มาแล้วครับ ตรงใจทุกตัวอักษร โดยเฉพาะการผลักมิตรเป็นศัตรู
http://www.bangkokbiznews.com/2008/10/3 ... 307166.phpทัศนะวิจารณ์
กาแฟดำ
30 ตุลาคม พ.ศ. 2551 05:00:00
พันธมิตรกับความเห็น แปลกแยกของผู้เห็นพ้อง
:
น่าเสียดายและผิดหวังที่แกนนำ พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย บอกปัดการเสนอให้ร่วมถกกับ "เครือข่ายสานเสวนาเพื่อสันติธรรม" ด้วยน้ำเสียงที่ดุดันผิดสังเกต และ
เป็นการปฏิเสธความหวังดี ด้วยถ้อยคำที่รุนแรงหนักหน่วงเกินกว่าเหตุ... ที่ควรจะนำไปใช้กับฝ่ายตรงกันข้าม มิใช่ใช้กับคนหรือองค์กร ที่พยายามแสวงหาทางออกให้กับสังคม โดยไม่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของกลุ่มผู้มีอำนาจปัจจุบัน
เท่ากับว่าแกนนำพันธมิตรบางคนแยกมิตรแยกศัตรูไม่ออก ในขณะที่จะต้องผนึกกำลังกับผู้คนในบ้านเมือง ที่ต้องการจะเห็นความเปลี่ยนแปลง เพื่อให้พ้นจากความฟอนเฟะของการเมืองวันนี้
คุณสนธิ ลิ้มทองกุล อาจจะมันปาก หรือมีเหตุผลอื่นใดไม่อาจจะทราบได้
แต่การใช้คำว่า "ทะลึ่ง" หรือ "หุบปาก" กับผู้เสนอให้มีการเสวนาเพื่อหาทางออกอย่างสันตินั้น ย่อมมิใช่เป็นการสร้างพลังร่วมกันในสังคม เพื่อการผลักดันให้เกิดความเปลี่ยนแปลง ในทางที่ประเทศไทยควรจะเป็นเลยแม้แต่น้อย พลตรีจำลอง ศรีเมือง บอกนักข่าวว่า "เรื่องการสานเสวนานั้น ขอถามก่อนว่าถ้าเสวนาแล้วแก้วิกฤติได้ พันธมิตร จะบ้ามาโง่ชุมนุมให้ตัวเองลำบากแบบนี้ทำไม มันต้องเลยจุดนั้นไปแล้ว ไม่เช่นนั้นจะออกมาชุมนุมทำไม ก็เพราะเรารู้แล้วว่าการเจรจาไม่สามารถแก้ปัญหาได้ เลยต้องออกมาชุมนุม พวกคนที่พูดแบบนี้ได้ เพราะเขาสบาย แต่พวกเราลำบาก..."
