)))อิสรภาพ คืออะไร อย่างไร(((

[halfmoon]

อยาก ไป ไหน ก็ ไป

อยาก ทำ ไร ก็ ทำ...

แป๊ววว....artist style

ส่วนมากหรือเกือบทุกคนก็เข้าใจอย่างนี่หละ อิสรภาพคือการที่เราอยากทำอะไรก็ทำ อยากกินอะไรก็กิน อยากไปไหนก็ไป

จริงแล้วมันคลุมเครือครับ ความอยากนั้นเป็นไปตามอิสระของจิต แต่การกระทำนั้นเป็นไปตามเสรีภาพของปัจเจกชน
แต่สังคมเอามากำหนดให้อยู่ในกรอบของสิทธิ เรียกว่าสิทธิเสรีภาพ ซึ่งส่วนมากคนเลยเข้าใจว่าสิทธิคือเสรีภาพไปซะงั้น
จริงแล้วมันคือ สิทธิแห่งเสรีภาพที่สังคมกำหนดให้ ยอมให้ ยอมรับได้ นี่คือความหมายแท้ๆของมัน

ความอยาก สังคมตีกรอบสิทธิไม่ได้ เพราะมันเป็นอิสระของจิต มันแสดงอยู่ภายใน เว้นแต่จิตสั่งให้สรีระร่างกระทำการละเมิดต่อสิ่งภายนอก
การกระทำ สังคมตีกรอบสิทธิได้ เพราะมันเป็นเรื่องเสรีภาพของสรีระร่างที่แสดงออกต่อภายนอก จึงกำหนดไว้เพียงหรือไม่เกินสิทธิที่สังคมกำหนด



"อยาก" เป็นไปตามจิตอิสระ เป็นสิ่งที่มีอิสระ ถือว่าเป็นอิสรภาพ
ไปอะไรก็ได้ "ไป" เป็นการกระทำตามเสรีภาพ แต่ใช่ว่าไปอะไรก็ได้ทั้งหมด ขึ้นอยู่กับสิทธิทางสังคมที่จะกำหนดขอบเขตของเสรีภาพนั้นๆ

เช่น "อยากไปนั่งบนหัวพระ" การอยากนั้นเป็นอิสระของจิต เราอยากไปนั่งบนหัวพระได้ ไม่มีใครว่า
แต่ "ไปนั่งบนหัวพระ" ฟังดูเหมือนเรามีเสรีภาพที่จะไปนั่งบนหัวพระได้ แต่จริงๆมันไม่ได้เพราะเสรีภาพเราถูกสังคมกำหนดเป็นสิทธิว่า
ต้องเป็นไปตามกรอบอื่นเช่นประเพณี วัฒนธรรม หลักศาสนาและความเชื่อ และสิ่งเรานี้กำหนดว่า ละเมิดไปนั่งบนหัวพระไม่ได้
สังคมก็ให้สิทธิกำกับว่ากระทำไม่ได้ ละเมิดไม่ได้ หรือ ไม่ให้สิทธิเสรีภาพกระทำการละเมิด

[halfmoon]

ไปถึงเรื่องเสรีภาพแล้ว

เรื่องเสรีภาพจะเป็นหัวข้อต่อไปในกระทู้ใหม่นะครับ

กระทู้นี้ขอให้ความหมายที่รู้สึกนึกคิดสัมผัสได้ของท่านต่อ "อิสระ หรือ อิสรภาพ"





อย่าลืมนะครับ เพราะว่าพี่น้องประชาชนชาวไทยขาดความเข้าใจถึงอิสรภาพและเสรีภาพมาก บ้านเมืองถึงมีปัญหา
เราท่านนักคิดนักอ่าน ต้องร่วมกันเค้นเอาเนื้อแท้ที่เป็นธรรมดาในสังคมจากตัวเราออกมา เพื่อกระจายให้คนอื่นได้รู้
ไม่งั้นเราพัฒนาประชาธิปไตยไม่ได้นะครับ การซื้อเสียง การโกงเลือกตั้ง มันก็ยังจะเกิดขึ้นหากคนยังไม่เข้าใจสิ่งนี้

[halfmoon]

"อิสรภาพ" ถ้ามองในแง่ของการอยู่ร่วมกันในสังคม
การใช้สิทธิและเสรีภาพส่วนบุคคล ต้องไม่ล่วงละเมิดสิทธิของผู้อื่น
ต้องคำนึงถึงกฎเกณฑ์ วัฒนธรรม และ ประเพณีด้วยครับ

เรียนขยายความต่อจากลุงถึก

อิสรภาพ แม้ในแง่ของการอยู่ร่วมในสังคมมันยังมีอิสระที่จะคิดจะทำได้ คือคิด จะคิด จะทำอันนี้ได้ แต่หากผู้อื่นล่วงรู้ความคิดเรา มันจะกลายเป็นเจตนาที่พยายามจะกระทำ อันนี้กลายเป็นว่าไม่ได้ คือสังคมพยายามจะเข้าไปกำหนดกรอบข้อบังคับไปให้ได้ลึกที่สุดในจิตหรือความคิด แต่ก็ไปถึงแค่แดนที่เจตนา กำลังจะ พยายาม บางทีเราก็มักได้ยินคำว่า มีสิทธิที่จะคิดแต่ไม่มีสิทธิที่จะทำ นั่นก็หมายความว่าคิดได้ถ้าคนอื่นไม่รู้ แต่ถ้ารู้ว่าจะทำเมื่อไหร่ก็กลายเป็นเจตนา พยายามจะทำ กำลังจะทำ

หลังจากที่ผ่านแดนพยายาม กำลังจะทำ พยายามจะทำ แล้วมันจะเข้าสู่แดนของการกระทำทันที บางทีคนเราก็ไปจับเอาการยกหมัดจะชกเป็นการกำลังจะทำ พยายามจะทำ เจตนาจะทำ จริงๆแล้วไม่ใช่ครับ การยกหมัดถือเป็นการกระทำไปแล้วครับ เพียงแต่เราหลงประเด็นตามความอาญาที่ว่าการกระทำละเมิดจนทำให้ผู้อื่นเสียหายหรือพยายามให้จะกระทำให้ผู้อื่นเสียหาย แต่ในการพิจารณาความเขาต้องมีหลักฐานะและพยานแวดล้อม ไอ้พยานแวดล้อมนี่มันชอบบิด คนจึงไปจับที่หลักฐานคือรอยแผลความเสียหายที่เกิดขึ้นแล้วต่อผู้อื่นจึงถือว่าเป็นละเมิด แต่จริงๆละเมิดต่อเสรีภาพผู้อื่นตั้งแต่ก่อนหรือพยายามจะยกมัดแล้วครับ

ดังนั้นเขตแดนระหว่างอิสรภาพกับเสรีภาพมันก็ขึ้นอยู่กับผู้อื่นด้วย คือผู้ที่รู้ว่าเราคิดนั่นเอง ถ้ามีผู้รู้เมื่อไหร่ก็ว่าด้วยเรื่องเสรีภาพทันที แต่หากว่าไม่มีใครรู้เราคิดว่าอยากจะเขกหัวสมภารซักโป๊กหนึ่ง ก็ไม่ผิดอะไร แต่อาจจะบาปในใจ หากว่าไปเอ่ยให้เณรรู้ ผิดทันที ความผิดข้อหาละเมิดเสรีภาพคนอื่นอุบัติขึ้นตั้งแต่เอ่ยปากบอกเณรแล้วครับ เพราะหากเณรไปฟ้องสมภาร สมภารก็รับรู้แล้วว่าเราพยายามจะเขกหัว คือพยายามจะละเมิดเรา ความอาญามันเกิดขึ้นแล้วครับ เพียงแต่จะรอให้หัวโนเพื่อบันทึกเป็นหลักฐานจึงจะดำเนินคดี คือพูดอีกอย่างหนึ่งคดีมันจะเริ่มดำเนินเมื่อมีการละเมินโดยหลักฐาน พยาน คนเลยไปจับว่าต้องชกแล้วมีบวมมีโนมีแผลถึงจะบอกว่าละเมิดเสรีภาพผู้อื่น

[halfmoon]

อิสรภาพ คือการสามารถทำอะไรต่อมิอะไรได้โดยไม่ขัดกับตัวบทกฏหมาย
และไม่ผูกมัดอยู่กับกรอบของระเบียบ เวลา หรือสถานที่ แต่ละคนย่อมมี
นิยามของอิสรภาพแตกต่างกันออกไป นักโทษในกำแพงคุก อาจจะให้คำ
นิยามของคำว่าอิสรภาพได้ลึกซึ้งกินใจกว่านักศึกษามหาวิทยาลัยขณะปิด
ภาคการศึกษา ไม่มีอะไรทำเป็นแก่นสาร

คุณไม่สามารถจะเข้าใจถึงคำว่าอิสรภาพได้เลยจนกว่าคุณจะสูญเสียมันไป
ไม่ว่าทางใดก็ตาม

