ขบวนการเสรีไทยเว็บบอร์ด

เห็นหัวข้อเรื่องบาปของคุณนายเวรกำลังฮิต ถามทุกท่านเลยครับสำหรับกระทู้แรกของผม

สำหรับผมเอง ผมว่าบาป เพราะอกตัญญู

การอกตัญญูเป็นสองในห้าอนันตริยกรรม คือ ปิตุฆาต และ มาตุฆาต

แดงล้มเจ้าไม่ถึงกับอนันตริยกรรมก็เฉียด ๆครับ

ฝากคำพูดยากๆถึงนายเวรนิดนึงนะคะ

คนเลวมักสะสมบาป พวกเขาจะมองไม่เห็นบาปของตัวเอง และถนัดโยนบาปคนอื่น

คุณแจ๋วครับ ผมกลัวว่าคุณนายเวรจะไม่มากระทู้นี้นะครับ เพราะตอบคำถามไม่ได้และอายที่ตัวเองเป็นแดงครับ

ว่ากันตรงๆนะ

สำหรับผม คนมีความคิดล้มเจ้าไม่ได้ถือเป็นบาป

ผมไม่ได้มองในหลวงเป็นสมมุติเทพ ผมมองว่าท่านเป็นคนๆนึง

หากสักวันเรามีในหลวงที่เป็นคนไม่ดี แล้วมีคนออกมาขับไล่ ผมมองว่าไม่ผิด และไม่บาป

แต่กับขบวนการล้มเจ้าตอนนี้ผมมองว่าบาป แต่ไม่ใช่บาปเพราะความคิดล้มเจ้า แต่เพราะใส่ร้ายคนดีสนับสนุนคนเลวครับ

นั่นแน่ แดงล้มเจ้ามาอีกตัวแล้ว หมอนี่บอกว่าวิจารณ์เจ้าได้ตามสบาย เพราะเขาทำกันมานานแล้วเป็นร้อยปี

ใครเขาวิพากษ์วิจารณ์กันครับ เขาถามคำถาม มาแล้วตอบคำถามด้วย (ยกเว้นคุณแจ๋วไว้คนครับไม่ถามก็ได้ ผมสองมาตรฐานซะอย่าง)

ถ้าคุณ flyfreedom ไม่คิดจะเปลี่ยนตัวเองซะก่อน ก็อย่าคิดจะมาสอนผมเลยครับ

ความคิดเห็นลุงเย็นน่าสนใจมากครับ ขอบคุณครับ

ร้อนต้วไปทำไมเว๊บบางเว๊บมันยิ่งกว่านื้หรือไม่กล้าตอบถึงมาอ้างโน่นอ้างนี่

ตอบมาซะทีบาปหรือไม่บาปอย่ามัวโยกโย้ทำไมไม่กล้าตอบซักคน

โอ้ว กระทู้ตกเร็วมาก ต้องรีบดันครับ กลัวนายเวรไม่เห็น

มันทั้งบาปทั้งสารเลวเลยล่ะค่ะ

ต้องถามพวกเขาจะดีกว่าครับ ถามคนอย่างเราก็ต้องว่ามัน ไม่ควร แต่มุมมองพวกเขาเป็นไงไม่ทราบ
จะเหมือน หนอนที่กัดกินกอมมูตรกองคูตร หรือเปล่าก็ไม่ทราบ
คือเราเห็นว่ามันสกปรก แต่หนอนเขาอาจคิดว่ามันเป็นอาหารเลิศรสก็ได้

ความดี คนดีทำได้ง่าย แต่คนเลวทำได้ยาก
ความเลว คนดีทำได้ยาก แต่ คนเลวทำได้ง่าย

yenmanovic wrote:ว่ากันตรงๆนะ

สำหรับผม คนมีความคิดล้มเจ้าไม่ได้ถือเป็นบาป

ผมไม่ได้มองในหลวงเป็นสมมุติเทพ ผมมองว่าท่านเป็นคนๆนึง

หากสักวันเรามีในหลวงที่เป็นคนไม่ดี แล้วมีคนออกมาขับไล่ ผมมองว่าไม่ผิด และไม่บาป

แต่กับขบวนการล้มเจ้าตอนนี้ผมมองว่าบาป แต่ไม่ใช่บาปเพราะความคิดล้มเจ้า แต่เพราะใส่ร้ายคนดีสนับสนุนคนเลวครับ

มาตรา 112 ผู้ใดหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ พระราชินี รัชทายาท หรือผู้สำเร็จ ราชการแทนพระองค์ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามปีถึงสิบห้าปี

