ขบวนการเสรีไทยเว็บบอร์ด

คุณsanddolphinได้ถามเหตุผลจากผม แต่เห็นว่ากระทู้ไปไกลแล้ว และคุณsanddolphinก็ดูจะเป็นนักกฎหมาย ผมจึงพยายามตอบในภาษาชาวบ้าน ก็ผมไม่ใช่นักกฎหมายนี่ครับ ผมได้ตอบไปแล้ว แต่กลัวจะไม่เห็น และเห็นว่าอาจเป็นประโยชน์ จึงตั้งเป็นกระทู้โดยตรง ผมได้ขัดเกลาคำพูดเพื่อให้สุภาพ พอสมน้ำสมเนื้อ ลองดูคำถามและคำตอยเองละกัน

sanddolphin wrote:กราบเรียนคุณ finder

จาการที่อ่านความเห็นคุณ ประเด็นที่คุณเสนอหลักๆก็คือ คุณไม่เห็นด้วยที่จะใช้แผนที่ผนวกที่ 1 ซึ่งเป็นแผนที ซึ่งปรากฏอยู่ใน บันทึกความเข้าใจร่วมกัน 2543 ผมเข้าใจถูกหรือเปล่าครับ? คุณกล่าวว่า

แต่นี่กลับไปลากเอาแผนที่ ซึ่งไม่ได้รับการรับรองจากคณะกรรมการปักปันเขตแดนในครั้งนั้นมาร่วมในการสำรวจและจัดทำหลักเขตแดน กรอบต่างๆย่อมเพี้ยนไปจากเดิม

จากข้อความที่ผมได้ quote คุณมานั้น คุณกล่าวว่าคณะกรรมการปักปันเขตแดน "ไม่ได้รับรอง" จริงครับเป็นอย่างที่คุณว่ามาเลย แผนที่ผนวก1 นั้น จัดทำโดยทางฝรั่งเศสเพียงฝ่ายเดียว "แต่" ในคำตัดสินของ ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศนั้น ตั้งแต่หน้า 30-33 ได้ระบุว่า

หากคณะกรรมการปักปันเขตแดนสยามเห็นว่าตนไม่ได้ยอมรับแผนที่อย่างเป็นทางการก็น่าจะแสดงการคัดค้าน...อีกทั้งสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพเสนาบดีกระทรวงมหาดไทยยังได้ขอบพระทัยอัครราชฑูตฝรั่งเศส ณ กรุงเทพ สำหรับ "แผนที่เหล่านั้น" (เน้นโดยผมเอง) และยังได้ทรงขอแผนที่จากอัครราชฑูตอีกอย่างละ 15 ชุดเพื่อส่งไปให้ผูว่าราชการจังหวัดต่างๆของสยาม

( โปรดดูเอกสารคำตัดสินประกอบ http://www.mfa.go.th/190/book2.php)

ท่าน finder ยังกล่าวเพิ่มเติมอีกว่า

คงหมดข้อสงสัยแล้วนะครับว่า MOU2543มีแผนที่1:200,000อยู่และยังระบุให้ใช้แผนที่เป็นเอกสารอีกชิ้นหนึ่งที่สามารถนำมาเป็นหลักฐานอ้างอิงในการสำรวจครั้งนี้ได้
จากข้อนี้เท่ากับไทยยอมรับหรือรับรองเป็นลายลักษณ์อักษรว่า
แผนที่1:200,000มีผลผูกพันกับการปักปันเมื่อค.ศ.1904และ1907แล้ว ทั้งๆที่แต่เดิมมา มันเป็นแค่เศษกระดาษ

จาก ข้อความที่ผมนำมาจากคำตัดสินของศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ ทำให้เราสามารถกล่าวได้ว่า ใน MOU 2543 นั้น ถึงแม้ว่าจะมีการนำแผนที่ผนวก1 แนบมาเพื่อใช้ในการปักปันเขตแดนนั้น ถึงแม้ถ้าหากว่า "ไม่มี" การใช้แผนที่ดังกล่าว "ก็ไม่ได้หมายความว่า" ทางรัฐไทย "ไม่ยอมรับ" แผนที่ผนวก1 แต่อย่างใด จะมาอ้างว่าแผนที่นั้นเป็นเพียงแค่ "เศษกระดาษ" ผู้น้อยอย่างผมก็ต้องการคำชี้แนะจากท่านด้วยครับว่าเพราะเหตุใด หลายๆคนจึงมองว่าแผนที่ผนวก1 หรือที่เรียกกันจนติดปากว่าแผนที่ 1:200000 นั้น "ไม่มีผลบังคับใช้"

ปล หวังว่าผู้น้อยอย่างกระผมจะได้รับการชี้แนะอย่างเหมาะสมสุภาพและมีเหตุผลนะครับ

กราบเรียนคุณ sanddolphin

เห็นท่านลงท้ายมาอย่างนี้ ผมรู้สึกว่า น่าจะมีอะไรผิดปกติครับ ผมต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว ( เหมือนชื่อเพลงเลย)

1.เรื่องสุภาพนั้น ผมสุภาพพอใช้ได้ พูดจามี ครับ เป็นระยะ แม้จะไม่ถี่มากนักเพื่อตอบคนที่สุภาพ

ส่วนพวกแถ,เหน็บแนม,กักขฬะ,กวน...เป็นต้น มักจะเป็นพวกปชป. พวกนี้ก็จะได้รับสิ่งนั้นของตนกลับไปทุกคน

ส่วนการใช้ตัวใหญ่ ผมต้องการเน้นที่ผมเห็นว่าน่าจะเน้น เพื่อให้เห็นชัด ถ้าไม่สุภาพ แล้วเวบเขาให้มาทำไมครับ เป็นการสนับสนุนความไม่สุภาพกระมัง จริงไหมครับ

2.เรื่องเหตุผล ผมตั้งกระทู้หรือแย้งกระทู้ใคร ผมมีเหตุผลอธิบายความตลอด คุณย้อนไปดูประวัติผมได้เลยครับ ยกเว้นการแย้งพวกปชป.ในข้อ1.

โปรดได้ทราบตามนี้ครับท่าน

มาเริ่มตอบคุณกันละ เห็นคุณพยายามยกคำพูดจากศาลโลกที่กระทรวงตปท.เอามาอ้าง ตรงนี้คุณไม่เคยทราบเลยหรือว่า คำตัดสินนี้เป็นการอ้างขึ้นเพื่อใช้กฎหมายปิดปาก ตัดสินให้เขมรได้ปราสาทพระวิหาร
1.ตอนนั้นไทยไม่มีหน่วยงานรับผิดชอบแผนที่ ถูกต้องไหมครับ
2.จากข้อ1.,กรมพระยาดำรงท่านก็ไม่รู้เรื่องแผนที่ และการขอบใจก็เป็นมรรยาทที่ทุกคนควรทำเมื่อได้รับของ
3.การที่ท่านขอเพิ่ม, ก็จากข้อ1และ2 ท่านจะรู้ได้อย่างไรว่า ประเทศมีอารยะ(เลว)อย่างนี้ จะกล้าทำเรื่องชั่วๆ โดยการขีดแผนที่ให้ผิดไปจากที่ตกลงในสนธิสัญญา และท่านก็มิได้มีหน้าที่รับรองแผนที่นะครับ ผู้ที่จะรับรองได้คือคณะกรรมการปักปัน....ซึ่งยุบไปก่อนที่แผนที่นี้จะเสร็จและส่งมาไทย เท่ากับแผนที่นี้ก็ยังไม่ได้รับการรับรอง
และที่มีบางคนว่า ว่าท่านได้เซ็นชื่อรับรองนั้น ไม่จริง เป็นการเซ็นรับมอบแผนที่ครับ(อ.เทพมนตรี)

การใช้กฎหมายปิดปากมิได้มีขอบเขตถีึงการตัดสินให้แผนที่เขมรเป็นที่ยอมรับได้
เชิญคุณไปอ่าน บทความของอ.สมปอง สุจริตกูลเรื่องปราสาทพระวิหาร แบบเต็มๆที่นี่
http://www.praviharn.net/index.php?option=com_content&view=article&id=94&Itemid=114

ผมจะยกเอาตอนที่เกี่ยวข้องมาให้อ่านเปิดหูเปิดตากันเพื่อตอบคำถามนี้ของคุณ
ถึงแม้ว่าจะมีการนำแผนที่ผนวก1 แนบมาเพื่อใช้ในการปักปันเขตแดนนั้น ถึงแม้ถ้าหากว่า "ไม่มี" การใช้แผนที่ดังกล่าว "ก็ไม่ได้หมายความว่า" ทางรัฐไทย "ไม่ยอมรับ" แผนที่ผนวก1 แต่อย่างใด จะมาอ้างว่าแผนที่นั้นเป็นเพียงแค่ "เศษกระดาษ" ผู้น้อยอย่างผมก็ต้องการคำชี้แนะจากท่านด้วยครับว่าเพราะเหตุใด หลายๆคนจึงมองว่าแผนที่ผนวก1 หรือที่เรียกกันจนติดปากว่าแผนที่ 1:200000 นั้น "ไม่มีผลบังคับใช้"

[color=#800000]สถานภาพของแผนที่ผนวก ๑ ต่อท้ายคำฟ้องของกัมพูชา

คนไกล wrote:,,,,,,,,,,,❤ HAPPY NEW YEAR 2011 ❤,,,,,,,,,,,,,,
ขอให้พี่ท่านเลิกฟักทู้นะเจ้าค่ะ