ตามความเห็นของคุณ OsirisEyeInSky
ผมเข้าใจว่าจะเป็นคำนิยามหรือความหมายของ เสรีภาพ มากกว่า อิสรภาพ ครับ
กรณีนักโทษในคุก ผมว่าเขามีอิสระภาพนะ เพียงแต่ว่าเขาถูกกำหนดขอบเขตหรือขังไว้ในที่จำกัดในการดำรงชีวิต จึงดูคล้ายเขาขาด อิสรภาพและเสรีภาพ จริงครับเสรีภาพของเขาน้อยกว่าผู้อื่นที่ไม่ได้กักขัง แต่ก็มีเสรีภาพระดับหนึ่งในที่กักขัง ส่วนอิสรภาพที่แท้จริงยังคงมีอยู่ แต่ดูเหมือนมันจะน้อยลงตามเสรีภาพ ในพื้นที่จำกัดและระเบียบการดำรงชีวิตที่เน้นความปลอดภัยของผู้อาศัยร่วมมากไป มากเกินจนเป็นที่อึดอัด อีกทั้งสิทธิได้ถูกบังคับให้หยุดการใช้งานชั่วคราว

สำนวนที่ว่า คุณไม่สามารถเข้าใจถึงคำว่าอิสรภาพได้เลยจนกว่าคุณจะสูญเสียมันไป ไม่ว่าทางใดก็ตาม
ก็ฟังดูเหมือนว่า จะเหมาะกับคนที่มักใช้ชีวิตที่ฟุ่มเฟือยจนไม่รู้จักตนเองหรืออิสระอันแท้จริงซึ่งมนุษย์ทุกคนควรมีไว้ประดับชีวิต แต่ในความหมายจริงของสำนวนนี้ เข้าใจว่าเป็นการพูดถึงสิทธิแห่งการมีและไม่มีอิสรภาพ มากว่า คือหมายถึงบุคคลผู้นั้นไม่เคยทราบว่าตนเองมีสิทธิที่จะมีจะสัมผัสอิสรภาพได้ กว่าจะรู้ว่าตนเคยมีสิทธินั้นก็ต่อเมื่อตนขาดหรือสิ้นสุดการที่จะได้รับสิทธินั้น เช่นนักโทษต้องขาดสิทธิใดสิทธิหนึ่งไป ทั้งที่ตนเองเคยมีอยู่ แต่จากกระทำละเมิดสิ่งใดสิ่งหนึ่งไป จนต้องโทษและระงับการใช้สิทธินั้น

[halfmoon]

ความเห็นจาก loginofu แสดงใน การเมืองลายไทย

อิอิ คนสมัยนี้ต้องสอนเรื่องพื้นๆอย่างนี้กันแบบ "เซน" ครับ
บางทีก็ฟุ้งไปไกลถึงโน่นถึงนี่ ต้องมีอย่างโน้นอย่างนี้ถึงจะมีอิสระ
ต้องเป็นอะไรต่ออะไรมากมายถึงจะเรียกว่าอิสระได้ แท้จริงกลับยิ่งผูกตัวเองให้ยึดติดมากขึ้น
จริงๆมันอยูู่่ที่ตัวเราเอง เมื่อรู้สึกได้จากสิ่งที่เรารู้สึกจากภายใน ก็ไม่ต้องไปวิ่งหาที่ไหน

อิสระภาพ อยู่ที่จิตของเราเอง

ถูกต้องครับ แต่ส่วนมากพวกเราหาไม่เจอ หรือเจอแล้วก็ขายมันไป ที่น่าเป็นห่วงคือคนที่ไม่คิดว่าตนมีอิสรภาพ เลยขายไปพร้อมกับตัวโดยที่ไม่รู้

ที่เราพบเห็นบ่อยๆคือการขายสิทธิทางการเมือง เพราะในสิทธินั้นมันมีทั้งอิสรภาพเสรีภาพภราดรภาพและอีกหลายภาพ ขายเป็นเพ็กเกจเลยครับ สุดท้ายก็ไม่มีอิสระที่จะเลือกใคร เพราะรับเงินเขามาแล้ว เมื่อไม่มีอิสระ ก็จะไปเลือกใครคนอื่นตามเสรีภาพก็ไม่ได้ หัวคะแนนมันคุมไว้อยู่ และการขายครั้งนั้นเขาเหมาเอาเสรีภาพไปด้วย นี่แหละปัญหาใหญ่ของการเมืองไทย และประเทศไทยครับ

[จะบ้าตาย]

ผมสงสัยว่า ผมขาดเสรีภาพ หรือ ขาดอิสรภาพ กันแน่ จะไปไหนหรือทำอะไร ต้องขออณุมัติ จากคนนอนข้างๆก่อนทู๊กที

[halfmoon]

ผมสงสัยว่า ผมขาดเสรีภาพ หรือ ขาดอิสรภาพ กันแน่ จะไปไหนหรือทำอะไร ต้องขออณุมัติ จากคนนอนข้างๆก่อนทู๊กที

น่าจะเป็นการ ขาดเสรีภาพในการที่จะกระทำหรือการที่จะไปไหนมาไหนเองโดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้คุมกฎ(Home MOD)ครับ แต่ก็อาศัยอิสรภาพในการจินตนาการเอาก็คงพอแก้ขัดได้ แต่อย่าละเมอให้เขารู้นะ เดี๋ยวมันเข้าข่ายละเมิดหรือไม่ก็เข้าข่ายพยายามแหกคุก โดยวางแผนและตรึกตรองไว้ก่อน อันนี้อาจเป็นความอาญา มีสิทธิโดนประหาร

[ppneer]

"อิสรภาพ

ของผมคือ


ยอมรับความคิดของคนอื่น

ปล่อยวางสิ่งที่ยังไม่เกิด แล้วอย่าทำให้มันเกิด

[แดง ขาว น้ำเงิน]

เคยอ่านเจอปรัญาเกี่ยวกับกฎความเป็นไปได้ ย่อๆ ดังนี้ครับ


วลีที่ว่า “เดินตามกฎ” ที่ปรากฏในปรัชญาภาษาเป็นวลีที่น่าจะได้พิจารณาให้ละเอียดขึ้นเพื่อค้นหา ความหมายอย่างแจ่มชัด โดยอาจพิจารณาทีละคำ คำแรกคือคำว่า “เดิน” อาจแปรได้ว่า การเคลื่อนไปซึ่งโดยปรกติเป็นการเคลื่อนไปข้างหน้า เช่น การเดินของมนุษย์ สัตว์ หรือนาฬิกา คำว่า “ตาม” หมายถึงการทำให้เหมือนกับคนที่ทำก่อนหน้า ส่วนคำว่า “กฎ” หมายถึงข้อกำหนดหรือคำสั่งเกี่ยวข้องกับการห้ามหรือการอนุญาต เมื่อนำมารวมกัน “เดินตามกฎ” น่าจะหมายความว่า “เคลื่อไปให้เหมือนกับที่คนอื่นๆ ก่อนหน้ากระทำกันภายใต้ข้อกำหนดที่วางไว้”

ถามว่าทำไมเราจึงต้องเคลื่อไปให้เหมือนคนอื่นๆภายใต้ข้อกำหนดด้วย เราไม่เคลื่อนไม่ได้หรือไร! คำตอบคือความกลัวในจิตใต้สำนึกเป็นตัวกระตุ้นให้เราต้องเคลื่อนหรือดำเนินไป ให้เหมือนกับคนอื่นๆ มิฉะนั้นเราจะถูกตำหนิหรือถูกลงโทษ เราทุกคนมีประสบการณ์ในวัยเด็กทำนองเดียวกันคือ เคยถูกผู้ใหญ่ห้าม ดุ หรือลงโทษมาแล้วเมื่อไม่ทำตามที่ผู้ใหญ่บอก จนสิ่งเหล่านี้ได้ถูกเก็บไว้ในจิตใต้สำนึก เราทุกคนเรียนรู้ว่าจะทำได้ก็เฉพาะสิ่งที่ผู้อื่นอนุญาตให้ทำ และไม่สามารถทำในสิ่งที่ผู้อื่นไม่อนุญาตให้ทำ เมื่อเติบโตขึ้นความกลัวนี้ก็ยังคงอยู่คอยเตือนว่า เราไม่ควรละเมิดกฎ เพราะหากละเมิดกฎจะมีใครคนใดคนหนึ่งในสังคมขึ้นมาห้าม ตำหนิ หรือลงโทษ ดังนั้นเพื่อเลี่ยงกรณีดังกล่าเราจึงควรทำให้ถูกกฎเสมอ เราทำได้เฉพาะสิ่งที่ผู้อื่นอนุญาตให้ทำเท่านั้น

