Superb_Mob wrote:Vargarv wrote:ไอ้คนงานบ้านผม ที่ชอบ ลากลับไปทำนา
นั่งพับเสื้อแข่งกะผม ผมทำ 3 ชั่วโมงยังไม่หยุด อุตสาห์ทำให้ดู มันยังไม่สำนึก
มันทำชม.เดียว หยุด ผมว่ามัน มันเถียงกลับ ทำที่อื่นก็ได้
ความอดทนต่ำสัด ให้ไปทำนาแข่งกัน ผมทนแดดได้มากกว่ามัน แน่ๆ เพราะผมไม่กลัวร้อนว่ะ
ต่ออีกฉุน
ผมไม่เอาพัดลมด้วย มันเอาไปพัดมันคนเดียว อีกตางหาก เหงื่อผมงี้หยดติ๋งๆ มันนั่งพักสบาย
ตอนนี้ไล่ออกไปแระ หางานไม่ได้ คงไม่มีใครเอามัน
คำตอบง่ายๆ ในเคสคุณคือ ขยันไปก็เท่านั้น เงินก็ได้เท่าเดิม ส่วนตัวคุณเป็นเจ้าของ ได้เต็มๆ อยู่แล้ว จะขยันทำกว่าจะแปลกตรงไหน ที่ไหนในโลกก็เป็นแบบนี้แหละ หากท่านให้พับแบบราคาต่อชิ้น คุณก็จะเห็นผลลัพท์อีกอย่างหนึ่ง ตรรกะง่ายๆ

หึหึ ประเทศชาติเป็ฯแบบนี้แหละถ้าคิดแบบนี้
โรงงานผม สวัสดิการไม่ใช่น้อยๆ นะ การแข่งขันด้าน การ์เม้นต์ก็สูง
เงินเดือนผมมากกว่าขั้นต่ำตั้งเยอะ แต่เค้าไม่พอใจของเค้าเอง
เหมือนเด็กส่งของหลายๆโรงงาน ทำเป็ฯอยู่แค่นั้น อยากให้ำทอย่างอื่น เค้าก็ไม่ทำเอง อัพขั้นให้อัพตำแหน่งให้
ขี้เกียจ อยู่อย่างนั้น แต่อยากได้เงินเดือนเดือนละ 10000 ใครเค้าจะให้วะ แค่เด็กส่งของเนี่ย เชิญไปทำที่อื่นเหอะ
คนแบบนี้มียอะ ตั้งแต่ผมอยู่โรงงานมหาชัย ผมเห็นมาเยอะ
ผมทำงานออฟฟิต แต่แพ็คของเร็วกว่า พวกแพ็คของอาชีพ งานที่ใช้ความเคยชินจะยากอะไร ขยัน อดทนเท่านั้นคือสุดยอดของชีวิต
อาบเหงื่อต่างน้ำ มันน่าภูมิใจกว่า เหงื่อออกนิดหน่อย ไปนั่งหลบแดดไปนั่งตากพัดลม
ตอนนั้นเงินเดือนผมก็ได้เท่าเดิม แต่ผมก็ต้องไปช่วยแพ็คของด้วย เพราะพวกแม่มทำช้า
ถ้าคิดว่า กิจการเค้าเหมือนของๆ เรา เจ้านายก็จะรัก ผลตอบแทนก็ดี ถ้าคิดว่า ทำไปวันๆ มันก็อยู่อย่างนั้นแหละ