HAPPY NEW YEAR 2011 เช่นกันครับ

เป็นแต่ "อ้างอิง" ครับ "ฟัก" ไม่เป็น

ตอนนั้นไทยไม่มีหน่วยงานรับผิดชอบแผนที่ ถูกต้องไหมครับ

2.จากข้อ1.,กรมพระยาดำรงท่านก็ไม่รู้เรื่องแผนที่ และการขอบใจก็เป็นมรรยาทที่ทุกคนควรทำเมื่อได้รับของ

3.การที่ท่านขอเพิ่ม, ก็จากข้อ1และ2 ท่านจะรู้ได้อย่างไรว่า ประเทศมีอารยะ(เลว)อย่างนี้ จะกล้าทำเรื่องชั่วๆ โดยการขีดแผนที่ให้ผิดไปจากที่ตกลง
ในสนธิสัญญา และท่านก็มิได้มีหน้าที่รับรองแผนที่นะครับ ผู้ที่จะรับรองได้คือคณะกรรมการปักปัน....ซึ่งยุบไปก่อนที่แผนที่นี้จะเสร็จและส่งมาไทย เท่ากับแผนที่นี้ก็ยังไม่ได้รับการรับรองและที่มีบางคนว่า ว่าท่านได้เซ็นชื่อรับรองนั้น ไม่จริง เป็นการเซ็นรับมอบแผนที่ครับ(อ.เทพมนตรี)

โดยที่คำพิพากษาของศาลยุติธรรมระหว่างประเทศไม่มีมาตรการบังคับคดี จึงสุดแต่ความสมัครใจของคู่คดีที่จะพิจารณาดำเนินการ หากคู่กรณีไม่เห็นด้วยและไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษา ศาลฯ ก็ไม่มีอำนาจดำเนินการบังคับคดีแต่ประการใดฉะนั้น ถึงแม้คำพิพากษาของศาลฯจะถึงที่สุด แต่ก็มิได้หมายความว่าจะมีผลในการระงับกรณีพิพาท หากคู่กรณีโต้แย้ง คัดค้านและไม่ยอมรับคำพิพากษาเพราะเห็นว่าไม่เป็นธรรม กรณีพิพาทนั้นๆก็ยังคงมีอยู่ต่อไปจนกว่าจะได้รับการพิจารณาใหม่หรือจนกว่าจะระงับไปโดยสันติวิธีอื่นๆ อาทิ โดยการเจรจา การประชุมปรึกษาหารือ หรือตั้งคณะกรรมการสอบสวน ไกล่เกลี่ย กรรมการประนอม หรืออนุญาโตตุลาการ ฯลฯ ตามข้อ ๓๓ แห่งกฎบัตรสหประชาชาติ

"I have the honor to inform you that by a declaration dated September 20, 192!J, His Majesty' s Government had accepted the compulsory jurisdiction of the Permanent Court of International Justice in conformity with Article 36, paragraph 2, of the Statute for a period of ten years and on condition of reciprocity. That declaration has been renewed on May 3, 1'940, for another period of ten years."In accordance with the jprovisions of Article 36, paragraph 4, of the Statute of, the International Coilrt of Justice, 1 have now the honoui: to inform you hat His Majesty's Government hereby renew the declaration above mentioned for a further period of ten years as from May 3, 1950, with the limits and subject to the same conditions and reservations as set forth in the first declaration of Sept. 20, 1929."

๑) สถานภาพของแผนที่ผนวก ๑ ต่อท้ายคำฟ้องของกัมพูชา หรือ (๒) เส้นเขตแดนในบริเวณที่พิพาทดัง นั้น ศาลฯ จึงงดเว้นการวินิจฉัยความถูกต้องของเส้นเขตแดนตามที่ปรากฏในแผนที่ผนวก ๑ ต่อท้ายคำฟ้องของกัมพูชารวมทั้งสถานภาพของแผนที่ผนวก ๑ ทั้งฉบับ หรืออีกนัยหนึ่ง ศาลฯ ไม่ทำหน้าที่กรรมการปักปันเขตแดนระหว่างไทยกับกัมพูชาจากที่เห็น เท่ากับว่า 1.แผนที่ทำขึ้นโดยไม่ตรงกับรายละเอียดในสนธิสัญญา 2.แผนที่ไม่ได้รับการรับรองโดยคณะกรรมการปักปันไทย-ฝรั่งเศสจึงเป็นแผนที่เก๊ ตั้งแต่หลัง1907
3.ศาลโลกไม่วินิจฉัยแผนที่และเส้นเขตแดน แผนที่จึงยังเก๊อยู่ ดังนั้นการที่คุณเอาคำตัดสินในส่วนของกฎหมายปิดปากมายืนยันว่าแผนที่นี้ไทยต้องยอมรับ ด้วยเหตุผลข้างต้นของคุณ เท่ากับคุณหรือกระทรวงการต่างประเทศเข้าใจผิดเอง การใช้กฎหมายปิดปากมีใช้กับประเทศไทยเพียงประเทศเดียวเท่านั้น คุณยอมรับว่ามันยุติธรรมหรือ และไทยก็ได้คัดค้านคำตัดสินและยืนข้อสงวนไว้ด้วย ทำให้ต้ัวปราสาทเป็นพื้นที่ที่อ้างสิทธิ์โดย2ประเทศ ไม่มีพื้นที่พิพาทอื่นใดอีก และในเวบของศาลโลก ไทยก็อยู่ในรายชื่อประเทศที่ไม่ยอมรับคำตัดสินของศาลโลกด้วย(อ.ปานเทพ) การที่ไทยคัดค้านเพราะศาลโลกตัดสินไม่ยุติธรรม เชิญไปอ่านตามลิ้งค์นี้ ดูเฉพาะตอนที่2 ตอนท้าย"เบื้องหลังของคดีนี้"

ผมขอถามคุณง่ายๆด้วยภาษาชาวบ้าน เพราะผมไม่ใช่นักกฎหมายอย่างคุณ ว่า
1.คุณเอาบทความนี้มาแสดงเพื่อจะยืนยันว่าไทยควรยอมรับแผนที่มาตั้งแต่ศาลโลกแล้วใช่หรือไม่
-ถ้าใช่ แสดงว่า พื้นที่ทับซ้อนตลอดแนวชายแดนที่ฝรั่งเศสตั้งใจลากผิด ต้องเป็นของเขมรหรือเขมรสามารถอ้างสิทธิ์ตามแผนที่ ใช่หรือไม่
-ถ้าไม่ใช่ การเอาบทความนี้มาแสดงและตีความเช่นนี้เป็นใครตีความครับ คุณหรือกระทรวงต่างประเทศ
2.ถ้าคุณตีความเอง และคุณเป็นนักฎหมายที่ไม่เกี่ยวกับกระทรวง ยังนับว่าไม่ร้ายแรง แต่ถ้าคุณทำงานในกระทรวงต่างประเทศ นี่นับว่าเป็นผลพวงของการตีความผิดที่เกิดขึ้นในกระทรวงมาตั้งแต่ต้น และได้สร้างปัญหาให้กับประเทศอยู่ในเวลานี้ครับ
3.ถ้าศาลโลกบอกว่าการที่เราไม่ปฏิเสธก็เท่ากับยอมรับ ด้วยกฎหมายปิดปาก ผมถามกลับบ้างว่า แล้วการที่เราไม่เคยยอมรับแผนที่นี้อย่างเป็นทางการมาก่อน จะบอกว่าเรายอมรับได้อย่างไร เพราะถ้าเราเคยยอมรับอย่างเป็นทางการ ศาลโลกคงไม่ต้องใช้กฎหมายปิดปากกับเรา และอีกเหตุผลหนึ่งคือ การที่ฝรั่งเศสวิ่งล็อบบี้คณะศาลรวมทั้งซื้อข่าวจากคนเดินสารของเราเพื่อช่วยเขมร ก็เห็นได้ว่า ศาลตัดสินอย่างไม่ยุติธรรม มีศาลยุติธรรมที่ไหนเขาให้ล็อบบี้ครับ

finder wrote:

google wrote:ถ้าหมายถึงข้อค.มันบอกตอนไหนว่ายอมรับแผนที่1:200000ระวางนั้น
เพราะแผนที่1:200000ระวางนั้นมันไม่เข้าเงื่อนไขอยู่แล้ว
เมื่อไม่เข้าเงื่อนไขจะหมายถึงแผนที่1:200000ระวางนั้นได้อย่างไร
ถ้าเป็น1:200000ระวางอื่นก็ว่าไปอย่าง

จาก http://www.manager.co.th/Daily/ViewNews ... 0000107078

เอกสารอีกชิ้นหนึ่งชื่อว่า “ปัญหาเขตแดนไทย-ลาว” ซึ่งจัดทำโดย กรมสนธิสัญญาและกฎหมายกระทรวงการต่างประเทศ จัด ทำเมื่อปี พ.ศ. 2547 (ซึ่งเป็นเอกสารที่จัดทำขึ้นหลัง MOU 2543)

ในหน้า 15 - 16 ในเอกสารของกรมสนธิสัญญาฉบับนี้ระบุความตอนหนึ่งว่า:

(1)เนื่องจากแผนที่ชุดนี้เป็นผล งานของคณะกรรมการปักปันเขตแดนฯ ชุดที่ 1 ซึ่งจัดตั้งขึ้นตามสนธิสัญญาปี ค.ศ. 1904 ดังนั้นส่วนใหญ่ของแผนที่ชุดนี้ (จำนวน 9 ระวาง) จึงแสดงเส้นเขตแดนตามสนธิสัญญาและความตกลงฉบับปี ค.ศ. 1904 ซึ่งยังมีผลใช้บังคับอยู่จนถึงปัจจุบัน เพียง 6 ระวาง (ระวางเมืองคอบและเชียงล้อม / ระวางลำน้ำต่างๆ ทางภาคเหนือ/ ระวางเมืองน่าน/ ระวางจำปาสัก/ ระวางโขง/ และ “ระวางดงรัก”)

เห็นไหมครับว่า มีระวางดงรักด้วย คุณจะตีความว่าไงครับ

sanddolphin wrote:กราบเรียนคุณ finder ที่เคารพครับ

ท้าวความก่อนเลยว่ากระผมไม่ใช่นักกฎหมาย เพียงแต่มีความสนใจในหลักกฎหมายระหว่างประเทศที่มีตัวแสดงเป็นรัฐ และหลักสังคมศาสตร์ทั่วๆไป และโดย วัยวุฒิแล้วก็เป็นเพียงผู้น้อย ที่แสดงความคิดเห็นต่อกรณีประสาทเขาพระวิหารซึ่งมีความสัมพันธ์และสำคัญอย่างยิ่งต่อการเมืองภายในของประเทศไทยและ ความสัมพันธ์ต่อกัมพูชา ออกตัวอีกอย่างนึงว่ากระผมมิได้เลือกข้างประชาธิปัตย์หรือว่าฝ่ายใดทั้งสิ้น

ท่าน finder เริ่มต้นกล่าวว่า

ตอนนั้นไทยไม่มีหน่วยงานรับผิดชอบแผนที่ ถูกต้องไหมครับ

จากข้อมูลที่ผมค้นคว้ามา หน่วยงานที่รับผิดชอบเกี่ยวกับแผนที่นั้นได้ถูกก่อตั้งขึ้นมาแล้วในสัมยรัชกาลที่ 5 กล่าวคือในปี ค.ศ. 1885 [อ้างอิงจากงานของ ธงชัย วินิจกุล, Siam Mapped, หน้า 119] ดังนั้น ถ้าท่านถามว่า ไม่มีหน่วยงานรับผิดชอบถูกไหม ผมคิดว่าไม่ถูกนะครับผมและในคำตอบของท่าน finder ในข้อ 2 นั้นท่านกล่าวว่า
เรียนท่านsanddolphinครับ ข้อนี้ถ้าท่านมีหลีกฐานอย่างนี้ ก็ต้องยอมรับ ผมจะไม่สงสัยต่อหรอกครับว่า หน่วยงานแผนที่ของเรามีประสิทธิภาพเพียงใดในเวลานั้น และทำไมหน่วยงานนี้ไม่ทำแผนที่ขึ้นมาเอง เพราะไม่ใช่แก่นของเรื่องนี้ จะได้ไม่เสียเวลานะครับ เพราะตอบเสร็จก็จะรีบไปนอน
ผมบอกตามตรงว่า ผมไม่ได้อ่านเนื้อหา ตามที่คุณบอกลิ้งค์มา ผมจึงขอตอบตามความคิดและจุดยืนของผมดังนี้

การที่แผนที่นี้จะเป็นที่ยอมรับว่าถูกต้องและเป็นที่ยอมรับได้ของทั้ง2ฝ่ายโดยเฉพาะไทย ต้องมีหลัก2ประการ
1.ทำขึ้นตามเนื้อหาในสนธิสัญญาโดยไม่ผิดเพี้ยน
2.ได้รับการรับรองโดยคณะกรรมการปักปัน....สยาม-ฝรั่งเศส แล้ว
ถ้าไม่เข้าเงื่อนไขนี้ แผนที่ก็ยังเก๊นะครับ
อย่างนี้คุณคงไม่เถียงนะครับ และผมจะใช้จุดยืนนี้ในการตอบคุณและที่สำคัญ อย่าลืมว่าแก่นของเรื่องที่เราคุยกันคือคุณอ้างว่า

[color=#0000FF]คำตัดสินของศาลโลกทำให้เราต้องยอมรับแผนที่1:200,000โดยอัตโนมัติ ทั้งๆที่ไม่มีคำตัดสินในประเด็นนี้จากศาลโลก

2.จากข้อ1.,กรมพระยาดำรงท่านก็ไม่รู้เรื่องแผนที่ และการขอบใจก็เป็นมรรยาทที่ทุกคนควรทำเมื่อได้รับของ

ซึ่งถ้าหากว่าใครที่ศึกษากรณีนี้โดยการนั่งพลิกอ่านคำพิพากษาไม่ว่าจะเป็นภาษาไทยหรืออังกฤษอย่างจริงๆจังๆแล้วละก็ จะทราบได้ทันทีว่า ข้ออ้างนี้ ที่ท่าน finder ยกมา ทางศาลได้ระบุถึงประเด็นนี้ไว้อย่างละเอียดและเห็นได้ชัด ในหน้าที่ 32-34 นั้น จะเห็นได้ชัดว่า ศาลระบุในหน้าที่ 33 ย่อหน้าที่ 1 ว่า "ศาลไม่อาจรับฟังข้อต่อสู้เหล่านี้ได้ไม่ว่าจะในข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมาย" สาเหุตก็เพราะว่า "ทั้ง สมเด็จกรมพระยาเทววงศ์วโรปกรณ์ เสนาบดีกระทรวงต่างประเทศ และ สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย...ได้ทรงเห็น...แผนที่เหล่านี้...บุคคลดังกล่าวข้างต้นนี้ ไม่มี ผู้ใดที่เป็นเจ้าหน้าที่ชั้นผู้น้อยเลย ทุกท่านหรือเกือบทุกท่านมีความรู้เกี่ยวกับท้องถิ่นนี้ดี บางท่านคงต้องมีความรู้เกี่ยวกับอาณาบริเวณเขาดงรัก เป็นที่ชัดแจ้งจากเอกสารหลักฐานในคดีนี้ว่า สมเด็จพระยาดำรงทรงสนพระทัยเป็นพิเศษในการปักปันเขตแดน และทรงมีความรู้อย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับโบราณสถาณ จึงไม่น่าจะเป็นไปได้ว่าผู้ว่าราชการจังหวัดขุขันธ์ ซึ่งพระวิหารเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเรื่อยมาจนกระทั้งได้มีการทำความตกลงเมื่อ ค.ศ. 1904 จะไม่ทราบว่ามีพระวิหารตั้งอยู่ กล่าวง่ายๆก็คือว่า ข้ออ้างที่ท่านยกมานั้น ท่านสามารถตามไปอ่านได้ ในหน้าที่ 32-34 ทางศาลได้ให้เหตุผลหักล้าง แม้กระทั่งว่า ข้อโต้แย้งของฝ่ายไทยที่ว่า "ไม่มีบุคคลใดในประเทศไทยในสมัยนั้นได้ตระหนักถึงความสำคัญของประสาทพระวิหาร" ข้อโต้แย้งดังกล่าวศาลมองว่า "ย่อมไม่มีผลที่จะรับฟังได้ในข้อกฎหมาย คู่กรณีจึงไม่มีสิทธิเรียกร้องให้มีการปรับปรุงเส้นเขตแดนใหม่โดยเหตุผลเพียงว่าบริเวณเขตแดนนั้นกลับมีความสำคัญขึ้น... " (หน้าที่ 34 ย่อหน้าที่ 2) สรุปง่ายๆก็คือ ทางศาลสันนิษฐานว่าทางสยามมีบุคคลากรที่มีความรู้ และ ถึงจะบอกว่าไม่มี ก็ไม่สามารถนำมาอ้างได้ ด้วยเหตุผลว่า เราได้ "ยอมรับ" นำมันมาใช้ แม้กระทั่งกรมพระยาดำรงราชานุภาพยังได้ขอแผนที่มาจากอัครราชฑูตมา 15 ฉบับ(หน้า32)

ตรงส่วนนี้ขอตอบคุณดังนี้
ที่คุณยกมาข้างต้น เนื่องจากเป็นคำตัดสินที่ใช้กฎหมายปิดปากให้เราแพ้คดี คำบรรยายจึงเป็นการรวบรวมเหตุผลที่จะมาหักล้างข้อต่อสู้ของเรา และเขมรก็ทำสำเร็จ อันนี้ไม่ใช่ประเด็น
ประเด็นคือคุณเอาเหตุผลอะไรมาตีความว่า
คำตัดสินของศาลโลกทำให้เราต้องยอมรับแผนที่1:200,000โดยอัตโนมัติ ทั้งๆที่ไม่มีคำตัดสินในประเด็นนี้จากศาลโลก เพราะเท่าที่อ่านมา ยังไม่มีการรับรองโดยเจ้านายของไทยคนใด