ดังนั้นสิงที่เรากลัวไม่ใช่กฎ แต่สิ่งที่เรากลัวคือคน เพราะกฎจะไม่มีความหมายอะไรถ้าไม่มีคน และถ้าการเดินตามกฎในที่สุดแล้วหมายถึงการที่เราแคร์ในความรู้สึกของคนอื่น ก็จะหมายความว่า การมีความหมายในภาษาก็คือการที่เราเข้าใจความหมายของคำๆ หนึ่งตามที่คนอื่นๆ (ในชุมชนผู้ใช้ภาษาหนึ่งๆ ) อนุญาตให้เข้าใจได้ และไม่สามารถเข้าใจคำๆ นั้นอย่างที่คนอื่นๆ ไม่อนุญาตให้เข้าใจ

ตัวอย่างเช่นคำว่า แมว ถ้าอยู่ตามลำพังอาจคิดเล่นๆ ให้คำนี้หมายถึงสุนัข แต่เมื่อต้องสื่อสารคำนี้กับคนอื่นๆ เราก็ต้องสื่อคำว่าแมวให้หมายถึงแมว เพราะจิตใต้สำนึกบอกว่าถ้าเราสื่อคำว่าแมวกับคนอื่นให้หมายถึงสุนัข จะมีใครบางคนเข้ามาห้ามหรือตำหนิ

อีกตัวอย่างหนึ่งเป็นคำในปรัชญา คำว่า โลกที่เป็นไปได้ ถ้าอยู่ตามลำพังอาจคิดให้คำนี้หมายถึงโลกที่สามารถมีความขัดแย้งในตัวเอง เชิงตรรกได้ แต่เมื่อต้องสื่อคำนี้กับคนอื่นๆ (ชุมชนปรัชญา) เราก็ต้องสื่อให้คำนี้หมายถึงโลกที่เป็นไปได้ที่ไม่มีความขัดแย้งในตัวเอง เชิงตรรกเกิดขึ้นในโลกดังกล่าว มิฉะนั้นจิตใต้สำนึกบอกว่าเราจะถูกใครคนหนึ่งเข้ามาห้ามหรือตำหนิ
ถ้าเรานำเอาการวิเคราะห์ข้างต้นมาพิจารณาปรัชญาแนวอิสรภาพนิยม ก็จะพบว่าในที่สุดแล้วมนุษย์ไม่มีอิสรภาพ นักปรัชญาในแนวนี้อาจยืนยันว่า “มนุษย์มีอิสรภาพ” แต่ทันทีที่เขาพูดหรือสื่อสารกับผู้อื่นว่า “มนุษย์มีอิสรภาพ” ก็หมายความว่า เขาได้รับอนุญาตให้เข้าใจความหมายของการพูดว่า “มนุษย์มีอิสรภาพ” ว่า มนุษย์มีอิสรภาพ เท่านั้น กล่าวคือจะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าใจว่า สิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ไม่มีสิ่งที่ไม่เรียกว่าอิสรภาพ ฯลฯ ถ้าการที่มนุษย์มีอิสรภาพถูกจำกัดให้เข้าใจว่า มนุษย์มีอิสรภาพ เท่านั้น แล้ว มนุษย์จะมีอิสรภาพที่แท้จริงได้อย่างไร เพราะอย่างน้อยเขาก็ไม่สามารถเข้าใจข้อความที่ว่า “มนุษย์มีอิสรภาพ” เป็นอย่างอื่นได้ เขาถูกจำกัดให้เข้าใจข้อความนี้ในความหมายนี้เท่านั้น ซึ่งอิสรภาพน่าจะมีความหมายว่า สามารถเข้าใจเป็นอย่างอื่นได้หรืออย่างน้อยก็เข้าใจในสิ่งที่ผู้อื่นห้ามไม่ ให้เข้าใจได้ด้วย นักปรัชญาในแนวนี้อาจตระหนักในปัญหานี้จึงไม่ใช้วิธีพูด คือ แทนที่จะพูดว่า “มนุษย์มีอิสรภาพ” แต่แสดงออกทางการกระทำโดยหนีไปอยู่ป่าแทน แต่ไม่ว่าจะเป็นการหนีไปอยู่ป่า การหนีไปอยู่เกาะร้าง การหนีไปอยู่ในถ้ำ หรือพฤติกรรมอื่นใดก็ตามที่เป็นไปในทำนองที่ว่าหนีกจากสังคม หลบออกจากข้อบังคับต่างๆ ก็ล้วนแต่เป็นพฤติกรรมที่ได้รับอนุญาตให้เข้าใจว่าเป็นการแสดงออกซึ่ง อิสรภาพได้ทั้งสิ้น ดังนั้นแม้เขาจะหนีไปอยู่ป่าก็เป็นเพียงการเลือกกระทำพฤติกรรมอย่างหนึ่ง ซึ่งได้รับอนุญาตให้เข้าใจว่าเป็นการแสดงออกซึ่งอิสรภาพเท่านั้น เขาไม่ได้ทำในสิ่งที่ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าใจว่าเป็นการแสดงออกซึ่งอิสรภาพ ดังนั้นจะถือว่าเขามีอิสรภาพได้อย่างไร เขาจะมีอิสรภาพได้ก็ต่อเมื่อเขาสามารถทำสิ่งที่ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าใจว่า เป็นอิสรภาพได้ อย่างเช่น การจองจำตัวเอง แต่ถ้าเขาแสวงหาอิสรภาพด้วยการจองจำตัวเองจริงๆ เราก็คงไม่คิดว่าการจองจำตัวเองเป็นอิสรภาพอยู่ดี

[ดีเจเดี่ยว]

อิสรภาพ ในความคิดของผม คือ สามารถคิดที่จะทำอะไรก็ได้แต่ต้องอยู่ในกรอบและอยู่บนความถูกต้อง อิสรภาพที่ผมได้รับอยู่ในขณะนี้คือ ผมจะทำงานอะไรไม่ต้องมีคนคอยสั่งมากำหนดกรอบหรือ กฏเกณฑ์ใดๆ ผมคิดว่านี่คือ ความมีอิสรภาพของผมแล้ว

[halfmoon]

"อิสรภาพ

ของผมคือ


ยอมรับความคิดของคนอื่น

ปล่อยวางสิ่งที่ยังไม่เกิด แล้วอย่าทำให้มันเกิด

แสดงว่าที่กลับไปโคราชตอนเมียคลอด
ก็ไปยอมรับความคิดของเมียด้วยสิ
ถึงได้ปล่อยวางสิ่งที่ยังไม่เกิด แล้วอย่าทำให้มันเกิด
สงสัยว่าเมียสั่งให้ทำหมันด้วยรึเปล่า ถึงไม่กังวล เพระามันไม่เกิดอีกแน่นอน


แต่การยอมรับความคิดของคนอื่น ก็เป็นการปล่อยให้ความรู้อันหลากหลายไหลผ่านเข้ามาในตัวเราได้มากนะ เพราะปล่อยให้เข้ามาได้โดยอิสระ แต่ถ้าหากปล่อยให้กิเลสวิ่งผ่านเข้ามา เหมือนตัวอย่างเว็บกาม อย่างที่ loginofu ยกให้ดูหละ ความเป็นอิสระของเราจะยังคงเหลืออีกหรือไม่ เช่นบทนิยายสั้นต่อความเห็น อิสรภาพคือความว่างเปล่า ที่ halfmoon เขียนต่อขยายจาก Caocao

ปล่อยวางในสิ่งที่ยังไม่เกิด ก็เป็นรูปแบบการดำำรงชีวิตที่ดีอย่างหนึ่งคืออยู่กับปัจจุบัน หากปล่อยวางอนาคตแต่ยังกุมเอาอดีตไว้ตลอดเหมือนแช่แข็งอดีตไว้ในตู้เย็น มันก็หนักเหมือนกัน เพราะเป็นการเอาปัจจุบันไปรับใช้อดีต คือการเป็นทาสแห่งความทรงจำ แต่ผู้ให้ความเห็น ppneer ก็ไม่ได้หมายถึงสิ่งนี้หรอก halfmoon ต่อหางเองเพื่อ ฮา

อย่าทำให้มันเกิด นี้ก็เป็นเอาปัจจุบันไปรับใช้อนาคต แต่ก็ไม่ใช่การทำงานล่วงหน้า O.T. นะ คือการที่เอาอนาคตมากระทำการไว้ล่วงหน้าก็ดีหากเป็นเรื่องงานหรือการบริหารสังคมโลกียะ แต่หากมองถึงรูปแบบการดำรงชีวิตที่เป็นอิสระแล้ว การกำหนดหรือไปยุ่งเกี่ยวเรื่องที่ยังไม่เกิดในอนาคตหรือไปควบคุมมันไว้ก่อน ก็เป็นจิตนาการที่พันธนาการด้วยความกลัวของจิตปัจจุบัน คือจิตปัจจุบันเป็นทาสความกลัว นั่นเอง เลยต้องจิตนาการเดินทางไปแต่งช่องทางไว้ล่วงหน้า กันว่าหากสักวันหนึ่งในวันข้างหน้าตนเองจะได้ไม่เดินมาเยียบกับระเบิด อะไรทำนองนั้น