อย่างนี้แปลว่าผิดแน่ ๆครับลุงเย็น แต่บาปหรือไม่ แล้วแต่มุมมองครับ ถ้าเรื่องอกตัญญูนี่บาปแน่ ๆครับ

ผิดรัฐธรรมนูญเต็ม

แต่ที่บาปกว่าคือจงใจเอาคนมาตาย พอตายก็เอามาแห่ไม่เคารพคนตายเลย
เผาบ้านเผาเมืองทำคนเดือดร้อนไม่สำนึก ไม่รู้จะพูดยังไง

บาปหมายถึง สิ่งที่ทำให้จิตใจเสีย คือมีคุณภาพต่ำลง ไม่ว่าจะเสีย ในแง่ไหนก็เรียกว่าบาปทั้งสิ้น สิ่งที่ทำแล้วเป็นบาป คือ อกุศลกรรมบถ 10 ได้แก่
1. ฆ่าสัตว์
2. ลักทรัพย์
3. ประพฤติผิดในกาม
4. พูดเท็จ
5. พูดส่อเสียด
6. พูดคำหยาบ
7. พูดเพ้อเจ้อ
8. คิดโลภมาก
9. คิดพยาบาท
10. มีความเห็นผิดบาปหรือกรรมชั่ว

บาปก็คือกรรมชั่ว กรรมไม่ดี ที่เกิดจาก 3 ทาง ก็คือ ทางกาย ทางวาจา ทางใจ สรุปก็คือบาปเกิดมาจาก 3 ทาง 1. บาปทางกาย 2. บาปทางวาจา และ 3. บาปทางใจ มาตรฐานง่ายๆ ที่จะนำมาใช้พิจารณาว่าบาปหรือไม่บาป ก็คงประมาณต่อไปนี้

1. บาป คือ สิ่งที่ละเมิดศีลห้าทั้งหลาย

ศีลห้านี่ ใช้ได้ทุกสถานการณ์เมื่อเราจะพูดถึงธรรมะ เพราะศีลห้านับเป็นบาทเป็นฐานของการมีชีวิตที่ดี เป็นคนดีตามธรรมชาติ ไม่แหวกกฏธรรมชาติ ดังนั้นข้อแรกที่จะใช้พิจารณาได้ง่ายๆ ก็คือ เมื่อความคิด (ใจ) คำพูด (วาจา) หรือการกระทำ (กาย) ใดออกจากขอบเขตของศีลห้า ความคิด คำพูดหรือการกระทำนั้นๆ ก็เป็น 'บาป' อย่างไม่ต้องสงสัย อาทิ หากเราคิดจะฆ่าใคร หรือพูดด่าว่าใคร หรือพูดโกหก หรือประพฤติผิดในกาม หรือแม้แต่คิดจะประพฤติผิด อะไรก็ตาม นี่ก็คือบาปเกิดแล้ว

2. บาป ก็คือ ความไม่สบายกายไม่สบายใจทั้งหลาย

นอกไปจากการล่วงละเมิดศีลห้าแล้ว บาปก็คือความไม่สบายกาย ไม่สบายใจทั้งหลาย อาทิ หากความคิด คำพูด หรือการกระทำใดๆ เมื่อคิดหรือพูดหรือทำแล้ว ก่อให้เกิดความขุ่นมัว ไม่สบายใจ เป็นทุกข์ ทำให้ใจเกิดอารมณ์ด้านลบทั้งหลาย อาทิ ไม่ชอบใจ ไม่พอใจ หงุดหงิดใจ ขุ่นมัว ไปจนถึงโกรธมีโทสะรุนแรง เกิดอาการทุรนทุราย ต่างๆ ใจไม่นิ่ง ไม่เป็นสุข ไม่สงบ ร้อนรนหรือเศร้าหมอง หงุดหงิดรำคาญใจ ไม่ชอบใจ หรือคิดไม่ดี คิดร้าย หรือพูดให้ร้ายกับใคร ฯลฯ ก็นับว่า ความคิด คำพูดหรือการกระทำนั้นๆ 'เป็นบาป' (สรุปก็คือเมื่อไหร่ใจไม่นิ่ง แต่เกิดความคิดหรือคำพูดหรือการกระทำหรือ อารมณ์ใดๆ ก็ตามที่เป็นไปในทางลบ เป็นทุกข์แม้แต่เพียงน้อยนิดใจไม่สงบแม้แต่นิด ฯลฯ นั่นก็คือเป็นบาป)

