ขบวนการเสรีไทยเว็บบอร์ด

MahaAsura wrote::shock:

พอดีไม่ใช่นักกฏหมาย
แต่สงสัยว่า ฟ้อง นาย A เรื่องนึง แล้วปรกติศาลที่ไหนจะตัดสินคดีของอีกคน

ขอความรู้หน่อยสิครับ ช่วยยกตัวอย่างมาสักเคสได้มั้ยครับ

ridkun_user wrote:ตกลงทักษิณได้เข้าสหรัฐรึยังครับ

ปุถุชน wrote:

MahaAsura wrote::shock:

พอดีไม่ใช่นักกฏหมาย
แต่สงสัยว่า ฟ้อง นาย A เรื่องนึง แล้วปรกติศาลที่ไหนจะตัดสินคดีของอีกคน

ขอความรู้หน่อยสิครับ ช่วยยกตัวอย่างมาสักเคสได้มั้ยครับ

อาจารย์แก้วสรร เป็นอาจารย์สอนกฏหมายนะครับ
คณะกรรมการ คตส.มีนักกฏหมาย"มือพระกาฬ"และสุจริตใจ
จึงไล่ทันทักษิณ.......ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า

zeus wrote:http://forum.serithai.net/viewtopic.php?f=2&t=29415&hilit=Arctinurus <<<<< ไม่ต้องลุ้นครับ ทักษิณเข้าสหรัฐได้แน่ และจะไม่ถูกส่งกลับไทย
ผลงานพี่แกเขาแหละ ถ้าอยากเสริจว่า ผลงานพี่แกมีไรบ้าง ก็อป ชื่อ Arctinurus ไปวางไว้ในช่อง Search. แล้วจะรู้เอง

Nish wrote:

zeus wrote:http://forum.serithai.net/viewtopic.php?f=2&t=29415&hilit=Arctinurus <<<<< ไม่ต้องลุ้นครับ ทักษิณเข้าสหรัฐได้แน่ และจะไม่ถูกส่งกลับไทย
ผลงานพี่แกเขาแหละ ถ้าอยากเสริจว่า ผลงานพี่แกมีไรบ้าง ก็อป ชื่อ Arctinurus ไปวางไว้ในช่อง Search. แล้วจะรู้เอง

เข้าได้เข้าไปแล้ว ที่ไม่เข้าเพราะเข้าไม่ได้

Arctinurus wrote:การให้การของพยานในคดี อาจไม่ตรงกับข้อเท็จจริง หรือไม่ตรงกับความเห็นของศาล แต่จะถือว่าเป็นการให้การเท็จหรือไม่นั้น เป็นดุลยพินิจของศาล ถ้าศาลเห็นว่าพยานให้การไปเพราะเข้าใจเรื่องราวหรือเข้าใจข้อกฎหมายไม่ถูกต้อง ก็ไม่ถือว่าเป็นการให้การเท็จ อนึ่งการตัดสินว่าพยานให้การเท็จหรือไม่นั้น ถ้าศาลเห็นว่าพยานให้การเท็จ ศาลก็จะสั่งลงโทษพยานไปในคราวเดียวกันกับการตัดสินคดีนั้น ไม่มีการมาตั้งฟ้องแยกเป็นคดีต่างหาก ถ้าคดีนั้นศาลไม่สั่งลงโทษพยาน ก็ถือว่าศาลไม่ติดใจเอาความการให้การของพยาน

การเอาผิดพยานในข้อหาให้การเท็จ เป็นดุลยพินิจของศาล และเป็นอำนาจศาล สำหรับคดีที่ศาลได้ตัดสินไปแล้ว และไม่มีการตัดสินลงโทษพยานฐานให้การเท็จในดคีนั้น ผู้อื่นจะมาฟ้องร้องกล่าวหาว่าพยานให้การเท็จไม่ได้ การกล่าวหาเช่นนั้นเป็นการหมิ่นประมาท รวมทั้งเป็นการละเมิดอำนาจศาลด้วย