[halfmoon]

อิสรภาพ ในความคิดของผม คือ สามารถคิดที่จะทำอะไรก็ได้แต่ต้องอยู่ในกรอบและอยู่บนความถูกต้อง อิสรภาพที่ผมได้รับอยู่ในขณะนี้คือ ผมจะทำงานอะไรไม่ต้องมีคนคอยสั่งมากำหนดกรอบหรือ กฏเกณฑ์ใดๆ ผมคิดว่านี่คือ ความมีอิสรภาพของผมแล้ว

ถูกต้อง แต่มันทำอย่างนี้ไม่ได้ทุกคน สงสารคนส่วนมากจังเลย การที่เราสิทธิทางสังคมให้อิสระในการทำงานได้ และเราเองก็มีอิสระที่จะเลือกงานหรือกิจกรรมได้ โดยตนสร้างกรอบผิดชอบชั่วดีตามสิทธิทางสังคม นับว่าเป็นอิสรภาพ ที่ควรจะเป็นที่หลายคนควรนิยม


คล้ายกับความเห็นนี้ที่พูดถึงกรอบหรือขอบของอิสรภาพครับ

ScaRECroW wrote:พอเรามี คนอื่นเขาก็มีด้วยน่ะครับ ที่สำคัญปริมาณหรือขอบเขตที่เราเห็นว่าควรมี มันอาจจะไม่เท่ากับปริมาณหรือขอบเขตที่คนอื่นเขาเห็นว่าเขาควรมี

[Jseventh]

ก่อนจะตอบจากความรู้สึกของตนเอง ณ ปัจจุบันนี้..
ขอนำ rep ของตนเองจากกระทู้เก่าของคุณ himitsu มาให้อ่านดูค่ะ

ถาม : คนในช่วงเหตุการณ์14 ตุลาที่คุณนับถือในปัจจุบันคือใคร
Postby himitsu on Tue Feb 03, 2009 3:51 pm
http://forum.serithai.net/viewtopic.php?f=2&t=4540

พอดีสะกิดใจนิดหน่อย รู้สึกว่า คนในเหตุการณ์ ช่วงนั้น

ตอนนี้ ต่างก็แยกไปตามเหตุปัจจัยของตัวเอง

บางคนกลับไปเข้าข้างทุนนิยมสามานย์แบบทักษิณ

บางคนก็หันไปทำธุรกิจ บางคนไปสอนหนังสือ บางคนก็ยังมีความหลังฝังใจ และพยายามล้มล้างในสิ่งที่ตนเคยเกลียดอยู่ต่อไป

แต่คนทีเรานับถือมีอยู่สองคน

สองคนแรกคือ อาจารย์เสกสรรค์ และคุณจีระนันท์

ไม่ค่อยได้อ่านงานของอาจารย์ในช่วงนี้เท่าไหร่ แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้อาจารย์ทำงานการเมืองอะไรบ้าง นอกจากสอนหนังสือที่รัฐศาสตร์

แต่ที่ผ่านมา จะตามอ่านพ็อกเกตบุ๊คของท่านตลอด

หนังสือของอาจารย์ทำให้เราได้เข้าใจช่วงเหตุการณ์ตอนนั้นมากขึ้น่

เรียกว่าเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่เราตามอ่าน ...

งานช่วงที่ผ่านมาของอาจารย์ ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องของการตั้งคำถามเกี่ยวกับเรื่องชีวิต จักรวาล การดำรงอยู่มากกว่า

เหมือนอาจารย์จะรู้สึกว่าปลงๆกับชีวิต

ไปแสวงหาเรื่องอื่นๆ ที่นอกเหนือจากการเมือง แต่ก่อนเหมือนจะเคยอ่านหนังสือเจอว่า

อาจารย์จะไม่ยอมคุยเรื่องการเมืองเลย

เราทำงานใกล้ๆกับแถวๆสนามหลวง นานมากแล้ว เคยเห็นอาจารย์มาเดินออกกำลังกาย

แกตัวสูงใหญ่มากเลย แต่แอบขำที่เห็นอาจารย์ เอาผ้าขาวม้าคาดหัวแล้วก็เดินๆๆๆๆ

เราไม่กล้าไปบอกว่า หนูเป็นแฟนหนังสือของอาจารย์ค่ะ ได้แต่ยืนมองห่างๆด้วยความชื่นชม

ส่วนท่านที่สามนี้

เป็นอีกท่านหนึ่งที่ผ่านเหตุการณ์ 14 ตุลาคม และเรานับถือสูงสุด และเราถือว่า (เฉพาะตัวเราเอง) เป็นบุญของสังคมไทยมากตอนนี้

ที่มีท่านที่ให้ความรู้ และสั่งสอนถึงวิถีของปัญหาที่แท้ของมนุษย์แท้จริง คืออะไร ไม่ใช่ระบบการเมือง การปกครอง

แต่จริงๆแล้ว ก็คือ กิเลสในใจของมนุษย์ทุกคนนั่นเอง

นั่นก็คือ หลวงพ่อปราโมช ปราโมชโช ค่ะ

ท่านเคยเขียนเล่าประวัติของตัวเอง ไว้ว่า

" จบแล้วเรียนตรี - โทที่คณะรัฐศาสตร์จุฬาฯ ในช่วงที่เรียนปริญญาตรีนั้นเข้าร่วมกิจกรรมกับศูนย์นิสิตโดยตลอด
งานหลักไม่ใช่การเรียนหนังสือแต่ได้แก่งานล้มรัฐบาลในช่วง 14 ตุลาคม หลังจากนั้นก็ออกชนบทในฐานะผู้ประสานงานของศูนย์นิสิต
จะว่าเป็นบุญก็คงได้ครับเพราะชนบทที่เลือกไปนั้นคือภาคอีสาน นับจากนั้นเป็นต้นมาก็คุ้นเคยกับภาคอีสาน แล้วเป็นโอกาสให้เข้าไปศึกษาธรรมตามวัดป่าในเวลาต่อมา


ต่อมาเกิดไปคลั่งลัทธิวัตถุนิยมเข้าอย่างแรงครับ ได้ศึกษาลัทธิมากซ์กับกรมการเมืองและกรรมการกลางพรรคบางคน
แต่ไม่ว่าจะศึกษาอย่างไรใจก็ไม่เชื่อว่าจะเหมาะกับเมืองไทย"

--------------------------------------------------------------

ช่วงนี้เราอ่านงานของอาจารย์สมศักดิ์ เจียมฯอยู่เหมือนกัน บางทีเราก็ไปกวนโอ๊ย อาจารย์ด้วย

(ขออภัยด้วยนะคะ ว่ากันตามจริง หนูอายุน้อยกว่าอาจารย์ ก็ไม่น่าไปพูดแบบนั้น

เวลาที่อาจารย์บอกว่าเราโง่ พวกทาสไพร่ความคิด พวก ฯลฯ

พอดีวันนี้เปิดไปอ่านเจอที่หลวงพ่อปราโมช เขียนไว้นานมาก ครั้งยังเป็นฆราวาส โดยใช้ชื่อสันตินันท์

ก็เลยสะกิดใจขึ้นมา


เรื่อง ผู้เกิดมาเป็นทาส


ผมเคยพิจารณาเรื่องนี้มานานแล้วว่า
ทำไมผู้คนตั้งมากมายจึงหาที่สนใจการปฏิบัติยากนัก
ก็พิจารณาเห็นว่า เพราะส่วนส่วนมากไม่รู้ว่าตนกำลังถูกจองจำอยู่
ไม่รู้ว่า ตนกำลังเป็นทาสอยู่
แต่คิดว่าตนเป็นไทแก่ตัว
เหมือนคนที่เกิดมาติดคุก หรือติดเกาะอยู่สักแห่งหนึ่ง
ไม่เคยรู้จักโลกภายนอก ไม่เคยกระทั่งจะจินตนาการถึงโลกภายนอก
ก็คือว่า โลกมีแค่สิ่งที่ตนรู้เห็นเท่านั้น
เขาย่อมไม่มีความคิด หรือความพยายามที่จะหักกรงขัง หรือหาทางออกจากเกาะนั้น



คนในโลกส่วนมากก็ยอมจำนนอยู่กับโลก เพราะไม่รู้ว่า ยังมีสิ่งนอกเหนือออกไปอีก
เมื่อเกิดมาก็เรียนหนังสือ เรียนจบก็หางานทำ
แล้วก็มีครอบครัว มีลูกหลาน แล้วก็ตายไป
ต่างคนต่างจำเป็นต้องทำตามอย่างคนอื่นๆ
เพราะไม่รู้ว่า ยังมีสิ่งที่ดีๆ อื่นๆ อีกในชีวิตนี้



