by Vihok_Asnii » Wed Apr 07, 2010 12:18 am
ชรา ธัมโมมหิ ชรัง อนตีโต ... เรามีความแก่เป็นธรรมดา จะล่วงพ้นความแก่ไปไม่ได้
พยาธิ ธัมโมมหิ พยาธิง อนตีโต ... เรามีความเจ็บไข้เป็นธรรมดา จะล่วงพ้นความเจ็บไข้ไปไม่ได้
มรณะ ธัมโมมหิ มรณัง อนตีโต ... เรามีความตายเป็นธรรมดา จะล่วงพ้นความตายไปไม่ได้สัพเพหิ เม ปิเยหิ มนาเปหิ นานาภาโว วินาภโว ... เราจะต้องละเว้นเป็นประการต่างๆ คือว่า เราจะต้องพลัดพรากจากของรักของชอบใจทั้งหลายทั้งปวง
กัมมัสสโกมหิ กัมมทายาโท กัมมโยนิ กัมมพันธุ กัมมปฏิสสรโณ ... เราทั้งหลาย มีกรรมเป็นของของตน มีกรรมเป็นผู้ให้ผล มีกรรมเป็นกำเนิด มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย
ยัง กัมมัง กริสสามิ กัลยาณัง วา ปาปกัง วา ... เราทำกรรมอันใดไว้ เป็นบุญหรือเป็นบาป
ตัสสะ ทายาโท ภวิสสามิ ... เราจักเป็นทายาท คือต้องได้รับผลของกรรมนั้นๆ สืบไปเอวัง อัมเหหิ อภิณหัง ปัจจเวกขิตัพพัง ... เราทั้งหลาย พึงพิจารณาอย่างนี้ทุกวันๆ เทอญ ฯ

ชาติหนอนย่อมเสพส้อง .... อาจม
อิ่มหนำก็ชื่นชม .... แซ่ซร้อง
มินำพาครรลอง .... ถูกผิด
อ้างความสุขที่ต้อง .... หมักหมมอมมูล
REMEMBER, O BEAST! THAT STARTED THY BLOODY HISTORY ON 14th OF JULY,
REMEMBER, HE WHO INVENTED GUILLOTINES WAS HIMSELF BEHEADED BY A GUILLOTINE!