Arctinurus wrote:การให้การของพยานในคดี อาจไม่ตรงกับข้อเท็จจริง หรือไม่ตรงกับความเห็นของศาล แต่จะถือว่าเป็นการให้การเท็จหรือไม่นั้น เป็นดุลยพินิจของศาล ถ้าศาลเห็นว่าพยานให้การไปเพราะเข้าใจเรื่องราวหรือเข้าใจข้อกฎหมายไม่ถูกต้อง ก็ไม่ถือว่าเป็นการให้การเท็จ อนึ่งการตัดสินว่าพยานให้การเท็จหรือไม่นั้น ถ้าศาลเห็นว่าพยานให้การเท็จ ศาลก็จะสั่งลงโทษพยานไปในคราวเดียวกันกับการตัดสินคดีนั้น ไม่มีการมาตั้งฟ้องแยกเป็นคดีต่างหาก ถ้าคดีนั้นศาลไม่สั่งลงโทษพยาน ก็ถือว่าศาลไม่ติดใจเอาความการให้การของพยาน

การเอาผิดพยานในข้อหาให้การเท็จ เป็นดุลยพินิจของศาล และเป็นอำนาจศาล สำหรับคดีที่ศาลได้ตัดสินไปแล้ว และไม่มีการตัดสินลงโทษพยานฐานให้การเท็จในดคีนั้น ผู้อื่นจะมาฟ้องร้องกล่าวหาว่าพยานให้การเท็จไม่ได้ การกล่าวหาเช่นนั้นเป็นการหมิ่นประมาท รวมทั้งเป็นการละเมิดอำนาจศาลด้วย

konansa wrote:เรื่องนี้หากอัยการไม่ดำเนินการเป็นต้นเรื่องมีหนังสือแจ้งพนักงานสอบสวน

รบกวนจานกับหมอตุล อีกครั้งหนึ่งช่วยแจ้งความดำเนิคดีกับอัยการฐานละเว้นฯด้วย เพราะจะได้รู้ว่าสิ่งที่คุณ(อัยการ)คิดนั้นถูกหรือผิด

Arctinurus wrote:การให้การของพยานในคดี อาจไม่ตรงกับข้อเท็จจริง หรือไม่ตรงกับความเห็นของศาล แต่จะถือว่าเป็นการให้การเท็จหรือไม่นั้น เป็นดุลยพินิจของศาล ถ้าศาลเห็นว่าพยานให้การไปเพราะเข้าใจเรื่องราวหรือเข้าใจข้อกฎหมายไม่ถูกต้อง ก็ไม่ถือว่าเป็นการให้การเท็จ อนึ่งการตัดสินว่าพยานให้การเท็จหรือไม่นั้น ถ้าศาลเห็นว่าพยานให้การเท็จ ศาลก็จะสั่งลงโทษพยานไปในคราวเดียวกันกับการตัดสินคดีนั้น ไม่มีการมาตั้งฟ้องแยกเป็นคดีต่างหาก ถ้าคดีนั้นศาลไม่สั่งลงโทษพยาน ก็ถือว่าศาลไม่ติดใจเอาความการให้การของพยาน

การเอาผิดพยานในข้อหาให้การเท็จ เป็นดุลยพินิจของศาล และเป็นอำนาจศาล สำหรับคดีที่ศาลได้ตัดสินไปแล้ว และไม่มีการตัดสินลงโทษพยานฐานให้การเท็จในดคีนั้น ผู้อื่นจะมาฟ้องร้องกล่าวหาว่าพยานให้การเท็จไม่ได้ การกล่าวหาเช่นนั้นเป็นการหมิ่นประมาท รวมทั้งเป็นการละเมิดอำนาจศาลด้วย

เบิกความอันเป็นเท็จในการพิจารณาคดีต่อศาล
การที่พยานเบิกความว่าเห็นจำเลยกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์ ต่อมาศาลพิพากษายกฟ้องโจทก์ การที่จำเลยนำเหตุที่ศาลยกฟ้องนั้นมาฟ้องพยานที่เบิกความต่อศาลฐานเบิกความอันเป็นเท็จโดยไม่มีพยานมาสืบสนับสนุนไม่ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4162/2548