การที่เราได้ "ยอมรับ" นำมันมาใช้ แม้กระทั่งกรมพระยาดำรงราชานุภาพยังได้ขอแผนที่มาจากอัครราชฑูตมา 15 ฉบับ(หน้า32)
1.เป็นการรับรองแผนที่ทางนิตินัยหรือไม่ เพราะการรับรองอะไรที่เกิดจากการทำงานร่วมกัน ก็ควรจะต้องเซ็นด้วยกันทั้ง2ฝ่าย
แต่ถ้าไม่เซ็นหรือเซ็นไม่ครบ มีการกำหนดเงื่อนไขอื่นๆเพิ่มเติมเพื่อให้มีผลสมบูรณ์หรือไม่ ถ้าไม่มีตามนี้ จะมีผลทางนิตินัยได้หรือครับ
2.ท่านเป็นตัวแทนของไทยอย่างเป็นทางการในการรับผิดชอบต่อจากคณะกรรมการปักปันฝ่ายไทยหรือไม่ ถ้าไม่ใช่ จะอ้างว่าท่านรับแผนที่มาและขอเพิ่มภายหลัง จะไม่เป็นการที่คุณโมเมเองหรือครับ
สรุปตรงส่วนนี้ว่า การที่คุณอ้างคำพิพากษาศาลโลกมาในส่วนนี้ สามารถใช้อ้างเพียงให้ไทยแพ้คดีเขมร แต่ถ้าคุณจะใช้เพื่ออ้างว่าคำตัดสินของศาลโลกทำให้เราต้องยอมรับแผนที่1:200,000โดยอัตโนมัติ ทั้งๆที่ไม่มีคำตัดสินในประเด็นนี้จากศาลโลก ผมก็ยังมองไม่เห็นเหตุผลข้อไหนที่มีน้ำหนักพอนะครับ ผมคิดและอ้างเหตุผลแบบชาวบ้านนะครับ เพราะผมไม่ใช่นักฎหมาย

นอกจากนี้ ตามหน้าที่ 30 นั้น ก็มีข้อความหนึ่งระบุไว้ว่า "ในเรื่องที่คณะกรรมการปักปันเขตแดนผสมตาม คำร้องขอ(เน้นโดยผมนะครับ ว่าเป็นตาม "คำร้องขอ") ของกรรมการฝ่ายสยามให้ กรรมการฝ่ายฝรั่งเศสช่วยจัดทำแผนที่เขตแดนต่างๆ ขึ้นนั้น บัดนี้คณะกรรมการฝ่ายฝรั่งเศสได้ปฏิบัติงานเสร็จเรียบร้อยแล้ว"
นี่ก็อีกละครับ ที่คุณเน้น "คำร้องขอ"ของกรรมการฝ่ายสยามให้ กรรมการฝ่ายฝรั่งเศสช่วยจัดทำแผนที่เขตแดนต่างๆ คำร้องขอนี้เป็นการรับรองแผนที่โดยคณะกรรมการปักปันเขตแดนผสมอย่างนั้นหรือครับ

นอกจากนี้ถ้าหากลองเปิดไปอ่านดูที่หน้า 29-30 นั้นจะพบได้ว่า ทางสยามไม่ได้มีความพยายามที่จะขัดค้านแผนที่ดังกล่าว "ซ้ำยัง" ได้นำแผนที่อย่างละชุดส่งไปยังสถานฑูตไทย ณ กรุงลอนดอน เบอร์ลิน ประเทศรัซเซีย และสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นเหตุให้ศษมองว่า เจ้าหน้าที่สยามรับรู้ว่าแผนที่ที่ตนได้รับนั้นคือผลงานปักปันเขตแดนที่รัฐบาลสยามได้ "ร้องขอ"
ครับ สยามไม่เคยคัดค้านแผนที่นี้ จึงถูกพิพากษาให้แพ้เขมร แต่เราก็ไม่เคยยอมรับโดยการรับรองแผนที่นะครับ ดังนั้นการที่คุณตีความเอง โดยไม่มีคำพิพากษาเรื่องนี้รองรับ คุณต้องหาเหตุผลให้ได้ว่าเป็นจริงอย่างที่คุณตีความ

ท่าน finder ยังกล่าวเพิ่มเติมในข้อที่ 3 อีกว่า

3.การที่ท่านขอเพิ่ม, ก็จากข้อ1และ2 ท่านจะรู้ได้อย่างไรว่า ประเทศมีอารยะ(เลว)อย่างนี้ จะกล้าทำเรื่องชั่วๆ โดยการขีดแผนที่ให้ผิดไปจากที่ตกลง
ในสนธิสัญญา และท่านก็มิได้มีหน้าที่รับรองแผนที่นะครับ ผู้ที่จะรับรองได้คือคณะกรรมการปักปัน....ซึ่งยุบไปก่อนที่แผนที่นี้จะเสร็จและส่งมาไทย เท่ากับแผนที่นี้ก็ยังไม่ได้รับการรับรองและที่มีบางคนว่า ว่าท่านได้เซ็นชื่อรับรองนั้น ไม่จริง เป็นการเซ็นรับมอบแผนที่ครับ(อ.เทพมนตรี)

ศาล มิได้พิจารณาในส่วนที่ท่านกล่าวอ้างมาเลย

หากแต่ศาลระบุว่า สยามได้รับแผนที่ผนวก 1 มาใช้ในทางพฤตินัยและไม่ได้คัดค้านแม้ว่าจะมีโอกาสหลายครั้งก็ตาม ในคำพิพากษาฉบับภาษาไทย หน้าที่ 36-38 สรปุโดยย่อก็คือ ประเทศไทยได้สำรวจบริเวณนี้ด้วยตนเองใน ค.ศ. 1934-1935 ซึ่งจากการสำรวจก็พบว่าเส้นสันปันน้ำกับเส้นบนแผนที่ไม่ตรงกัน และในปี ค.ศ. 1937 ในการลงนามในสนธิสัญญากับฝรั่งเศสเพื่อยืนยันเส้นเขตแดนร่วมที่มีอยู่แล้วอีกครั้งหนึ่ง "กรมแผนที่ของสยามก็ยังคงพิมพ์แผนที่แสดงว่าพระวิหารอยู่ในเขตแดนของกัมพูชาอยู่อีก" (หน้าที่ 37 ย่อหน้าที่ 2)
ก็อย่างที่ผมบอก คำพิพากษานี้ทำให้เราแพ้เขมร ผมย่อมไม่แย้งในส่วนนี้ แต่ส่วนนี้มันทำให้คุณสามารถตีความว่า คำตัดสินของศาลโลกทำให้เราต้องยอมรับแผนที่1:200,000โดยอัตโนมัติ ทั้งๆที่ไม่มีคำตัดสินในประเด็นนี้จากศาลโลกคุณตีความเกินคำพิพากษาได้อย่างไรครับ อย่าลืมว่าต้องตอบโจทย์2ข้อของผมได้ครบนะครับ ที่ผ่านมา ผมก็ยังไม่เห็น

ส่วนบทความหรือบทสัมภาษณ์ของสมปองนั้น ผมจะไม่กล่าวถึง เพราะเป็นปัญหาในข้อกฎหมาย และไม่เป็นประเด็นโดยตรงตามที่เราคุยกัน จึงขอตัดออก ใครสนใจเชิญอ่านในREPก่อนหน้า

นอกจากนี้ท่าน finder ได้สรุปไว้ได้อย่างน่าสนใจว่า

๑) สถานภาพของแผนที่ผนวก ๑ ต่อท้ายคำฟ้องของกัมพูชา หรือ (๒) เส้นเขตแดนในบริเวณที่พิพาทดัง นั้น ศาลฯ จึงงดเว้นการวินิจฉัยความถูกต้องของเส้นเขตแดนตามที่ปรากฏในแผนที่ผนวก ๑ ต่อท้ายคำฟ้องของกัมพูชารวมทั้งสถานภาพของแผนที่ผนวก ๑ ทั้งฉบับ หรืออีกนัยหนึ่ง ศาลฯ ไม่ทำหน้าที่กรรมการปักปันเขตแดนระหว่างไทยกับกัมพูชาจากที่เห็น เท่ากับว่า 1.แผนที่ทำขึ้นโดยไม่ตรงกับรายละเอียดในสนธิสัญญา 2.แผนที่ไม่ได้รับการรับรองโดยคณะกรรมการปักปันไทย-ฝรั่งเศสจึงเป็นแผนที่เก๊ ตั้งแต่หลัง1907
3.ศาลโลกไม่วินิจฉัยแผนที่และเส้นเขตแดน แผนที่จึงยังเก๊อยู่ ดังนั้นการที่คุณเอาคำตัดสินในส่วนของกฎหมายปิดปากมายืนยันว่าแผนที่นี้ไทยต้องยอมรับ ด้วยเหตุผลข้างต้นของคุณ เท่ากับคุณหรือกระทรวงการต่างประเทศเข้าใจผิดเอง การใช้กฎหมายปิดปากมีใช้กับประเทศไทยเพียงประเทศเดียวเท่านั้น คุณยอมรับว่ามันยุติธรรมหรือ และไทยก็ได้คัดค้านคำตัดสินและยืนข้อสงวนไว้ด้วย ทำให้ต้ัวปราสาทเป็นพื้นที่ที่อ้างสิทธิ์โดย2ประเทศ ไม่มีพื้นที่พิพาทอื่นใดอีก และในเวบของศาลโลก ไทยก็อยู่ในรายชื่อประเทศที่ไม่ยอมรับคำตัดสินของศาลโลกด้วย(อ.ปานเทพ) การที่ไทยคัดค้านเพราะศาลโลกตัดสินไม่ยุติธรรม เชิญไปอ่านตามลิ้งค์นี้ ดูเฉพาะตอนที่2 ตอนท้าย"เบื้องหลังของคดีนี้"