การบอกปัดการเจรจา 4 ฝ่าย (รัฐบาล สภา พันธมิตร นปช.) พอเข้าใจเหตุผลของพันธมิตรได้
แต่การไม่ยอมร่วม "สานเสวนา" กับผู้คนที่ต้องการเรียกสติของสังคมกลับมานั้น เป็นคนละเรื่องกันโดยสิ้นเชิง
การคัดค้านต่อต้านระบอบทักษิณ ย่อมไม่ควรจะทำให้พันธมิตร ประกาศว่าจะไม่ยอมนั่งลงพูดคุยกับคนกลุ่มอื่นใดๆ เพื่อจะยกระดับมาตรฐานทางการเมืองของประเทศ
พันธมิตร ยืนตรงกันข้ามกับ นปช. ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่สามารถสร้างแนวร่วมกับคนที่คอยเตือนพันธมิตร ว่า จะต้องยืนยันที่จะดำเนินตามแนวทาง "อหิงสา" เพื่อหลีกเลี่ยงความรุนแรงที่อาจจะเกิดจากการเผชิญหน้าที่ยืดเยื้อ
คนไทยที่มีจุดยืนร่วมกับพันธมิตร ในกรณีต่อต้านระบอบทักษิณนั้นมีมากมาย และพวกเขาต่อสู้ด้วยวิธีการของตนเองที่อาจจะไม่จำเป็นต้องเป็นรูปแบบเดียวกันกับของพันธมิตร
คนที่มีความรู้สึกเป็นแนวร่วมกับพันธมิตร ก็ไม่จำเป็นต้องเห็นพ้องกับสิ่งที่แกนนำพันธมิตรพูดบนเวทีด้วยลีลาเนื้อหา และน้ำเสียงที่ต้องเร้าใจ และดุดันตามลักษณะของการปราศรัยในที่สาธารณะลักษณะนี้
อีกทั้งผู้ที่ร่วมอุดมการณ์ในอันที่จะต่อสู้กับนักการเมืองฉ้อฉลคดโกงในการเลือกตั้ง และเพรียกหา "การเมืองใหม่" ก็ย่อมจะสงวนสิทธิ์ที่จะแสดงความเห็นแตกต่างกับแกนนำของพันธมิตร ในบางเรื่อง บางหัวข้อและบางประเด็นในฐานะเพื่อนร่วมชาติ ที่เคารพในสติปัญญาของกันและกันอย่างทัดเทียมและเสมอภาค
การที่แกนนำพันธมิตร บางคน "ด่ากราด" นักวิชาการและคนที่แสดงความเห็นเพื่อหาทางออกอย่างสุจริตใจ ไม่ว่าพันธมิตร จะเห็นด้วยหรือไม่ ย่อมไม่ใช่หนทางที่จะทำความเข้าใจกับสังคมในส่วนรวม ว่า ทิศทางและเป้าหมายของพันธมิตร จริงๆ นั้นเป็นเช่นไร พันธมิตร ย่อมไม่ต้องการมีภาพว่า "แตะต้องไม่ได้ วิจารณ์ไม่ได้" อย่างที่กล่าวหาทักษิณ และพวกสมัยเรืองอำนาจ เพราะอำนาจและบารมีที่แท้จริงและยั่งยืนของพันธมิตร นั่นคือ การทำหน้าที่เป็น "ผู้ตรวจสอบและเปิดโปง" การกระทำชั่วร้ายของผู้มีอำนาจ มิใช่ "ผู้กำหนดชะตากรรม" ของคนอื่นในสังคมทั้งหมด
และพันธมิตร จะบรรลุเป้าหมายเช่นว่านี้ได้ก็ต่อเมื่อต้องร่วมกับประชาชนทุกวงการในการ "ปฏิวัติสังคม" โดยต้องไม่มี "รัฐประหารโดยทหาร"
ท้ายที่สุดแล้ว การจะให้ "ประชาภิวัตน์" เกิดผลในทางปฏิบัติอย่างแท้จริงนั้น ย่อมหมายถึงการที่พันธมิตรจุดประกายความคิด ทำหน้าที่เป็นหน่วยงานประชาชนที่ให้ความรู้และข้อมูลข่าวสาร และถอยห่างออกไป เพื่อให้ประชาชนเป็นผู้ขับเคลื่อนความเปลี่ยนแปลงนั้นเอง
ความศรัทธาที่ยั่งยืนของภารกิจ "ประชาภิวัตน์" สำหรับพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย จึงต้องอยู่บนพื้นฐานของอหิงสา ถ่อมตน มุ่งมั่น โปร่งใส และแยกมิตรแยกศัตรูอย่างไร้คติ
การบรรลุเป้าหมายเดียวกัน ไม่จำเป็นต้องเออออห่อหมกในทุกรายละเอียดของแผน หากแต่หมายถึงการเปิดใจกว้างรับฟัง และปรับยุทธวิธีเพื่อขยายฐานแห่งความเป็นพลังของมวลมหาชนที่ยืนอยู่ข้าง "ความถูกต้อง" เหมือนกัน