จำเลยทั้งสองเคยให้การและเบิกความว่าโจทก์ทั้งสองกระทำผิดฐานปล้นทรัพย์ แต่ศาลพิพากษายกฟ้อง โจทก์ทั้งสองจึงฟ้องว่าจำเลยแจ้งข้อความอันเป็นเท็จเกี่ยวกับความผิดอาญา และเบิกความอันเป็นเท็จในการพิจารณาคดีอาญา แต่ข้อเท็จจริงที่โจทก์นำสืบไม่มีเหตุผลที่จะชี้ให้เห็นเจตนาอันไม่สุจริตของจำเลยทั้งสองว่านำเอาความเท็จซึ่งควรรู้อยู่แล้วมาแกล้งกล่าวหาโจทก์ทั้งสอง ข้อเท็จจริงว่าจำเลยทั้งสองเห็นว่าโจทก์เป็นคนร้ายหรือไม่ เป็นข้อเท็จจริงที่ยุติระหว่างคู่ความในคดีปล้นทรัพย์เท่านั้น จะนำมาฟังในคดีนี้ว่าการให้การชั้นสอบสวนและเบิกความในชั้นศาลเป็นการแจ้งความเท็จและเบิกความเท็จ โดยโจทก์ไม่มีพยานมาสืบว่าความจริงเป็นดังฟ้องอย่างใดหาได้ไม่

โจทก์ทั้งสองฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม 2539 ถึงวันที่ 10 มกราคม 2540 วันเวลาใดไม่ปรากฏชัด จำเลยทั้งสองนำข้อความอันเป็นเท็จไปแจ้งต่อพนักงานสอบสวน การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นเหตุให้พนักงานสอบสวนดำเนินคดีแก่โจทก์ทั้งสองและพนักงานอัยการได้ฟ้องโจทก์ทั้งสองต่อศาล ทำให้โจทก์ทั้งสองได้รับความเสียหาย และต่อมาวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2540 เวลากลางวัน จำเลยทั้งสองเบิกความอันเป็นเท็จในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 695/2540 ของศาลชั้นต้นซึ่งพนักงานอัยการฟ้องโจทก์ทั้งสองกับพวกรวม 3 คน เป็นจำเลยในความผิดฐานปล้นทรัพย์โดยจำเลยทั้งสองนำข้อความอันเป็นเท็จเช่นเดียวกับที่แจ้งต่อพนักงานสอบสวนไปเบิกความต่อศาล ข้อความอันเป็นเท็จดังกล่าวเป็นข้อสำคัญในคดี เพราะอาจเป็นเหตุให้ศาลเชื่อว่าโจทก์ทั้งสองเป็นคนร้ายจริง แม้คดีดังกล่าวศาลจะพิพากษายกฟ้องโดยไม่เชื่อว่าโจทก์ทั้งสองเป็นคนร้าย แต่การกระทำของจำเลยทั้งสองได้ทำให้เกิดความเสียหายแก่โจทก์ทั้งสองแล้ว เหตุเกิดที่ตำบลหัวไทร อำเภอหัวไทร และอำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช เกี่ยวพันกัน ขอให้ลงโทษตาม ป.อ. มาตรา 83, 91, 172, 177, 181

ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้อง
จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตาม ป.อ. มาตรา 83, 172, 177 วรรคท้าย, 181 (1) (ที่ถูกมาตรา 177 วรรคสอง ประกอบมาตรา 181 (1) แต่ให้ลงโทษตามมาตรา 181 (1)) เรียงกระทงลงโทษตาม ป.อ. มาตรา 91 ฐานแจ้งข้อความอันเป็นเท็จเกี่ยวกับความผิดอาญา จำคุกคนละ 1 ปี ฐานเบิกความอันเป็นเท็จในการพิจารณาคดีอาญา จำคุกคนละ 2 ปี รวมจำคุกคนละ 3 ปี