กราบเรียนอีกครั้ง ผมอยากจะให้ท่านได้วกกลับไปอ่าน ในข้อโต้แย่งที่ผมนำมาข้างต้น ถ้าหากจะพลิกดูหน้าของคำพิพากษา ก็โปรดพลิกไปที่หน้า 39 ซึ่งระบุว่า "ประเทศไทยได้ยอมรับเส้นเขตแดนตรงจุดนี้ดังที่ลากไว้บนแผนที่โดยไม่คำนึงว่าจะตรงกันกับเส้นสันปันน้ำหรือไม่" และในหน้า ที่ 48 นั้น ศาลระบุไว้ว่า "การกำหนดเส้นเส้นสันปันน้ำไว้เพียงเท่านั้นคงไม่พอเพียงที่จะทำให้เส้นเขตแดนมีความมั่นคงแน่นอนหรือเป็นที่ยุติได้" และในหน้าที่ 49-50 นั้น ศษลได้ กล่าวต่อว่า "แต่ก็ไม่มีเหตุผลที่จะให้คิดว่าคู่กรณีได้ให้ความสำคัญเป็นพิเศษ แก่เส้นสันปันน้ำ โดยเจาะจงเมื่อเปรียบเทียบกับความสำคัญที่เหนือกว่าของการยึดถือเส้นเขตแดนในแผนที่ซึ่งได้ปัปันกันในเวลาต่อมาและเป็นที่ยอมรับแก่คู่กรณี " ฉะนั้นข้อ 1-3 ที่ท่านยกมาข้างต้นนั้น จึงไม่สามารถนำมากล่าวอ้างได้ในที่นี้นอกเสียจากว่าจะ "ล้มโต๊ะ" ให้ประชาคมนานาชาติก่นด่ากันถึงความใจคับแคบของเราที่ไม่ยอมรับปฏิบัติตามคำตัดสินของศาลโลก
ก็อย่างที่บอก ขอเน้นนะครับ เพื่อไม่ให้ลืม ไทยแพ้เขมรเพราะคำพิพากษานี้ ผมคิดว่าประโยคที่น่าสนใจคือ
"แต่ก็ไม่มีเหตุผลที่จะให้คิดว่าคู่กรณีได้ให้ความสำคัญเป็นพิเศษ แก่เส้นสันปันน้ำ โดยเจาะจงเมื่อเปรียบเทียบกับความสำคัญที่เหนือกว่าของการยึดถือเส้นเขตแดนในแผนที่ซึ่งได้ปัปันกันในเวลาต่อมาและเป็นที่ยอมรับแก่คู่กรณี "
ถ้าผมเดาไม่ผิด (เพราะผมไม่ไปอ่านหรอกครับ มันยาว จะดึกเกินไป )คำว่า"เป็นที่ยอมรับแก่คู่กรณี"นี่น่าจะสรุปมาจากการที่เรายอมรับเอาแผนที่มาใช้ เชื่อว่าผมคงเดาไม่ผิด ถ้าผิดก็ขออภัย ใครที่มาอ่านคำสรุปนี้ก็อาจคิดว่าไทยรับรองแผนที่ไปแล้ว ซึ่งถ้าเป็นตามที่ผมเดา การยอมรับเอาแผนที่มาใช้นั้น มีการเซ็นรับรองแผนที่ก่อนเอามาใช้แล้วหรือครับ ถ้าไม่มีก็ยังไม่เข้าเงื่อนไขให้คุณตีความเป็นประเด็นที่เราคุยกันนะครับ
การที่คุณยกเอาประโยคที่ว่า"เป็นที่ยอมรับแก่คู่กรณี"ขึ้นมา น่าจะเป็นประโยคหลักที่คุณต้องการชี้ให้เห็นว่าไทยยอมรับแล้วตั้งแต่ตอนนั้น อย่างที่ผมเดา ถ้าผมเดาไม่ผิด ก็ถือว่าผมได้ชี้ให้เห็นว่า คุณตีความตอนนี้เกินจากความเป็นจริงตามตัวหนังสือ และยังแย้งกับที่ศาลโลกบอกไว้ว่าศาลโลกไม่ได้ตัดสินประเด็นแผนที่และเขตแดน นี่ก็ยิ่งชัดเจนนะครับ เพราะคำตัดสินด้วยกฎหมายปิดปากนี้ใช้เพื่อตัดสินให้เขมรได้ปราสาทเท่านั้น

และเรื่องดินแดนหลักความสัมพันธ์ระหว่างประเทศนั้น โดยเฉพาะเรื่องเขตแดน เราจะมาคิดว่าเราเป็นศุนย์กลางยิ่งใหญ่นั้นหาเป็นไม่ได้ เราต้องดูด้วยว่าทางกัมพูชาเขา "ยึดถือ" ตามหลักใด และเรา ยึดอะไร แล้วมาตกลงกันส่วนกรณีที่ถามผมว่า "ยุติธรรมไหมกับการที่ใช้หลักกฎหมายปิดปาก (estopel) กับเรา" ถ้าหากท่านไม่ยอมรับคำตัดสินก็เปรียบเหมือนกับท่านกระทำความ ผิดคร่าชีวิตคนแล้วศาลตัดสินประหารชีวิต ท่านก็ออกมาโวยวายว่า "ไม่ยุติธรรมๆ" ไม่ว่าใครในโลกนี้ก็พึงกระทำกล่าวอ้างหาประโยชน์เข้าตนเองอยู่แล้ว
กรณีนี้เป็นเรื่องเขตแดนครับ ไม่ใช่ฆาตกรรม กรุณาอย่ายกเอาเรื่องที่ไม่ตรงกันมาเปรียบเทียบให้เห็นว่าร้ายแรงชนิดให้อภัยไม่ได้ ถ้าไทยต้องยอมรับ ทำไมเลขาสหประชาชาติจึงยอมรับคำคัดค้านของไทยและแจกจ่ายไปในสหประชาติ รวมทั้งข้อสงวนของไทยด้วย ถ้าทำไม่ได้ เลขาฯสหประชาชาติควรไม่รับหนังสือเหล่านี้ จริงไหมครับ และข้อสงวนยังมีอายุความตลอดไปด้วย ยิ่งชี้ว่า ไทยสามารถทำได้ครับ

ส่วนกรณีว่าไทยคัดค้านคำตัดสินของศาลโลกซึ่งปรากฎในหน้าเว็บของ ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ ผมในฐานะผู้น้อยก็อยากทราบเช่นกันว่าหน้าเว็บไหน ถ้าหากท่าน หรือ ปานเทพ มีก็กรุณาส่งให้ผมดูเถิด
คงต้องขอดูที่เวบของอาจราย์ปานเทพ เป็นเฟซบุ๊คครับ เข้าไปแล้วพิมพ์ชื่ออาจารย์เป็นภาษาไทยแล้วกดsearch ก็คุยได้

เพราะถ้าหากว่าคัดค้านจริงๆแล้ว เพราะเหตุใดเราจึง "ถอนทหารออกจากประสาท?"
ในบทความของอ.สมปอง ก็บอกเหตุผลไว้แล้ว คุณไปอ่านเองละกัน (นี่จะตี2แล้วครับ)

ไม่ว่าใครที่ศึกษาหลัก กฎหมายระหว่างประเทศเบื้องต้นจะทราบได้ว่า ศาลจะมีบทบาทต่อกรณีพิพาทเมื่อรัฐที่ตกอยู่ในกรณีพิพาท ยินยอมให้ศาลมาระงับคำพิพาท ในมาตราที่ 36 ของ ธรรมนูญศาลยุติธรรมระหว่างประเทศนั้น "ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศจะมีบทบาทในการเป็นผู้ตัดสินได้ก็ต่อเมื่อ 1.รัฐจะต้องแสดงความยินยอมโดยการยื่นเป็นข้อตกลงพิเศษ (special agreement หรือ compromis) ตามมาตรา36 (1) ธรรมนูญศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ 2.สนธิสัญญาระบุให้ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศมีเขตอำนาจในการระงับข้อพิพาทอันเกิดจากการตีความและปฏิบัติตามสนธิสัญญานั้น (compromissory clause) ตามมาตรา 36 (1) ธรรมนูญศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ 3.รัฐแถลงยอมรับเขตอำนาจบังคับของศาลไว้ล่วงหน้าแล้ว ซึ่งเป็นการยอมรับเขตอำนาจโดยบังคับ (compulsory jurisdiction) ไม่ต้องยื่นข้อตกลงพิเศษตามข้อหนึ่ง เพื่อแสดงความยอมรับเขตอำนาจของศาลอีกแล้ว ตาม มาตรา 36 (2) ธรรมนูญศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ มาตรา 36 ในธรรมนูญศาลยุติธรรมระหว่างประเทศแสดงให้เห็นว่า รัฐสามารถเลือกที่จะใช้ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศเป็นวิธีระงับข้อพิพาทหรือไม่ก็ได้ แต่การจะนำคดีขึ้นสู่ศาลจะต้องตั้งอยู่บนความยินยอม (consent) ของคู่กรณีทั้งสองฝ่าย " และนอกจากนี้ ในมาตราที่ 60 ของธรรมนูยยังได้ระบุว่า "The judgment is final and without appeal. In the event of dispute as to the meaning or scope of the judgment, the Court shall construe it upon the request of any party." ซึ่งก็หมายความว่า คำตัดสินถือเป็นที่สิ้นสุด และจะไม่มีการอุธรณ์ใดๆทั้งสิ้น และเรื่องปัญหาในการตีความนั้น ทางศาลจะดำเนินการจากการร้องขอของภาคี
เออ,ไม่เกี่ยวกับผมนะ ขอข้าม อ่านแล้วปวดหัวครับ