อนึ่ง คนส่วนมากมีมานะอัตตารุนแรง
รู้สึกว่าตนเองเก่ง แน่ ไม่มีใครบังคับได้
เขาไม่เคยเฉลียวใจเลยว่า ในความจริงแล้ว
เขาตกเป็นทาสของตัณหา ถูกตัณหาควบคุมบังคับสั่งการอยู่แทบทั้งวัน
เพียงแต่นายทาสคนนี้ฉลาดแสนฉลาด
มันปกครองทาสของมันด้วยการทำให้ทาสหลงผิดว่าตนเองเป็นไท
จนทาสบางคนคิดว่าตนเป็นเจ้าโลก
ทั้งที่ถูกเขาจูงจมูกอยู่ต้อยๆ ทั้งวัน



ผู้ได้ฟังธรรมของพระศาสดา
เกิดความรู้ตัวว่าตนติดคุกอยู่ ตนกำลังเป็นทาสอยู่
ก็ย่อมหาทางหนีออกจากที่คุมขัง หนีจากนายทาสผู้ทารุณร้ายกาจ
ที่เลี้ยงทาสไว้เพื่อฆ่าทิ้งตามอำเภอใจเมื่อถึงเวลาหนึ่ง



ธรรมที่กล่าวมานี้จึงสอดรับกับธรรมที่คุณดังตฤณกล่าวไว้
คือจะทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา
ก็ต้องรู้ตัวว่าทำเพื่อการปลดแอกตนเอง
เพื่อความเป็นอิสระ เพื่อความหลุดพ้น
เพื่อความดับสนิทแห่งทุกข์หรืออนุปาทาปรินิพพาน



ไม่ใช่เพียงแค่ทำทานตามๆเขา รักษาศีลตามๆเขา เจริญภาวนาตามๆเขา
เหมือนที่เรียน ทำงาน มีครอบครัว เลี้ยงลูกหลาน
แล้วก็ตายตามๆเขามานับภพนับชาติไม่ถ้วนนั่นเอง



โดยคุณ สันตินันท์วัน อาทิตย์ ที่ 7 พฤศจิกายน 2542 15:37:05


--------------------------------------------------------

สรุปแล้ว มนุษย์ทุกคนล้วนแต่เป็นทาสทัง้นั้นใช่มั้ย

ไม่ว่าเราจะอยู่ในระบบการปกครองแบบไหนก็ตาม ....

"......................................
ตามสัตย์จริงสิ่งที่เธอเรียกว่าอิสรภาพนี้
คือโซ่ตรวนแบบนี้ที่แข็งแรงที่สุด
แม้ว่าข้อต่อของมันจะต้องแสงแดดเป็นประกายจับตาของเธอ
สิ่งที่เธอจะต้องสละทิ้งไปเพื่อจะบรรลุอิสรภาพนั้น มิใช่สิ่งอื่นใด
แท้จริงก็คือชิ้นส่วนของอาตมันของเธอนั่นเอง
ถ้าเธอต้องการลบล้างกฎหมายอันไม่เป็นธรรม
ก็กฎหมายนั้น แท้จริงเธอได้จารึกไว้ด้วยมือตนบนหน้าผากตนเอง
เธอไม่อาจลบถูมันหมดได้โดยเผาตำรับกฎหมาย
หรือล้างหน้าผากตุลาการของเธอ
แม้ว่าเธอจะราดรดด้วยน้ำทั้งมหาสมุทร

และแม้เธอจะโค่นบัลลังก์ทุรราช
ก็จงดูให้แน่ใจเสียก่อนว่า
บัลลังก์ของเขาภายในเธอถูกทำลายก่อนแล้ว
เพราะทุรราชจะปกครองอิสรชน และผู้หยิ่งผยองได้อย่างไร
ถ้าไม่เพื่อข่มขี่อิสรภาพ
และก่อความอัปยศในความทะนงของเขาเหล่านั้นเอง
และถ้าเธอสามารถจะเหวี่ยงความหวั่นระวังไปให้พ้น
ก็ความหวั่นระวังนั้นเอง เธอได้เป็นผู้เลือกเอา
มิได้มีใครนำมาบังคับแก่เธอ
และถ้าเธออยากขจัดความหวั่นกลัว
รากฐานของความกลัวนั้นก็อยู่ในดวงใจของเธอเอง
มิใช่ในเงื้อมมือของสิ่งที่เธอกลัว
..................................................."

(คาลิล ยิบราน : The Prophet)


เราตกเป็นทาสของตัวเราเอง

(ขออภัยเจ้าของกระทู้ด้วยนะคะ..ดิฉันนำมาใส่ไฮไลท์ตามชอบของตนเอง )

[halfmoon]

เคยอ่านเจอปรัญาเกี่ยวกับกฎความเป็นไปได้ ย่อๆ ดังนี้ครับ


วลีที่ว่า “เดินตามกฎ” ที่ปรากฏในปรัชญาภาษาเป็นวลีที่น่าจะได้พิจารณาให้ละเอียดขึ้นเพื่อค้นหา ความหมายอย่างแจ่มชัด โดยอาจพิจารณาทีละคำ คำแรกคือคำว่า “เดิน” อาจแปรได้ว่า การเคลื่อนไปซึ่งโดยปรกติเป็นการเคลื่อนไปข้างหน้า เช่น การเดินของมนุษย์ สัตว์ หรือนาฬิกา คำว่า “ตาม” หมายถึงการทำให้เหมือนกับคนที่ทำก่อนหน้า ส่วนคำว่า “กฎ” หมายถึงข้อกำหนดหรือคำสั่งเกี่ยวข้องกับการห้ามหรือการอนุญาต เมื่อนำมารวมกัน “เดินตามกฎ” น่าจะหมายความว่า “เคลื่อไปให้เหมือนกับที่คนอื่นๆ ก่อนหน้ากระทำกันภายใต้ข้อกำหนดที่วางไว้”

ถามว่าทำไมเราจึงต้องเคลื่อไปให้เหมือนคนอื่นๆภายใต้ข้อกำหนดด้วย เราไม่เคลื่อนไม่ได้หรือไร! คำตอบคือความกลัวในจิตใต้สำนึกเป็นตัวกระตุ้นให้เราต้องเคลื่อนหรือดำเนินไป ให้เหมือนกับคนอื่นๆ มิฉะนั้นเราจะถูกตำหนิหรือถูกลงโทษ เราทุกคนมีประสบการณ์ในวัยเด็กทำนองเดียวกันคือ เคยถูกผู้ใหญ่ห้าม ดุ หรือลงโทษมาแล้วเมื่อไม่ทำตามที่ผู้ใหญ่บอก จนสิ่งเหล่านี้ได้ถูกเก็บไว้ในจิตใต้สำนึก เราทุกคนเรียนรู้ว่าจะทำได้ก็เฉพาะสิ่งที่ผู้อื่นอนุญาตให้ทำ และไม่สามารถทำในสิ่งที่ผู้อื่นไม่อนุญาตให้ทำ เมื่อเติบโตขึ้นความกลัวนี้ก็ยังคงอยู่คอยเตือนว่า เราไม่ควรละเมิดกฎ เพราะหากละเมิดกฎจะมีใครคนใดคนหนึ่งในสังคมขึ้นมาห้าม ตำหนิ หรือลงโทษ ดังนั้นเพื่อเลี่ยงกรณีดังกล่าเราจึงควรทำให้ถูกกฎเสมอ เราทำได้เฉพาะสิ่งที่ผู้อื่นอนุญาตให้ทำเท่านั้น

ดังนั้นสิงที่เรากลัวไม่ใช่กฎ แต่สิ่งที่เรากลัวคือคน เพราะกฎจะไม่มีความหมายอะไรถ้าไม่มีคน และถ้าการเดินตามกฎในที่สุดแล้วหมายถึงการที่เราแคร์ในความรู้สึกของคนอื่น ก็จะหมายความว่า การมีความหมายในภาษาก็คือการที่เราเข้าใจความหมายของคำๆ หนึ่งตามที่คนอื่นๆ (ในชุมชนผู้ใช้ภาษาหนึ่งๆ ) อนุญาตให้เข้าใจได้ และไม่สามารถเข้าใจคำๆ นั้นอย่างที่คนอื่นๆ ไม่อนุญาตให้เข้าใจ

ตัวอย่างเช่นคำว่า แมว ถ้าอยู่ตามลำพังอาจคิดเล่นๆ ให้คำนี้หมายถึงสุนัข แต่เมื่อต้องสื่อสารคำนี้กับคนอื่นๆ เราก็ต้องสื่อคำว่าแมวให้หมายถึงแมว เพราะจิตใต้สำนึกบอกว่าถ้าเราสื่อคำว่าแมวกับคนอื่นให้หมายถึงสุนัข จะมีใครบางคนเข้ามาห้ามหรือตำหนิ