จำเลยทั้งสองอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์ภาค 8 พิพากษายืน
จำเลยทั้งสองฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยทั้งสองว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานแจ้งความเท็จและเบิกความเท็จหรือไม่ เห็นว่า มูลเหตุที่โจทก์ทั้งสองฟ้องจำเลยทั้งสองเป็นคดีนี้ก็โดยอาศัยข้อเท็จจริงจากถ้อยคำของจำเลยทั้งสองที่แจ้งต่อพนักงานสอบสวนและเบิกความต่อศาลว่า จำเลยที่ 1 เห็นโจทก์ทั้งสองกับพวกลักโคของจำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2 เห็นโจทก์ทั้งสองกับพวกมาเอาโคของจำเลยที่ 1 ไป แต่ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า ไม่เชื่อว่าจำเลยทั้งสองเห็นคนร้ายที่ลักโคของจำเลยที่ 1 จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ทั้งสองมีร้อยตำรวจเอกอนันต์เบิกความเป็นพยานว่า ได้ไปดูที่เกิดเหตุและเบิกความตอบทนายจำเลยทั้งสองถามค้านว่า จุดที่จำเลยที่ 1 อ้างว่ายืนดูและมองเห็นคนร้ายสามารถมองเห็นคอกโคได้แต่ไม่ชัดเจน ในคอกมีดวงไฟขนาด 100 แรงเทียนติดอยู่ คอกโคไม่กว้าง ร้อยตำรวจเอกศิริชัยเบิกความเป็นพยานโจทก์ทั้งสองว่า ได้ไปดูที่เกิดเหตุ ห้องน้ำบ้านจำเลยที่ 1 อยู่ติดกับคอกโค ห้องน้ำมีช่องระบายอากาศ หากมองจากภายในห้องน้ำผ่านช่องระบายอากาศสามารถมองเห็นคอกโคได้ ซึ่งเมื่อพิจารณาตามภาพถ่ายแล้วเห็นว่า ห้องน้ำอยู่ห่างคอกโค 1 เมตรเศษ คอกโคอยู่ต่ำกว่าพื้นห้องน้ำ 1 เมตรเศษ ช่องระบายอากาศด้านซ้ายมือของจำเลยที่ 1 ตามภาพถ่ายคือช่องระบายอากาศด้านที่อยู่ติดกับคอกโค ช่องระบายอากาศดังกล่าวอยู่สูงจากพื้นห้องน้ำ 1 เมตรเศษ เชื่อว่า หากมองจากภายในห้องน้ำผ่านช่องระบายอากาศดังกล่าวน่าจะมองเห็นภายในคอกโคได้ ส่วนจำเลยที่ 2 นั้น โจทก์ทั้งสองเบิกความเป็นพยานว่า จำเลยที่ 2 ได้ให้การต่อพนักงานสอบสวนและเบิกความเป็นพยานต่อศาลว่า ขณะจำเลยที่ 2 ขับรถยนต์อยู่บนถนนสายท่าซอม เพื่อไปตลาดนัดพบโจทก์ทั้งสองกับพวกจูงโค 3 ตัว อยู่ริมถนน ตามบันทึกคำให้การของพยานและสำเนาคำให้การพยานโจทก์ ข้อเท็จจริงที่โจทก์ทั้งสองนำสืบดังกล่าวไม่มีเหตุผลที่จะชี้ให้เห็นเจตนาอันไม่สุจริตของจำเลยทั้งสองว่านำเอาความเท็จซึ่งควรรู้อยู่แล้วมาแกล้งกล่าวหาโจทก์ทั้งสอง ข้อเท็จจริงว่าจำเลยทั้งสองเห็นว่าโจทก์ทั้งสองกับพวกเป็นคนร้ายหรือไม่ เป็นข้อเท็จจริงที่ยุติระหว่างโจทก์และจำเลยทั้งสามในคดีปล้นทรัพย์เท่านั้น จะนำมาฟังในคดีนี้ว่าการที่จำเลยทั้งสองให้การในชั้นสอบสวนกับเบิกความในชั้นพิจารณาของศาลตรงข้ามกับข้อเท็จจริงดังกล่าวเป็นการแจ้งความเท็จและเบิกความเท็จหาได้ไม่ เมื่อโจทก์ไม่มีพยานมาสืบว่าความจริงเป็นดังที่โจทก์กล่าวในฟ้อง จำเลยทั้งสองจึงไม่มีความผิดฐานแจ้งความเท็จและเบิกความเท็จ ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษานั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย
พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง.