ท่าน finder ยังได้ถามผมกลับอีกว่า

ผมขอถามคุณง่ายๆด้วยภาษาชาวบ้าน เพราะผมไม่ใช่นักกฎหมายอย่างคุณ ว่า
1.คุณเอาบทความนี้มาแสดงเพื่อจะยืนยันว่าไทยควรยอมรับแผนที่มาตั้งแต่ศาลโลกแล้วใช่หรือไม่
-ถ้าใช่ แสดงว่า พื้นที่ทับซ้อนตลอดแนวชายแดนที่ฝรั่งเศสตั้งใจลากผิด ต้องเป็นของเขมรหรือเขมรสามารถอ้างสิทธิ์ตามแผนที่ ใช่หรือไม่
-ถ้าไม่ใช่ การเอาบทความนี้มาแสดงและตีความเช่นนี้เป็นใครตีความครับ คุณหรือกระทรวงต่างประเทศ
2.ถ้าคุณตีความเอง และคุณเป็นนักฎหมายที่ไม่เกี่ยวกับกระทรวง ยังนับว่าไม่ร้ายแรง แต่ถ้าคุณทำงานในกระทรวงต่างประเทศ นี่นับว่าเป็นผลพวงของการตีความผิดที่เกิดขึ้นในกระทรวงมาตั้งแต่ต้น และได้สร้างปัญหาให้กับประเทศอยู่ในเวลานี้ครับ
3.ถ้าศาลโลกบอกว่าการที่เราไม่ปฏิเสธก็เท่ากับยอมรับ ด้วยกฎหมายปิดปาก ผมถามกลับบ้างว่า แล้วการที่เราไม่เคยยอมรับแผนที่นี้อย่างเป็นทางการมาก่อน จะบอกว่าเรายอมรับได้อย่างไร เพราะถ้าเราเคยยอมรับอย่างเป็นทางการ ศาลโลกคงไม่ต้องใช้กฎหมายปิดปากกับเรา และอีกเหตุผลหนึ่งคือ การที่ฝรั่งเศสวิ่งล็อบบี้คณะศาลรวมทั้งซื้อข่าวจากคนเดินสารของเราเพื่อช่วยเขมร ก็เห็นได้ว่า ศาลตัดสินอย่างไม่ยุติธรรม มีศาลยุติธรรมที่ไหนเขาให้ล็อบบี้ครับ

จริงๆ ประเด็นข้อที่1 นี้ อยากจะตอบในกรอบวิเคราะห์ของความสัมพันธ์ระหว่างประเทศมากกว่าในกรอบของกฎหมายระหว่างประเทศ
ยังจะบอกว่าเป็นนักกฎหมายธรรมดาที่สนใจกฎหมายหรือครับ

แต่คงจะเป็นการเสียเวลามากเกินไป ง่ายๆสั้นๆมากที่สุดนั้น ในประชาคมโลกนั้นมีรัฐต่างๆมากมาย และไม่ว่าจะเป็นเรื่องใดก็ตามที่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างรัฐหนึ่งกับอีกรัฐหนึ่งนั้น สิ่งที่สำคัญมากก็คือความยินยอมของแต่ละฝ่าย เพราะ แต่ละรัฐก็มีสิทธิเสมอภาคกันในเชิงกฎหมาย (ไม่นับกรณี potentialities หรือ capabilities อื่นๆ นะครับเดี๋ยวจะมีคนมาแย้ง) ดังนั้น เราไม่สามารถที่จะอ้างว่า "ฉันอะถูกนะ แกต้องยอมรับฉันนะ พื้นที่ตรงนี้เป็นของฉันนะ แกห้าม" คิดหรือครีบว่า อีกรัฐหนึ่งเขาจะยอมรับแบบที่ผมได้กล่าวมา?? ถ้ารัฐ A ยึดตามหลักนึง รัฐ B ยึดตามอีกหลักนึงนั้น และไม่มีการตกลงกันให้แน่ชัด ต่างฝ่ายต่างจะต้องการตักตวงให้ได้มากที่สุด พื้นที่ตรงนั้นก็เป็น No man's land เพราะถ้าประชากรของรัฐ B เข้ามาอยู่ รัฐ A ก็อ้างอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนจับกุมเสีย และรัฐ B ก็สามารถกระทำได้ในทำนองเดียวกัน ดังนั้น จึงมีภาคีที่สามเข้ามาระงับกรณีพิพาทนั่นก็คือศษลยุติธรรมระหว่างประเทศ ซึ่งเราก็เป็นสมาชิกขององค์กรศาลดังกล่าว และจำต้องยอมรับเงื่อนไขต่างๆตามธรรมนูญศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ และในเมื่อกรรมการได้ตัดสินออกมา ควรหรือไม่ที่จะยอมรับ ถ้าอยากให้เรื่องราวบานปลาย ก็ไม่ต้องยอมรับหรอกครับ เพราะทางกัมพูชาก็จะดำเนินการตาม มาตราที่ 94 วรรค 2 แห่งกฎบัตรสหประชาชาติ นำเรื่องเข้าสู่คณะมนตรีความมั่นคงเพื่อ "หาทาง" ทำให้รัฐคู่กรณี (ไทย) กระทำตามพันธะแห่งคำตัดสิน
ผมถือว่าคุณพยายามตีกรรเชียงหลบนะครับ ไม่ตอบตรงๆอย่างที่พยายามทำมาตลอด เพราะกลัวว่าภาพของคุณจะออกมาเป็นผู้ร้ายในสายตาคนไทยใช่ไหมครับ
ทั้งหมดที่คุณกล่าวมา เพราะว่าคุณได้ตีความเกินกว่าคำตัดสินของศาลโลก ทำให้คุณคิดว่า ไทยควรยอมรับเรื่องต่างๆเหล่านี้ตามที่คุณว่ามา ผมเดาถูกไหมครับ
อยากให้คุณลองคิดว่า ถ้าคุณ ตีความผิดล่ะหรือประเทศไทยตีความอย่างคุณว่ามา เราจะเสียค่าโง่ให้เขมรใช่ไหม อายลูกหลานตายเลยครับ แต่ไม่ว่าจะตีความผิดหรือถูก การโต้แย้งต่างๆก็ควรมี ตามหลักฐานที่แต่ละฝ่ายมี ไม่ใช่ไปยอมรับแต่ต้นว่าเราผิด เพราะเราก็มีเหตุผลและหลักฐานของเราเช่นกัน ไม่เช่นนั้นคงไม่มีคดีขึ้นศาลกันหรอกครับ นี่ละครับ ธรรมชาติของการต่อสู้ของมนุษย์

ข้อที่ 2 นั้น ผมกล่าวไปแล้วว่าผมไม่ใช่นักกฎหมายและก็ไม่ใช่ข้าราชการกระทรวงต่างประเทศด้วย ผมก็แค่ผู้น้อยที่หลงใหลในวิชาการเท่านั้นเอง
ส่วนที่ข้อที่ 3 นั้น ผมได้ชี้แจงมาแล้ว ว่าทำไมคำตัดสินถึงได้ออกมาเป็นเช่นนั้น ขอกราบเรียนท่านกลับไปอ่านด้านบนได้ใหม่นะครับ
ครับ แต่ยังตอบไม่หมด ตรงที่ว่า มีศาลยุติธรรมที่ไหนยอมให้มีการล็อบบี้ และนี่ก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ไทยรู้อยู่ แต่ทำอะไรไม่ได้ และเป็นเรื่องอยุติธรรมที่คนไทยต้องจำ และไม่ให้เกิดขึ้นอีก

สรุป กราบเรียนว่า การตีความเกินคำตัดสินของศาลโลกของคุณนั้น ผมยังไม่เห็นข้อมูลที่หนุนการตีความว่าคำตัดสินของศาลโลกทำให้เราต้องยอมรับแผนที่1:200,000โดยอัตโนมัติ ตามที่ผมได้แย้งไปแล้ว เนื่องจากผมเป็นคนธรรมดา ไม่ใช่นักกฎหมาย การแย้งของผมอาจมีข้อผิดพลาดในทางกฎหมาย ก็ต้องกราบขออภัยอย่างสูงมานะที่นี้ด้วยครับ (ให้เห็นว่าผมสุภาพสมน้ำสมเนื้อกับคุณนะ)

ปล.ในอีกไม่นานนี้ ผมจะขอรบกวนให้คุณตีความกฎหมายให้ผมสักหน่อย เป็นในประเด็นที่บอร์ดนี้คุยกัน ไม่ใช่เรื่องส่วนตัวครับ เพื่อให้กระจ่างกันเสียที แล้วผมจะตั้งเป็นกระทู้ถามโดยตรง กราบขอบพระคุณล่วงหน้า(เห็นไหมครับ สุภาพเสมอต้น เสมอปลาย )