ตัวอย่างในชีวิตประจำวัน

บาปทางกาย
ในชีวิตประจำวันทั่วๆ ไป ง่ายๆ ก็เช่นตบยุง ตีแมลงสาป ฆ่ามด ฯลฯ อันนี้ผิดศีลข้อหนึ่งทั้งหมดเลย ถามว่าก็ยุงจะมากัดลูกซึ่งเป็นเด็กอ่อนก็ตอบว่า เรามีวิธีป้องกันก่อนได้ไม่ให้มียุง เช่น ติดมุ้งลวด ยุงก็เข้ามาไม่ได้ เรามีวิธีป้องกันก่อนเพื่อไม่ให้มีมดและแมลงสาปและหนู ด้วยการเก็บที่ทาง และสิ่งของให้สะอาดเป็นระเบียบเสมอเสียก่อน อาหารรับประทานแล้วก็เก็บล้างภาชนะทันทีไม่ทิ้งไว้ มดก็ไม่ทราบจะมาขึ้นอะไร เราก็ไม่ต้องทำบาป ฯลฯ

บาปทางวาจา
อันนี้ ครูบาอาจารย์บอกว่าเป็นบาปที่ง่ายที่สุด เพราะอุปกรณ์อย่างเดียว คือปาก พูดออกไปปุ๊บก็บาปปั๊บ ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ (ตั้งใจก็บาปมากหน่อย ไม่ตั้งใจจะให้ร้ายหรือทำร้ายใจใคร ก็บาปลดลงหน่อย เพราะไม่ได้เจตนา) พูดอย่างไรถึงบาป ก็มี ส่อเสียด เพ้อเจ้อ โปรยประโยชน์ และ มุสา ให้ตนเองหรือผู้อื่น สัตว์อื่น ต้องเดือดร้อน กล่าวคือ พูดเหล่านี้แล้วตัวเอง ก็เดือดร้อนเพราะเป็นบาป แล้วยังอาจทำให้คนอื่นที่ได้ยินได้ฟังเกิดเดือดร้อน เป็นทุกข์หรืออาจไปให้ร้ายให้โทษกล่าวตู่กล่าวโทษกล่าวหาบุคคลที่สามเข้าให้อีก ก็ทำให้เค้าอาจต้องเดือดร้อนได้รับทุกข์โทษภัยไปด้วยอาทิเรามีอคติอยู่กับคนๆ หนึ่ง แล้วเกิดมีของสำคัญในที่ทำงานหาย เราไม่มีข้อมูลอะไรแต่เราเที่ยวพูดว่าสงสัยคนที่เราไม่ชอบหน้านั้นแหละ จะเป็นคนขโมยไป แล้วจับพลัดจับผลูด้วยคำพูดของเราที่ปกติมีน้ำหนัก น่าเชื่อถือ ก็อาจทำให้คนๆ นั่นถูกสงสัย (ทั้งที่เค้าบริสุทธิ์) อันนี้ก็บาปแล้วค่ะ เพราะเราโกหก เราทำให้คนๆ นั้นที่เราไม่ชอบต้องเกิดความทุกข์ใจและเสียชื่อเสียงเพราะถูกกล่าวหา เราพลอยทำให้คนอื่นๆที่ไม่รู้อะไร เกิดจิตเป็นลบกับคนๆ นั่นที่เรากล่าวหา และสมมุติหากคนๆ นั้นถูกจับ ต้องรับโทษ ทั้งที่ไม่ได้ทำ สมมุติถูกตัดสินจำคุกหกเดือนอันนี้ก็เพิ่มอีกบาปใหญ่คือทำให้เค้าต้องเสียอนาคต เสียชื่อ ไปติดคุกต้องทุกข์ทรมาน ฯลฯ

บาปทางใจ
อันนี้ละเอียดมากขึ้นไปอีก อาจมองให้เห็นได้ยาก เพราะใจมนุษย์นั้นเปี่ยมไปด้วยกิเลสและความไม่รู้ แต่ที่จริงก็สามารถดูง่ายๆ ได้เลยค่ะ คือเมื่อไหร่ก็ตามที่เราคิดอะไรที่ให้ผลเป็นอารมณ์ด้านลบอารมณ์ใดๆ ที่จิตใจเศร้าหมองไม่ผ่องใสแม้แต่เพียงน้อยนิดแม้เพียงเศษเสี้ยว อันนั้นก็บาปทั้งนั้น หรือคิดไม่ดีทั้งกับตัวเองหรือกับคนอื่นชีวิตอื่นก็บาปทั้งนั้น อาทิ เห็นคนแต่งตัวแบบที่เราคิดว่าน่าเกลียด ก็เห็นปุ๊บใจก็คิดว่า "ยี้...น่าเกลียดจังยายคนนี้แต่งตัวไร้รสนิยม" อันนี้ก็บาปเรียบร้อยแล้ว หรือคิดว่าคนโน้นคนนี้ไม่ดี หรือ รู้สึกเกลียด รู้สึกโกรธ รู้สึกหงุดหงิด ไม่พอใจ อิจฉาอยากได้ของคนอื่น อยากเป็นอย่างคนอื่นที่เราคิดว่าดีกว่าเราหรือร้อนรน ใจทุรนทุรายในเรื่องต่างๆ ฯลฯ

