอก มายืนชะโงกอยู่หน้าประตู อ้าวคุณวัฒนาพลทำไมถึงมาสภาพนี้ นี่ผมกับเมียก็รอแล้วรอเล่า เข้ามาๆ กินน้ำก่อนแล้วค่อยว่ากัน นั่งพักสักครู่สามคนผัวเมียก็มาล้อมวง เอ่อมันยังไงคุณวัฒนาถึงไม่โอนเงินมา มันอย่านี้ครับ ผมจะเล่าให้ฟัง หลังจากวันที่ผมกลับได้สองวันเพื่อนผมที่อยู่กระทรวง เพื่อนเรียนเมืองนอกมาด้วยกัน มาบอกว่าที่กระทรวงจะมีการจัดซื้อจัดจ้าง ซื้อคอมพิวเตอร์ทั้งหมดมันพันหกร้อยล้าน ผมก็เฉยๆนะทีแรก แต่เพื่อนมันบอกว่าต้องรีบชิงเสนอจัดซื้อพิเศษ กำไรเห็นๆเท่าตัวแปดร้อยล้านได้แน่ เพราะกำหนดสเปกได้ เราก็ซื้อของจากต่างประเทศรุ่นนี้ราคามันตกแล้ว จริงๆก็ซื้อในไทยนี่แหละไอ้**** ถ้าซื้อเมืองไทยก็ได้กำไรแค่สองสามร้อยล้าน คนอื่นมันต้องยื่นสูงกว่าเราแน่นอน ผมก็เลยตกลงตามนั้น ก็เพราะมันเป็นเพื่อนรักอยู่ด้วยกันมาสามสิบสี่สิบปี และมันเป็นคนซื่อซะด้วย ให้ตายสิซื่อยังไงของแกฟะ แอบจัดซื้อจัดจ้างล็อกสเป็ก เวรกรรม ดีๆทั้งนั้น แต่ก็เพราะความซื่อของมันนั่นแหละถึงทำให้ผมต้องเป็นอย่างนี้ ส่วนตัวมันเองก็ถูกสอบวินัยตอนนี้พักราชการทันที ก็มันบอกให้ผมเอาเงินไปวางประกันไว้ก่อนสองร้อยล้านกับนักการเมือง เดี๋ยวเขาจัดการให้เอง เรานั่งรอเฉยๆเขาจะทำธุระให้ ที่ไหนได้ผมกับมันถูกนักการเมืองต้ม จะเอาคืนก็ไม่ได้ ถ้าเรื่องมันปูดขึ้นก็ติดคุกตามๆกัน สงสารเพื่อนด้วย ผมก็เลยยอมเจ็บคนเดียว ลูกเมียก็ไม่ช่วย ผมก็เลยบากหน้ากลับมา อย่างน้อยเราก็ถือเป็นญาติกัน ยังไงก็ขอสร้างกระต๊อบไว้ซุกหัวนอนหน่อยก็แล้วกันนะ หากได้เงินมาอีกสักสี่ห้าล้านจะเอาไปไถ่ที่คืนที่บางปลาม้า เป็นโรงสีเก่า ผมเอาไปจำนำไว้ตอนวิ่งเต้นไอ้คอมพิวเตอร์นั่นแหละแต่ไม่ได้จดจำนอง รีบมาก เลยขายฝากสามเดือน ไม่อยากแบกดอกเบี้ยเลยเอาแค่สามเดือน กะได้เบิกค่าคอมพิวเตอร์งวดแรกจะไปเอาคืนมา ที่มันสวยหลังติดแม่น้ำหน้าติดถนนดำ ถ้าทำตลาดคิวรถสร้างตึกแถวล้อมรอบขายทั้งชาติก็ไม่หมด แปลงที่มันยาวมากเกือบสี่ร้อยเมตร เจ้าของเก่าเขาเอาไว้เป็นที่กองแกลบเนื่อที่ไม่มาหรอก 46 กว่าไร่ถ้าขายได้ตอนนี้ก็ 138 ล้าน แต่ถ้าขายให้คนขายฝากเขาไม่ซื้อ เขาจะริบอย่างเดียวถ้าจะซื้อจริงๆก็ไม่เกินสิบล้าน แต่ต้องรับเงินสิ้นปี ให้เขาไล่เก็บเงินดอกมาครบปลายปีถึงจ่ายได้ มันก็เป็นอย่างนี้แหละ แต่ถ้าเราไปวิ่งขายให้คนเขาทำจัดสรรแบบขายทิ้งขายขว้างก็ไม่น่าต่ำกว่า 60 ล้านนะ แต่จะไปหาใครมาซื้อทันในตอนนี้ เดือนหน้าเขาก็จะยึดแล้ว หนักใจหาเงินแค่ห้าล้านไปไถ่ที่ตัวเองไม่ได้ ไหนจะหามาใช้หนี้พวกคุณอีกตั้งสามสิบล้าน เอออ พูดแล้วก็เครียด ถ้าไถ่มาได้รอขายสักระยะนึงค่อยเอามาจ่ายค่าที่คุณก็คงจะดี โอ๊ยเครียดมากๆเลย ได้เบียร์สักขวดก็ยังดี แต่ตอนนี้จนขอเดินไปก๊งเหล้าขาวปากซอยก่อนนะ มืดแล้วจะกลับมาอาศัยซุกหัวนอนกับพี่ศักดิ์พรุ่งนี้ค่อยว่ากันต่อนะ

integra wrote:ความไร้ขอบเขตของความนึกคิด

loginofu wrote:คือ สแปมเว็บโป้เต็มบอร์ด![]()
== ข้อความถูกระงับโดยผู้ดูแล == viewtopic.php?f=14&t=14102 -->
Server Error wrote:อิืสระภาพคือสภาวะ
สภาวะที่ไม่โดนปิดกั้น
สภาวะที่ไม่โดนจำกัด
สภาวะที่ไม่โดนบังคับ
สภาวะที่รู้จักตัวตนของตัวเอง
ใช่เปล่าก็ไม่รู้...?

John Lennon Imagine
Imagine there's no Heaven
It's easy if you try
No hell below us
Above us only sky
Imagine all the people
Living for today
Imagine there's no countries
It isn't hard to do
Nothing to kill or die for
And no religion too
Imagine all the people
Living life in peace
You may say that I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will be as one
Imagine no possessions
I wonder if you can
No need for greed or hunger
A brotherhood of man
Imagine all the people
Sharing all the world
You may say that I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will live as one

superager wrote:ถ้าเอาแบบปรมัตถ์ก็นิพพานครับ

halfmoon wrote:superager wrote:ถ้าเอาแบบปรมัตถ์ก็นิพพานครับ
ถ้าตอบว่านิพพานก็จบเลยกระทู้นี้ ไม่ต้องต่อเลยครับ![]()
จะอ้อมมาหาการเมืองอยู่ครับ คือค่อยว่าไปตามแบบชาวบ้านซะก่อน เพราะว่าพี่น้องเราขาดอิสรภาพทางการเมืองมากจนเป็นปัญหาของชาติ![]()

ScaRECroW wrote:พอเรามี คนอื่นเขาก็มีด้วยน่ะครับ ที่สำคัญปริมาณหรือขอบเขตที่เราเห็นว่าควรมี มันอาจจะไม่เท่ากับปริมาณหรือขอบเขตที่คนอื่นเขาเห็นว่าเขาควรมี