ไร้สีไร้กลิ่น wrote:.............................................................................
จึงเกิดเป็นความสับสนของทั้ง 2 ฝ่าย ฝ่ายไทยเข้าใจว่าสันปันน้ำยังคงเป็นของไทย ส่วนปราสาทเท่านั้นเป็นของเขมร ถ้าถามว่านี่คือความเข้าใจของไทยอย่างเดียวหรือไม่(ไทยคิดเข้าข้างตัวเองหรือไม่) ก็อาจไม่ใช่ซะทีเดียว เพราะจากข่าวที่เคยมีเขมรนั่งเฮลิคอปเตอร์มาเพื่อจะมาปราสาทนั้นถูกฝั่งไทยยิงตกไปแสดงให้เห็นว่าเขมรก็มองว่าพื้นที่รอบปราสาทเป็นของไทยจึงต้องนั่งฮ.มาและก็ไม่ได้มีการเรียกร้องไปยังส่วนที่บังคับใช้อำนาจของศาลโลกให้มาลงโทษไทยที่ไม่ถอนทหารออกไปจากเขตเขมรตามแผนที่ 1 ต่อ 2 แสน ทหารไทยก็ยังคงอยู่ที่รอบพระวิหารมาตลอด
ให้เห็นว่าเป็นอย่างไรกันแน่
ปฏิกิริยาของกัมพูชา
หลัง จากไทยได้ถอนบุคลากรจากประสาทพระวิหารตามคำตัดสินของศาลยุติธรรมระหว่าง ประเทศ กัมพูชาก็ยอมรับสภาพโดยดี และมิได้โต้แย้งในการที่ไทยได้แสดงความไม่เห็นด้วยกับคำพิพากษาและตั้งข้อ สงวนไว้อย่างชัดเจน กัมพูชานิ่งเฉยตลอดระยะเวลา ๕ ทศวรรษโดยมิได้เรียกร้องอะไรอื่นอีก กัมพูชา เริ่มมีปฏิกิริยาเมื่อประมาณ ๕-๖ ปีมานี้
1.จะเห็นว่า5ทศวรรษนะครับที่กัมพูชายอมรับสภาพเท่าที่ไทยกันพื้นที่ให้และไม่โต้แย้งคำคัดค้านและข้อสงวนของไทย เ่ท่ากับเขมร
ยอมรับตั้งแต่ตอนนั้นแล้วว่า ศาลให้เขมรเท่านี้ เพราะถ้าไม่ใช่ ทำไมเขมรจึงนิ่งเฉย
2.หลังการตัดสิน เจ้าสีหนุได้ขึ้นมาที่ปราสาทโดยขึ้นมาทางบันไดหัก ซึ่งถ้าศาลได้ตัดสินดังที่คุณsanddolphinเข้าใจ พื้นที่ที่เขมรได้
จะครอบคลุมเลยบันไดนาค เจ้าสีหนุก็ไม่ต้องปีนบันไดหักขึ้นมา นี่คืออีกเหตุผลที่ยืนยันในเรื่องนี้ได้

ส่วนเขมรในภายหลังอาจกลับมามองว่าแผนที่ 1 ต่อ 2 แสนของตนนั้นถูกต้องแล้ว มองว่าศาลโลกยอมรับแล้วหรือไม่ผมก็ไม่แน่ใจแต่ถ้าดูจากการปฏิบัติของเขาขณะนี้ก็น่าจะเป็นเช่นนั้น จริงๆอาจคิดแบบนี้มาตั้งแต่ตัดสินแล้วแต่ติดปัญหาการเมืองในประเทศทำให้ไม่มีเวลามาสนใจไทย
อ่านข้างบนแล้วก็คงบอกได้ว่า ไม่ใช่อย่างที่คุณคิด

แต่ปัจจุบันก็ยังไม่เห็นมีการมาบอกให้ไทยออกไปจากเขตแดนตามแผนที่ 1 ต่อ 2 แสน(ซึ่งก็ทำไม่ได้เพราะศาลไม่ได้วินิจฉัยไทยจึงไม่จำเป็นต้องถอยร่นออกไป)
คุณคงไม่ได้ตามข่าว แต่เดิมมาเขมรจะขึ้น ต้องมาขอไทยนะครับ แต่ปัจจุบันไทยจะขึ้น ต้องไปขอเขมรและระยะหลังทหารไทยเข้าไปได้แต่ต้องถูกปลดอาวุธ มาในปัจจุบันไทยเรายอมถอนทหารออกมาเองนะครับ ดูข่าวจากวาสนา นาน่วมของบางกอกโพสท์ก็ได้ครับ ถ้ากลัวข่าวจากผจก. ในเวบนี้ก็มีคนเอามาแปะให้ดู

ที่ผ่านมาไทยก็ทำตามคำตัดสินของศาลโลกคือถอนกำลังทหารออกจากตัวปราสาท ส่วนเรื่องคัดค้านนี่ผมไม่แน่ใจว่าถ้าศาลโลกตัดสินแล้วเรามีโอกาสคัดค้านหรือไม่ ถ้าคัดค้านได้จะต้องทำอย่างไรเพราะนี่ก็ผ่านมาตั้งนานก็ไม่เห็นความคืบหน้าว่าจะดำเนินการคัดค้านอย่างไร เพราะถ้าเกิดจากหลักฐานผิดพลาดพอเจอหลักฐานใหม่ก็คัดค้านได้ แต่นี่รู้ทั้งรู้ว่าผิดพลาดแต่มองว่าไทยไม่คัดค้านก็เลยถือเป็นการยอมรับข้อผิดพลาดนั้น ดังนั้นต่อให้มีหลักฐานว่าสันปันน้ำเป็นของไทยก็จะยังถือว่าปราสาทอยู่บนพื้นที่เขมรหรือไม่ หรือต้องมีหลักฐานว่าไทยมีการคัดค้านแผนที่นี้มาก่อน

ประเด็นคือคุณเอาเหตุผลอะไรมาตีความว่า
คำตัดสินของศาลโลกทำให้เราต้องยอมรับแผนที่1:200,000โดยอัตโนมัติ ทั้งๆที่ไม่มีคำตัดสินในประเด็นนี้จากศาลโลก เพราะเท่าที่อ่านมา ยังไม่มีการรับรองโดยเจ้านายของไทยคนใด

คำตัดสินของศาลโลกทำให้เราต้องยอมรับแผนที่1:200,000โดยอัตโนมัติ ทั้งๆที่ไม่มีคำตัดสินในประเด็นนี้จากศาลโลกคุณตีความเกินคำพิพากษาได้อย่างไรครับ

กรณีนี้เป็นเรื่องเขตแดนครับ ไม่ใช่ฆาตกรรม กรุณาอย่ายกเอาเรื่องที่ไม่ตรงกันมาเปรียบเทียบให้เห็นว่าร้ายแรงชนิดให้อภัยไม่ได้ ถ้าไทยต้องยอมรับ ทำไมเลขาสหประชาชาติจึงยอมรับคำคัดค้านของไทยและแจกจ่ายไปในสหประชาติ รวมทั้งข้อสงวนของไทยด้วย ถ้าทำไม่ได้ เลขาฯสหประชาชาติควรไม่รับหนังสือเหล่านี้ จริงไหมครับ และข้อสงวนยังมีอายุความตลอดไปด้วย ยิ่งชี้ว่า ไทยสามารถทำได้ครับ

เออ,ไม่เกี่ยวกับผมนะ ขอข้าม อ่านแล้วปวดหัวครับ

ผมถือว่าคุณพยายามตีกรรเชียงหลบนะครับ ไม่ตอบตรงๆอย่างที่พยายามทำมาตลอด เพราะกลัวว่าภาพของคุณจะออกมาเป็นผู้ร้ายในสายตาคนไทยใช่ไหมครับ
ทั้งหมดที่คุณกล่าวมา เพราะว่าคุณได้ตีความเกินกว่าคำตัดสินของศาลโลก ทำให้คุณคิดว่า ไทยควรยอมรับเรื่องต่างๆเหล่านี้ตามที่คุณว่ามา ผมเดาถูกไหมครับ
อยากให้คุณลองคิดว่า ถ้าคุณ ตีความผิดล่ะหรือประเทศไทยตีความอย่างคุณว่ามา เราจะเสียค่าโง่ให้เขมรใช่ไหม อายลูกหลานตายเลยครับ แต่ไม่ว่าจะตีความผิดหรือถูก การโต้แย้งต่างๆก็ควรมี ตามหลักฐานที่แต่ละฝ่ายมี ไม่ใช่ไปยอมรับแต่ต้นว่าเราผิด เพราะเราก็มีเหตุผลและหลักฐานของเราเช่นกัน ไม่เช่นนั้นคงไม่มีคดีขึ้นศาลกันหรอกครับ นี่ละครับ ธรรมชาติของการต่อสู้ของมนุษย์

1.ขอแสดงความเห็นว่า การที่ท่านsanddolphinจะสามารถตีความเกินคำพิพากษาของศาลโลกได้ จะต้องมีองค์ประกอบของหลักฐานและเหตุผลที่เกินจากที่ศาลโลกแถลงมา เพราะขนาดศาลโลกยังทำได้แค่ บอกว่าไทยต้องยอมรับแผนที่โดยอาศัยเหตุการณ์แวดล้อมต่างๆเป็นเหตุผล แต่ไม่สามารถชี้ให้เห็นว่า ไทยเคยรับรองแผนที่ ดังนั้นถ้าท่านsanddolphinไม่มีหลักฐานมากกว่านี้ ก็เป็นไปไม่ได้ครับที่จะตีความให้เป็นไปดังที่ท่านเข้าใจ นี่คือวิธีคิดของผมในการแย้งเรื่องนี้

ประเด็นคือคุณเอาเหตุผลอะไรมาตีความว่า
คำตัดสินของศาลโลกทำให้เราต้องยอมรับแผนที่1:200,000โดยอัตโนมัติ ทั้งๆที่ไม่มีคำตัดสินในประเด็นนี้จากศาลโลก เพราะเท่าที่อ่านมา ยังไม่มีการรับรองโดยเจ้านายของไทยคนใด