ขอขอบคุณข้อมูลจาก
Easy Dharma
Mongkhol.cjb.net

ถ้านิยามของคำว่า"บาป"ตามนี้ละก็ ผมว่าบาปแน่นอนครับ
เพราะมีทั้งบาปทางวาจา ที่ทั้ง หยาบคาย ส่อเสียด เพ้อเจ้อ
และบาปทางใจ ที่คิดพยาบาท เห็นผิดเป็นชอบ

เป็นอบายมุก นำไปสู่ความเสื่อมครับ

ไม่อยากจะแสดงความคิดเห็นนะ กระทู้ล่อเป้าชัดๆหรือว่าเป็นอุบายของพวกล้มเจ้ากันแน่นะที่มาตั้งกระทู้แบบนี้ จะให้จิตวิทยาอะไรกันแน่
ให้คิดแล้วก็เห็นด้วยกับมัน หรือว่าพยายามให้พวกเราแสดงความคิดเห็นเพื่อสนองความต้องการ หรือมันตั้งกระทู้ขึ้นมากวนตี_เล่นเฉยๆ
อะไรกันแน่นะเนี่ย

เปล่านะ ผมไม่ใช่พวกล้มเจ้านะครับ ว้า เกิดความรู้สึกเหมือนนายเวรซะแล้ว ตั้งกระทู้มาเพื่อให้คุณนายเวรมาตอบแค่นั้นแหละครับ ท่านอื่น ๆถือว่าผมได้รับวิทยาทานด้วยครับ

ตอบว่าบาปหรือไม่บาปก็พอครับ ถ้ากลัวว่าจะเอาไปต่อยอดทำให้เกิดความเสื่อมเสียละก้อ ถ้าแค่ว่าบาปหรือไม่บาปคงเอาไปทำอะไรต่อไม่ได้มั้งครับ

มู้นี้มียันต์อะไรดีแปะน้อออ นายเวรไม่เข้า

ตอบก็ได้ บาปนะ เหมือนฆ่าพ่อตัวเอง โอเค

babiejapan wrote:

yenmanovic wrote:ว่ากันตรงๆนะ

สำหรับผม คนมีความคิดล้มเจ้าไม่ได้ถือเป็นบาป

ผมไม่ได้มองในหลวงเป็นสมมุติเทพ ผมมองว่าท่านเป็นคนๆนึง

หากสักวันเรามีในหลวงที่เป็นคนไม่ดี แล้วมีคนออกมาขับไล่ ผมมองว่าไม่ผิด และไม่บาป

แต่กับขบวนการล้มเจ้าตอนนี้ผมมองว่าบาป แต่ไม่ใช่บาปเพราะความคิดล้มเจ้า แต่เพราะใส่ร้ายคนดีสนับสนุนคนเลวครับ

มาตรา 112 ผู้ใดหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ พระราชินี รัชทายาท หรือผู้สำเร็จ ราชการแทนพระองค์ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามปีถึงสิบห้าปี

yenmanovic wrote:ว่ากันตรงๆนะ

สำหรับผม คนมีความคิดล้มเจ้าไม่ได้ถือเป็นบาป

ผมไม่ได้มองในหลวงเป็นสมมุติเทพ ผมมองว่าท่านเป็นคนๆนึง

หากสักวันเรามีในหลวงที่เป็นคนไม่ดี แล้วมีคนออกมาขับไล่ ผมมองว่าไม่ผิด และไม่บาป

แต่กับขบวนการล้มเจ้าตอนนี้ผมมองว่าบาป แต่ไม่ใช่บาปเพราะความคิดล้มเจ้า แต่เพราะใส่ร้ายคนดีสนับสนุนคนเลวครับ

มันแค่มุมมองของผม ผมคิดว่าไม่ผิดครับ

กรุณาอย่าบังคับว่าผม"ต้อง"คิดยังไง

flyfreedom wrote:
กระทู้ล่อเป้า......เอิ้ก...เอิ้ก...