ประมวลกฎหมายอาญา
มาตรา 172 ผู้ใดแจ้งข้อความอันเป็นเท็จเกี่ยวกับความผิดอาญา แก่พนักงานอัยการ ผู้ว่าคดี พนักงานสอบสวนหรือเจ้าพนักงานผู้มี อำนาจสืบสวนคดีอาญา ซึ่งอาจทำให้ผู้อื่นหรือประชาชนเสียหาย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสี่พันบาท หรือ ทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา 177 ผู้ใดเบิกความอันเป็นเท็จในการพิจารณาคดีต่อศาล ถ้าความเท็จนั้นเป็นข้อสำคัญในคดี ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินห้าปี หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
ถ้าความผิดดังกล่าวในวรรคแรก ได้กระทำในการพิจารณาคดีอาญา ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินเจ็ดปี และปรับไม่เกิน หนึ่งหมื่นสี่พันบาท

มาตรา 181 ถ้าการกระทำความผิดตาม มาตรา 174 มาตรา 175 มาตรา 177 มาตรา 178 หรือ มาตรา 180
(1) เป็นการกระทำในกรณีแห่งข้อหาว่า ผู้ใดกระทำความผิดที่มี ระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามปีขึ้นไป ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุก ตั้งแต่หกเดือนถึงเจ็ดปี และปรับตั้งแต่หนึ่งพันบาทถึงหนึ่งหมื่นสี่พันบาท
(2) เป็นการกระทำในกรณีแห่งข้อหาว่า ผู้ใดกระทำความผิดที่มี ระวางโทษถึงประหารชีวิต หรือจำคุกตลอดชีวิต ผู้กระทำต้องระวาง โทษจำคุกตั้งแต่หนึ่งปีถึงสิบห้าปี และปรับตั้งแต่สองพันบาทถึง สามหมื่นบาท

ต่อมเดือดแตก wrote:เขินแทนพี่เฅ้า เป็นผมผมเปลี่ยนชื่อล็อกอินไปแล้ว

Arctinurus wrote:ผมไม่เห็นว่าจะเสียหน้าตรงไหน เพราะองค์กรของสหรัฐที่เชิญขอเลื่อนเอง จะเพราะเกรงใจรัฐบาลปัจจุบันหรือเพราะอะไร และเมื่อเลื่อนแบบไม่มีกำหนดจนเหมือนยกเลิก ก็ถือว่าช่วยไม่ได้ ผมจะยอมรับว่าสิ่งที่ผมฟังธงผิดพลาด ก็ต่อเมื่อเจ้าภาพยังคงเชิญแต่ทักษิณขอวีซ่าเข้าประเทศไม่ได้ เท่านั้นครับ

อนึ่ง ผมไม่มีล็อคอินสำรอง แต่ที่หายไปเพราะหลังจากนั้น ผมได้เห็นผลโหวตของกระทู้หนึ่ง ที่แสดงให้เห็นว่าคนที่แสดงความเห็นอยู่ในที่นี้ 90% เป็นสาวกแมลงสาบชนิดตกตะกอน ผมจึงเห็นว่าป่วยการที่จะออกความเห็นต่อไป เพราะการมาออกความเห็นของผมนั้น ผมมุ่งหวังจะสื่อไปถึงคนส่วนใหญ่ในสังคม ไม่ให้ตกเป็นเหยื่อของพรรคแมลงสาบ

พอเห็นว่าคนที่เป็นเป้าหมายของผมมีน้อยแค่ 10% เท่านั้น ก็เลยเห็นว่าไม่คุ้มเวลา