เพราะขนาดศาลโลกยังทำได้แค่ บอกว่าไทยต้องยอมรับแผนที่โดยอาศัยเหตุการณ์แวดล้อมต่างๆเป็นเหตุผล

2..การที่ศาลโลกเอากฎหมายปิดปากออกมาใช้ เพราะ
-ไทยไม่เคยรับรองแผนที่โดยคณะกรรมการปักปันฝ่ายไทยหรือบุคคลที่ทำหน้าที่แทนคณะกรรมการ และ
-แผนที่นี้มีรายละเอียดผิดไปจากข้อความในสนธิสัญญา
ทำให้องค์ประกอบในการรับรองแผนที่ไม่ครบ จึงเป็นแผนที่เก๊

คนบาป wrote:ผมเคยบอกไปตรงไหนจำไม่ได้ จอมพล ส. และ รมต.ต่างประเทศ สมัย 2505 ต้องทำแบบที่ทำมานั่นแหละครับ

เพราะมันเป็นการเมืองภายในประเทศ เป็นข้อสงวนเพื่อแก้ตัวกับประชาชนไม่ให้ฟูมฟายกันมากเพราะปลุกกระแสสู้ในศาลมาแล้วแพ้เท่านั้นเอง

ส่วนแผนที่กันเขต หรือการส่งมอบต่างๆ ที่ทำถึงศาลโลก ก็ไม่ปรากฎว่ามีคำทักท้วงหรือมีมติใดๆ ตามมา
ก็ถือซะว่าไทยยังคงถือตามแผนที่กันเขตที่เสนอต่อศาลโลกไปแล้ว จนวันนี้ประเทศไทยเองหยิบมาใช้ประโยชน์ตั้งแต่ปี 2518

โดยกรมแผนที่ทหารได้จัดทำแผนที่ 1 : 50,000 ในชุด L 1017 กันเขตตามแผนที่สงวนของรัฐบาลไทยปี 2505 ไว้แล้ว

หากจะมีการต่อสู้ในชั้นศาล ได้ยินว่า รมต.กษิตก็บอกชัดเจน กระทรวงการต่างประเทศก็พร้อมที่จะสู้

เราก็คิดแบบของเรา แต่เราก็ไม่มีสิทธิ์ไปปิดกั้นไม่ใช้เขมรคิดแบบเขมร ทุกชาติในโลกนี้ต่างก็คิดเพื่อประโยชน์ของชาติตนเองทั้งนั้น

สุดท้ายสองประเทศก็ต้องมาเจรจากัน อันไหนรับได้เราก็รับ อันไหนรับไม่ได้เราก็ไม่รับ ไม่เห็นมีตรงไหนที่บอกว่าเจรจาแล้วเราจะต้องสูญเสีย

คงไม่มีใครโง่กระทั่งไปทำความตกลงให้ไทยสูญเสียประโยชน์ เพราะท้ายที่สุด ต้องมาตัดสินกันในรัฐสภา

ถ้ารัฐสภาโง่กระทั่งไม่รู้ว่าอะไรคือการเสียดินแดน ก็ถือว่าเวรกรรมของประเทศไทยแล้ว

finder wrote:ก่อนอื่น ผมฝากคำถามไว้ กรุณาช่วยตอบด้วย ขอขอบพระคุณล่วงหน้า

ส่วนที่คุณตอบมาล่าสุด ผมจะมาตอบเมื่อว่าง วันนี้ขอไปนอนก่อน ช่วงนี้นอนดึกมาหลายคืน แต่ผมได้อ่านคร่าวๆแล้ว

และสังเกตุว่า คุณไม่ได้ตอบในทุกใจความอย่างที่ผมทำ แต่เลือกตอบในข้อที่คุณตอบได้เท่านั้น และก็อ้างแต่ข้อความที่จะใช้กฎหมายปิดปากมาใช้อ้าง ซึ่งแน่นอนว่า ฟังอย่างไรก็มีเหตุผล เพราะมาจากคำตัดสินของผู้ชนะ และ ศาลก็เป็นใจ ย่อมต้องใส่เนื้อหาที่ชี้ว่าเขมรชนะได้อย่างไร คงไม่ใส่เนื้อหาที่ต่างจากนี้

แต่ที่ผมได้ชี้ว่าศาลเพียงแค่ตัดสินว่า ไทยต้องยอมรับแผนที่ ไม่สามารถทำให้เห็นได้ว่าไทยรับรองแผนที่ เท่ากับยังไม่สามารถตีความได้ดังที่คุณทำ นี่ก็ยังไม่เคลียร์นะครับ

ขอเน้นว่า กรุณาตอบทุกใจความครับ อย่าเลือกตอบเฉพาะบางใจความ เพื่อจะได้เห็นว่า คุณมีเหตุผลที่สมบูรณ์

ไปนอนก่อน สวัสดีครับ

คนบาป wrote:เลือกเชื่อเลือกชอบได้เลยครับ ชอบแบบไหนมีให้เลือกทุกแบบ

เพราะมันคือ "ความเห็น"

คนบาป wrote:ประเด็นใดไม่ตอบ เราจะยึดถือตาม "กฎหมายปิดปาก" ฮ่า ฮ่า

1.จะเห็นว่า5ทศวรรษนะครับที่กัมพูชายอมรับสภาพเท่าที่ไทยกันพื้นที่ให้และไม่โต้แย้งคำคัดค้านและข้อสงวนของไทย เ่ท่ากับเขมร
ยอมรับตั้งแต่ตอนนั้นแล้วว่า ศาลให้เขมรเท่านี้ เพราะถ้าไม่ใช่ ทำไมเขมรจึงนิ่งเฉย
2.หลังการตัดสิน เจ้าสีหนุได้ขึ้นมาที่ปราสาทโดยขึ้นมาทางบันไดหัก ซึ่งถ้าศาลได้ตัดสินดังที่คุณsanddolphinเข้าใจ พื้นที่ที่เขมรได้
จะครอบคลุมเลยบันไดนาค เจ้าสีหนุก็ไม่ต้องปีนบันไดหักขึ้นมา นี่คืออีกเหตุผลที่ยืนยันในเรื่องนี้ได้

คนบาป wrote:...การผลักดันต่างชาติออกจากพื้นที่อ้างสิทธิ์มันทำได้หลากหลายวิธีตามที่เค้าร่ำเรียนกันมา ทั้งทางการทูตและการทหาร ตราบใดที่ทางการทูตยังใช้ได้อยู่แล้วจะไปล้มโต๊ะทำไม

MOU 2543 ไทยก็บอกไทยได้เปรียบเพราะยกสันปันน้ำมาพูดอีกครั้ง เขมรก็บอกว่าดีเหมือนกันผมถือเอาแผนที่ฝรั่งเศสมาเจรจา ซึ่งก็ขึ้นกับผลการเจรจาซึ่งสลับซับซ้อน ต่อรอง ประนีประนอม ให้ทุกอย่างเป็นไปบนโต๊ะเจรจา แสวงหาประโยชน์ในพื้นที่ร่วมกันได้แค่ไหนก็ต้องทำไป...

คนบาป wrote:ห้วงเวลาก่อนมีพิพาท และหลังพิพาท มีตชด.ประจำที่หน่วยผามออีแดงที่ผมสนิทสนม ที่บ้านก็ไปเที่ยวกัน อาศัยว่ามีตชด.เป็นญาติ ขึ้นเขาพระวิหารได้

ตชด.เรามีจำนวนมากกว่าทหารเขมรแถวๆ นั้น ( มีกำลังเพียง 1 หมวด ) จึงพึ่งพาอาศัยกันเหมือนเพื่อน เหมือนญาติ

สมัยเขมรแดงรบกัน ไทยก็เปิดทางให้เขมรแดงขึ้นมาใช้พื้นที่ปราสาทพระวิหารตั้งค่ายทหาร ร่องรอยการต่อสู้น่าจะยังเหลืออยู่

มันเป็นนโยบายจากทางรัฐบาลในห้วงเวลาต่าง ๆ

ว่างๆ จะไปขอรูปเค้ามาดู ไม่ทราบว่ายังเก็บกันบ้างหรือเปล่าไม่แน่ใจ

แต่เชื่อว่ามีทางขึ้นหลายทาง เพราะพรานป่าก็ออกล่าสัตว์กันเป็นประจำ ตชด.(เขต 3 อุบลราชธานี ) รุ่นนั้นหลายๆ คนก็ไปจับจองที่ดินในเขตป่าสงวนเขาพระวิหารกันหลายราย

เดี๋ยวนี้เป็นที่ดินสปก.หลายแปลง เพราะเป็นป่าสงวนเสื่อมโทรมที่หมู่บ้านภูมิสรอล ตชด.คนหนึ่ง สู้กับหมี ได้รับบาดเจ็บ

เราก็ทึ่งเค้ามากเพราะตอนนั้นเรายังเด็ก ๆ ฟังเค้าเล่าให้ฟังเป็นที่สนุกสนานขอดูแผลที่หมีข่วน...เหมือนนิยายบ้านเล็กในป่าใหญ่

ข้อมูลส่วนนี้ต้องลงไปคุยกับชาวบ้านภูมิสรอล หรือ ตชด.ที่รักษาการที่นั่นถึงจะได้ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์