งดเว้นตั้งกระทู้พาดพิง...สถาบัน...อันนำมาซึ่งการวิพากวิจารณ์
จะดีกว่าน่ะท่าน..ถ้ารักสถาบันจริง.....

เห็นด้วยอย่างยิ่ง....ใครคิดล้มเจ้าหมิ่นเบื้องสูง เดี๋ยวก็โดนเจ้าหน้าที่เขาจัดการเอง....

แต่ไอ้พวกคิดเอาสถาบันมาเป็นเครื่องมือทางการเมือง....เอี้ยกว่าพวกนั่นเยอะ....

บอกหมามันว่าขี้ที่มันกินอยู่หน่ะเหม็น มันก็ไม่เชื่อหรอกครับ

ผมเห็นเหมือนลุง เย็น ถ้าในแง่ ของการล้มระบบอะไรสักอย่างไม่ได้เป็นบาปนะครับ สถานบันก็เป็นส่วนหนึ่งของระบบ ถ้าพูดกันตามตรง แต่ถ้าในแง่ของบุคคล ตั้งตอบว่า เป็นกรรม แต่กรรมที่ทำกับบุคคลผู้ไม่จองเวร เป็นบาปครับและหนักด้วย เหมือนกับผมไปฆ่าใครสักคนเป็นกรรม ผลของกรรมนั้น ก็คือเขามีโอกาสฆ่าผมกลับ แต่ถ้าเขาไม่จองเวร มันก็จะต้องมีตัวที่มาทำให้ผมต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำ
เหมือนอย่าง ดา ที่ด่าในหลวงถามว่าในหลวงท่านไปจองเวรด้วยหรือไม่ ท่านไม่ได้ไปจองเวรนะครับ
ผลคือ ตัวเองถูกประณามจากผู้อื่น อันนี้เป็นระดับล่าง ระดับกลางติดคุก ระดับสูง ปากค้าง กินอาหารไม่ได้ เพราะกรรมที่ทำกับบุคคลผู้ไม่จองเวรนั้นเป็นกรรมหนักครับ แต่ไม่สุดนะ ในหลวงท่านบารมีท่านมากเพราะท่านบำเพ็ญตนเพื่อที่จะเป็นพระพุทธเจ้าองค์ต่อๆไป ดังนั้น การที่จะล้มระบบสถาบัน ต้องคิดให้ดีเพราะใกล้กันมาก ถ้าพูดที่ตัวบุคคลก็ซวยไปตัวใครตัวเผือก แต่ถ้าผู้ถึงในแง่การมีอยู่หรือเป็นไปของสถาบันที่เป็นระบบ ก็รอดไป

อาจจะไม่ถูกใจใครหลายๆคนแต่ความจริงก็ต้องเป็นความจริงครับ

แถมนิด หากสักวันเรามีพระมหากษัตริย์เป็นคนไม่ดีทำตัวไม่เหมาะสม ต่อให้มีมาตรา 112 อีกล้านมาตราก็ห้ามผมและไพร่ฟ้าประชากรอาฆาตมาดร้ายไม่ได้หรอก

yenmanovic wrote:แถมนิด หากสักวันเรามีในหลวงเป็นคนไม่ดีทำตัวไม่เหมาะสม ต่อให้มีมาตรา 112 อีกล้านมาตราก็ห้ามผมและไพร่ฟ้าประชากรอาฆาตมาดร้ายไม่ได้หรอก

ลังเย็นเปลี่ยนเป็นกษัตริย์ ดีกว่าครับ ความหมายมันกว้างกว่า

กรรมคือการกระทำแยกออกเป็น กายกรรม วจีกรรม มโนกรรม รายละเอียดก็น่าจะรู้กันดีอยู่แล้ว
ทีนี้มามองในแง่ล้มเจ้า หากทุกคนที่เป็นคนไทยเห็นพ้องต้องกัน ที่จะล้มเจ้า กรรมก็ไม่ค่อยมีผลมากนัก
หากแต่ คนส่วนใหญ่อยากให้มีเจ้า แต่บางกลุ่มกับคิดล้มล้าง กรรมย่อมเกิดปริมาณมหาศาล

มีอนันตริยะกรรมข้อหนึ่ง คือ การยุยงสงฆ์ให้แตกแยกออกจากกัน เป็นกรรมหนัก
หากยังมีสติ อุปมาอุปมัยเป็น ก็น่าจะรู้ว่าอะไรควรทำไม่ควรทำ แต่หากมองกันแต่อาจม
มันก็ไม่เหลือสายตาไว้ทำอะไรหรอกครับ

ตอบมู้นี้มากๆเด๋วมีคนหาว่าตูล้มเจ้าแหงๆเลย