อีกตัวอย่างหนึ่งเป็นคำในปรัชญา คำว่า โลกที่เป็นไปได้ ถ้าอยู่ตามลำพังอาจคิดให้คำนี้หมายถึงโลกที่สามารถมีความขัดแย้งในตัวเอง เชิงตรรกได้ แต่เมื่อต้องสื่อคำนี้กับคนอื่นๆ (ชุมชนปรัชญา) เราก็ต้องสื่อให้คำนี้หมายถึงโลกที่เป็นไปได้ที่ไม่มีความขัดแย้งในตัวเอง เชิงตรรกเกิดขึ้นในโลกดังกล่าว มิฉะนั้นจิตใต้สำนึกบอกว่าเราจะถูกใครคนหนึ่งเข้ามาห้ามหรือตำหนิ
ถ้าเรานำเอาการวิเคราะห์ข้างต้นมาพิจารณาปรัชญาแนวอิสรภาพนิยม ก็จะพบว่าในที่สุดแล้วมนุษย์ไม่มีอิสรภาพ นักปรัชญาในแนวนี้อาจยืนยันว่า “มนุษย์มีอิสรภาพ” แต่ทันทีที่เขาพูดหรือสื่อสารกับผู้อื่นว่า “มนุษย์มีอิสรภาพ” ก็หมายความว่า เขาได้รับอนุญาตให้เข้าใจความหมายของการพูดว่า “มนุษย์มีอิสรภาพ” ว่า มนุษย์มีอิสรภาพ เท่านั้น กล่าวคือจะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าใจว่า สิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ไม่มีสิ่งที่ไม่เรียกว่าอิสรภาพ ฯลฯ ถ้าการที่มนุษย์มีอิสรภาพถูกจำกัดให้เข้าใจว่า มนุษย์มีอิสรภาพ เท่านั้น แล้ว มนุษย์จะมีอิสรภาพที่แท้จริงได้อย่างไร เพราะอย่างน้อยเขาก็ไม่สามารถเข้าใจข้อความที่ว่า “มนุษย์มีอิสรภาพ” เป็นอย่างอื่นได้ เขาถูกจำกัดให้เข้าใจข้อความนี้ในความหมายนี้เท่านั้น ซึ่งอิสรภาพน่าจะมีความหมายว่า สามารถเข้าใจเป็นอย่างอื่นได้หรืออย่างน้อยก็เข้าใจในสิ่งที่ผู้อื่นห้ามไม่ ให้เข้าใจได้ด้วย นักปรัชญาในแนวนี้อาจตระหนักในปัญหานี้จึงไม่ใช้วิธีพูด คือ แทนที่จะพูดว่า “มนุษย์มีอิสรภาพ” แต่แสดงออกทางการกระทำโดยหนีไปอยู่ป่าแทน แต่ไม่ว่าจะเป็นการหนีไปอยู่ป่า การหนีไปอยู่เกาะร้าง การหนีไปอยู่ในถ้ำ หรือพฤติกรรมอื่นใดก็ตามที่เป็นไปในทำนองที่ว่าหนีกจากสังคม หลบออกจากข้อบังคับต่างๆ ก็ล้วนแต่เป็นพฤติกรรมที่ได้รับอนุญาตให้เข้าใจว่าเป็นการแสดงออกซึ่ง อิสรภาพได้ทั้งสิ้น ดังนั้นแม้เขาจะหนีไปอยู่ป่าก็เป็นเพียงการเลือกกระทำพฤติกรรมอย่างหนึ่ง ซึ่งได้รับอนุญาตให้เข้าใจว่าเป็นการแสดงออกซึ่งอิสรภาพเท่านั้น เขาไม่ได้ทำในสิ่งที่ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าใจว่าเป็นการแสดงออกซึ่งอิสรภาพ ดังนั้นจะถือว่าเขามีอิสรภาพได้อย่างไร เขาจะมีอิสรภาพได้ก็ต่อเมื่อเขาสามารถทำสิ่งที่ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าใจว่า เป็นอิสรภาพได้ อย่างเช่น การจองจำตัวเอง แต่ถ้าเขาแสวงหาอิสรภาพด้วยการจองจำตัวเองจริงๆ เราก็คงไม่คิดว่าการจองจำตัวเองเป็นอิสรภาพอยู่ดี

นัยตามปรัชญานี้ อิสรภาพ อาจหมายถึงการเปิด หรือการปล่อย เพียงแต่ในแนวปรัชญานี้ไม่ได้พูดถึงการเปิดหรือการปล่อย แต่ก็หมายถึงกล่าวถึงเพียงการพยายามปลดสลัดออกเพื่อหนี หนีไปหาอิสรภาพ ทั้งที่ความจริงอิสรภาพมันอยู่ภายในหรือตั้งอยู่ในจิตเราเอง ตามความเห็นจากหลายท่านที่แสดงออกดั่งว่า อิสรภาพคือความว่างเปล่า อิสรภาพคือการเปิด อะไรทำนองนั้น

[ppneer]

อิสรภาพ คือ ไม่เป็นสิ่งที่ผูกมัดกับสิ่งอื่น หรือ สิ่งเร้า ต่างๆ โบยบินเดินทางตามความคิดที่ไม่เบียดเบียนใคร หรือไม่ทำให้คนอื่นเดีอดร้อนให้เป็นทุกข์

เมื่อคนอื่นเป็นทุกข์เราก็ต้องทุกข์ เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็เท่ากับไปติดบ่วงกรรมและเวร จึงไม่เป็นอิสรภาพ ทางพุทธศาสนา เขาเรียก ยังไม่หลุดพ้นจาก

วิบากกรรม เมื่อเราต้องการอิสรภาพ เราจึงต้องหลุดจากเจ้ากรรมนายเวร

[halfmoon]

อิสรภาพ คือ ไม่เป็นสิ่งที่ผูกมัดกับสิ่งอื่น หรือ สิ่งเร้า ต่างๆ โบยบินเดินทางตามความคิดที่ไม่เบียดเบียนใคร หรือไม่ทำให้คนอื่นเดีอดร้อนให้เป็นทุกข์

เมื่อคนอื่นเป็นทุกข์เราก็ต้องทุกข์ เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็เท่ากับไปติดบ่วงกรรมและเวร จึงไม่เป็นอิสรภาพ ทางพุทธศาสนา เขาเรียก ยังไม่หลุดพ้นจาก

วิบากกรรม เมื่อเราต้องการอิสรภาพ เราจึงต้องหลุดจากเจ้ากรรมนายเวร

นั่นไง เราเริ่มจะได้สัมผัสอิสรภาพจริงๆเข้าแล้ว แท้จริงเป็นอิสรภาพที่ตะวันตกเข้าไปไม่ถึงนี่เอง แล้วเราจะปล่อยให้ตะวันตกหรือพวกที่ไปเรียนมาจากตะวันตก มากำหนดรูปแบบประชาธิปไตย อันมีอิสรภาพด้วยได้ยังไง เรามาร่วมสร้างประชาธิปไตยอันเข้าใจถึง อิสรภาพอันแท้จริงตามแบบตะวันออกดีมั๊ย

เช่นธรรมาธิปไตย หรือพุทธาธิปไตย อะไรทำนองนี้ หมายความว่าไม่ต้องมีชื่อแบบนี้ก็ได้ เพียงให้บ่งชี้ถึงประชาธิปไตยแบบตะวันออก

อย่างแรกเลยเราจะเข้าไปให้ความแจ้งสว่างเรื่องอิสรภาพกับพี่น้องเราที่ขายอิสรภาพไปพร้อมๆกับสิทธิทางสังคมการเมือง จากการซื้อสิทธิขายเสียงได้อย่างไร เพราะการไร้สิ้นซึ่งอิสรภาพ คือทาสนั่นเอง เราควรช่วยพี่น้องเราให้สลัดหลุดพ้นจากระบอบ ทาสาธิปไตยให้ได้

ไปถึงเรื่องเสรีภาพแล้ว

เรื่องเสรีภาพจะเป็นหัวข้อต่อไปในกระทู้ใหม่นะครับ

กระทู้นี้ขอให้ความหมายที่รู้สึกนึกคิดสัมผัสได้ของท่านต่อ "อิสระ หรือ อิสรภาพ"

อย่าลืมนะครับ เพราะว่าพี่น้องประชาชนชาวไทยขาดความเข้าใจถึงอิสรภาพและเสรีภาพมาก บ้านเมืองถึงมีปัญหา
เราท่านนักคิดนักอ่าน ต้องร่วมกันเค้นเอาเนื้อแท้ที่เป็นธรรมดาในสังคมจากตัวเราออกมา เพื่อกระจายให้คนอื่นได้รู้
ไม่งั้นเราพัฒนาประชาธิปไตยไม่ได้นะครับ การซื้อเสียง การโกงเลือกตั้ง มันก็ยังจะเกิดขึ้นหากคนยังไม่เข้าใจสิ่งนี้

[Jseventh]

loginofu wrote:
อิอิ คนสมัยนี้ต้องสอนเรื่องพื้นๆอย่างนี้กันแบบ "เซน" ครับ
บางทีก็ฟุ้งไปไกลถึงโน่นถึงนี่ ต้องมีอย่างโน้นอย่างนี้ถึงจะมีอิสระ
ต้องเป็นอะไรต่ออะไรมากมายถึงจะเรียกว่าอิสระได้ แท้จริงกลับยิ่งผูกตัวเองให้ยึดติดมากขึ้น
จริงๆมันอยูู่่ที่ตัวเราเอง เมื่อรู้สึกได้จากสิ่งที่เรารู้สึกจากภายใน ก็ไม่ต้องไปวิ่งหาที่ไหน

อิสระภาพ อยู่ที่จิตของเราเอง

อิสรภาพที่แท้จริงเกี่ยวข้องกับจิตวิญญาณเสมอ
จิตวิญญาณ ที่หลายท่านอาจหาคำนิยามว่ามันคืออะไร?
สำหรับดิฉันแล้ว จิตวิญญาณ คือ สภาพที่แท้จริงของมนุษย์
และจินตนาการถึงสิ่งนั้นว่าเป็น "พลังงาน"

อิสรภาพที่แท้จะเกิดขึ้น เมื่อเรารู้สึกตัวทั่วพร้อม
รู้ว่าเราคือใคร และอะไรคือเป้าประสงค์ที่แท้จริงของความเป็นมนุษย์

มองในขั้นพื้นฐาน..
"คุก" หรือ "โซ่ตรวน" แห่งอิสรภาพเกิดจากจิตของเราเป็นผู้กำหนด..
อิสรภาพ คือ สิ่งทีมีอยู่แล้วในตัวเราทุกคน มันไม่ได้สูญหายไปไหน มันอยู่กับเราตลอดเวลา แต่ที่เรารู้สึกว่าสูญเสียมันไป เป็นเพราะความไม่รู้ว่าตนเองเป็นใคร ความไม่เข้าใจ และความกลัว

ด้วยความไม่เข้าใจ และความกลัว..
ทุกคนมีอิสรภาพที่จะเลือกดำเนินชีวิตของตนในแบบที่ตนต้องการได้ ไม่ต้องกังวลต่อการวัดคุณค่าที่สังคมโลกเป็นผู้กำหนดให้..เพียงแต่เราต้องมีความรับผิดชอบ..ต้องไม่ปล่อยให้อิสรภาพของตนไปรบกวน หรือสร้างปัญหาให้กับคนอื่น

ด้วยความไม่รู้ว่าตนเองเป็นใคร..
มนุษย์เกิดมาพร้อมกับกิเลสต่างๆ จนทำให้จิตของเราหลงไปยึดติด..คิดว่ามันเป็นสภาพที่แท้จริงของเรา..คิดว่ามันเป็นสิ่งจริงแท้ของชีวิต..จนนำไปสู่การยึดมั่นถือมั่น..และสร้างคุกให้กับจิตวิญญาณของเราเอง..จิตเรายึดอยู่กับสิ่งไหน มันก็จะวนเวียนอยู่กับสิ่งๆนั้น..
เราจึงตกเป็นทาสความต้องการอันไม่สิ้นสุดของตนเอง ณ บัดนั้น..เราแต่ละคนเต็มไปด้วยเรื่องราวในอดีตที่ยังไม่ยอมปล่อยวาง และเต็มไปด้วยความคาดหวังจากกิเลสของตนเองกับสิ่งที่เป็นอนาคต จนลืมไปว่าตนเองมีเพียงปัจจุบันขณะ..ชีวิตที่อยู่กับปัจจุบันขณะด้วยความรู้สึกตัวทั่วพร้อม จึงเป็นสิ่งมีค่าและเป็นอิสรภาพที่แท้จริง

[Server Error]

อิสรภาพ สภาวะจิต กิเลส การปล่อยวาง
สติระลึกรู้สึกตัวทั่วพร้อมอยู่กับปัจจุบัน
เห็นทีต้องนิมนต์ "มหาชม" มาช่วยไขเพื่อเข้าใจโดยความนัย

[halfmoon]

อิสรภาพ สภาวะจิต กิเลส การปล่อยวาง
สติระลึกรู้สึกตัวทั่วพร้อมอยู่กับปัจจุบัน
เห็นทีต้องนิมนต์ "มหาชม" มาช่วยไขเพื่อเข้าใจโดยความนัย

ผมก็รอทิดชมอยู่เหมือนกัน รึว่าแกกลัวพวกเราจะลากแกเข้าสู่วงการเมืองเต็มตัว

[halfmoon]

loginofu wrote:
อิอิ คนสมัยนี้ต้องสอนเรื่องพื้นๆอย่างนี้กันแบบ "เซน" ครับ
บางทีก็ฟุ้งไปไกลถึงโน่นถึงนี่ ต้องมีอย่างโน้นอย่างนี้ถึงจะมีอิสระ
ต้องเป็นอะไรต่ออะไรมากมายถึงจะเรียกว่าอิสระได้ แท้จริงกลับยิ่งผูกตัวเองให้ยึดติดมากขึ้น
จริงๆมันอยูู่่ที่ตัวเราเอง เมื่อรู้สึกได้จากสิ่งที่เรารู้สึกจากภายใน ก็ไม่ต้องไปวิ่งหาที่ไหน

อิสระภาพ อยู่ที่จิตของเราเอง

อิสรภาพที่แท้จริงเกี่ยวข้องกับจิตวิญญาณเสมอ
จิตวิญญาณ ที่หลายท่านอาจหาคำนิยามว่ามันคืออะไร?
สำหรับดิฉันแล้ว จิตวิญญาณ คือ สภาพที่แท้จริงของมนุษย์
และจินตนาการถึงสิ่งนั้นว่าเป็น "พลังงาน"

อิสรภาพที่แท้จะเกิดขึ้น เมื่อเรารู้สึกตัวทั่วพร้อม
รู้ว่าเราคือใคร และอะไรคือเป้าประสงค์ที่แท้จริงของความเป็นมนุษย์

มองในขั้นพื้นฐาน..
"คุก" หรือ "โซ่ตรวน" แห่งอิสรภาพเกิดจากจิตของเราเป็นผู้กำหนด..
อิสรภาพ คือ สิ่งทีมีอยู่แล้วในตัวเราทุกคน มันไม่ได้สูญหายไปไหน มันอยู่กับเราตลอดเวลา แต่ที่เรารู้สึกว่าสูญเสียมันไป เป็นเพราะความไม่รู้ว่าตนเองเป็นใคร ความไม่เข้าใจ และความกลัว

ด้วยความไม่เข้าใจ และความกลัว..
ทุกคนมีอิสรภาพที่จะเลือกดำเนินชีวิตของตนในแบบที่ตนต้องการได้ ไม่ต้องกังวลต่อการวัดคุณค่าที่สังคมโลกเป็นผู้กำหนดให้..เพียงแต่เราต้องมีความรับผิดชอบ..ต้องไม่ปล่อยให้อิสรภาพของตนไปรบกวน หรือสร้างปัญหาให้กับคนอื่น

ด้วยความไม่รู้ว่าตนเองเป็นใคร..
มนุษย์เกิดมาพร้อมกับกิเลสต่างๆ จนทำให้จิตของเราหลงไปยึดติด..คิดว่ามันเป็นสภาพที่แท้จริงของเรา..คิดว่ามันเป็นสิ่งจริงแท้ของชีวิต..จนนำไปสู่การยึดมั่นถือมั่น..และสร้างคุกให้กับจิตวิญญาณของเราเอง..จิตเรายึดอยู่กับสิ่งไหน มันก็จะวนเวียนอยู่กับสิ่งๆนั้น..
เราจึงตกเป็นทาสความต้องการอันไม่สิ้นสุดของตนเอง ณ บัดนั้น..เราแต่ละคนเต็มไปด้วยเรื่องราวในอดีตที่ยังไม่ยอมปล่อยวาง และเต็มไปด้วยความคาดหวังจากกิเลสของตนเองกับสิ่งที่เป็นอนาคต จนลืมไปว่าตนเองมีเพียงปัจจุบันขณะ..ชีวิตที่อยู่กับปัจจุบันขณะด้วยความรู้สึกตัวทั่วพร้อม จึงเป็นสิ่งมีค่าและเป็นอิสรภาพที่แท้จริง

นั่นไง ในที่สุดอิสรภาพ อันเป็นความหมายที่ทุกคนสามารถสัมผัสหยั่งรู้ได้ ก็ค่อยปรากฏเป็นความคิดเห็นฉายภาพให้เราเห็น ทะยอยมาเรื่อยๆ

[halfmoon]

คนจีนเขาก็สนใจเรื่อง อิสรภาพ เลยส่งเทียบเชิญให้เราไปดูงานที่เมืองจีน ใครสนในจะศึกษาอิสรภาพมังกรแดง ก็ติดต่อเว็บข้างบนนี้ได้เลยนะครับ หรือว่าใครพอรู้ภาษาจีนก็กรุณาช่วยแปลให้เขาฟังหน่อยว่าเราคุยกันเรื่องอะไร ถึงไหนแล้ว เรายอมรับอิสรภาพในการนำเสนอของจีนแดง เพียงแต่เราไม่เข้าใจความหมายในอิสรภาพของจีนแดง

[หนูอ้อย]

I am yours
U R mine
If I follow U,it's O K
If not,I can be hurt แบบนี้มิใช่อิสรภาพ

I am I
U R U
If we can join,it's O K
If not,it can't be helped แบบนี้ใช่อิสรภาพรึไม่?

[halfmoon]

I am yours
U R mine
If I follow U,it's O K
If not,I can be hurt แบบนี้มิใช่อิสรภาพ

I am I
U R U
If we can join,it's O K
If not,it can't be helped แบบนี้ใช่อิสรภาพรึไม่?

ทั้งสองอย่างเป็นเรื่องของมิตรภาพ friendship และสัมพันธภาพ relaship
ไม่ใชเรื่องของอิสรภาพ freedom เสรีภาพ liberty โดยตรง

freedom:
I be my mine, and U too.
If U and I can open mind, It's O.K.
If not, U and I, who must be CONVERTED.!

[halfmoon]

มีจีน มีฝรั่งแล้ว ญี่ปุ่น เกาหลียังไม่มา รออยู่ครับ หากไม่มีอีกจะได้ขึ้นกระทู้เสรีภาพ เอ้ารออีกสักหน่อย

[halfmoon]

รวมความคิดเห็นในขณะนี้ได้ความหมายและความรู้สึกนึกคิดดั่งว่า
อิสรภาพคือ การปล่อยวาง การว่างเปล่า การนิ่งเฉยต่อสภาพแวดล้อมกิเลสและตัญหาอารมณ์
ขอบเขตของอิสรภาพไกลสุด อยู่ที่ความรู้ึสึกนึกคิดจะไปถึงได้

ยังมีแนวคิดอื่นทีลึกซึ้งสัมผัสได้อีกมั๊ยครับ

[Jseventh]

I am yours
U R mine
If I follow U,it's O K
If not,I can be hurt แบบนี้มิใช่อิสรภาพ

I am I
U R U
If we can join,it's O K
If not,it can't be helped แบบนี้ใช่อิสรภาพรึไม่?

If not, it can't be helped.....or.....

well open up your mind and see like me
(open up my mind and see like you )

open up your plans and damn you're free

look into your heart and you'll find love love love

listen to the music of the moment maybe sing with me

ah la peaceful melody

its your godforsaken right to be loved love loved love love

i reckon its again my turn to win some or learn some..

its what we aim to do....our name is our virtue

WE CAN CHOOSE AGAIN and AGAIN and AGAIN...Just learn it!...
That's freedom?

http://www.educatepark.com/english/e_song_pages/im-yours-jason-mraz.php?id=731&sf=

[bird]

อิสรภาพ.....
คำนี้หาคำพูดมาอธิบายได้ยากนะ ความหมายมีหลากหลายแล้วแต่มุมมองของแต่ละบุคคล
ทั้งนี้ยังขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อม แรงกดดัน ของแต่ละคนด้วย
บางก็ว่า.... คือการปล่อยวาง คือการที่ได้ต้องตี่นขึ้นมาเพื่อเดินทางไปทำงาน ปฏิบัติภาระกิจ
บางก็ว่า.... คือการกระทำอะไรก็ได้ ที่ไม่อยู่ในกรอบ... และอื่นๆ อีกหลากหลาย

ในมุมมองของเรา...
อิสรภาพ.... การกระทำ ความคิด ที่มีจิตสำนึกของตัวเองเป็นศูนย์กลาง
มีสิทธิในการที่จะกระทำ ปฏิบัติ พูด และ คิด ได้อย่างไรขีดจำกัด

แต่.... สิ่งเหล่านั้นต้องไม่ไปกระทบกับสิทธิ อิสรภาพของบุคคลอื่น
คิดได้ แต่ก่อนจะพูดออกมาต้องพิจารณาก่อนว่าทำร้ายความรู้สึกของบุคคลรอบข้างหรือไม่
ทำได้ แต่ต้องไม่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน แบบนี้อาจจะมองว่า " ขาดอิสรภาพ "
แต่มันก็ทำให้สังคมอยู่ได้อย่างมีความสุข สันติ และ สามัคคี

สิ่งที่เราคิด เราทำ เราพูด เราปฏิบัติ.... โดยใช้ความรู้สึกของเรา มุมมองของเรา อาจจะถูกในความคิดของเรา
แต่.. สิ่งนั้นอาจจะผิด ไม่ถูกต้อง เมื่อมองจากสังคมรอบข้าง.... คิดได้ แต่ทำไม่ได้

[halfmoon]

ฟังจาก MVtv รายการ "เพิ่อประชาธิปไตย"
หมอเหวงบอกว่า "องค์อิสระตามรัฐธรรมนูญ" ไม่มีจริง เพราะ "อิสระ" ไม่มีจริง
ดังนั้นควรเรียกว่า "องค์การตรวจสอบตามรัฐธรรมนูญ"


ฟังดูก็น่าจะเป็นจริงทางการเมือง แต่ความเป็นอิสระมีอยู่จริงเพียงแต่เราไม่ยอมหาคนที่มีอิสระจริงมาทำงานทางสังคม
ที่ผ่านมาเราได้แต่คนที่มาจากฐานการเมืองในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง ซึ่งฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งครองอำนาจอยู่ เหวงจึงไม่รับ


หากไม่ยอมรับว่า "อิสรภาพ" มีจริง แล้วจะเรียกร้องหาประชาธิปไตยอะไรกัน แสดงว่าประชาธิปไตยสีแดง ไม่มี "อิสรภาพ" เป็นแน่นอน

นั่นเป็นการตอกย้ำว่า ที่ผ่านมาประชาธิปไตยของทักษิณ คือ "ทาสาธิปไตย"
คือประชาธิปไตยที่ไม่มี "อิสรภาพ" เพราะการซื้อเสียงคือการซื้ออิสรภาพ

[halfmoon]

ไปเจอในกระทู้ เสรีภาพ "สงบสุข" ซึ่งก็คือหรือคล้ายกับ "สุขสงบ"ในความหมายแห่งการสื่อภาษา
ดังนั้น "อิสรภาพ" ก็น่าจะคือการเป็นอยู่สัมผัสได้ซึ่งความ "สุขอย่างสงบ" หรือ "สุขสงบ" หรือ "สงบสุข"

http://forum.serithai.net/viewtopic.php?f=2&t=10467&p=167436#p167436

กว้างไกลไม่มีขอบเขตตราบเท่าเสรีภาพของบุคคลนั้นๆไม่ละเมิดและริดรอนเสรีภาพของบุคคลอื่น<เสรีภาพ+จิตสำนึก=ความสงบสุข>

"สุขสงบ" ของปัจเจกชนถือเป็น "อิสรภาพ" ในรูปแบบหนึ่ง แต่ทางด้านสังคม "สงบสุข" บางครั้งก็เรียกว่า "สันติสุข" หรือ "สันติภาพ"ครับ

[halfmoon]

ไปเจอในกระทู้ เสรีภาพ "สงบสุข" ซึ่งก็คือหรือคล้ายกับ "สุขสงบ"ในความหมายแห่งการสื่อภาษา
ดังนั้น "อิสรภาพ" ก็น่าจะคือการเป็นอยู่สัมผัสได้ซึ่งความ "สุขอย่างสงบ" หรือ "สุขสงบ" หรือ "สงบสุข"

http://forum.serithai.net/viewtopic.php?f=2&t=10467&p=167436#p167436

กว้างไกลไม่มีขอบเขตตราบเท่าเสรีภาพของบุคคลนั้นๆไม่ละเมิดและริดรอนเสรีภาพของบุคคลอื่น<เสรีภาพ+จิตสำนึก=ความสงบสุข>

"สุขสงบ" ของปัจเจกชนถือเป็น "อิสรภาพ" ในรูปแบบหนึ่ง แต่ทางด้านสังคม "สงบสุข" บางครั้งก็เรียกว่า "สันติสุข" หรือ "สันติภาพ"ครับ

ถ้าจะพูดต่ออีกครั้งก็คือว่า หากบุคคลหรือสังคมใด ปราศจาก "อิสรภาพ" และ" เสรีภาพ" ย่อมไม่มี "สันติภาพ" ครับ