ถาม : คนในช่วงเหตุการณ์14 ตุลาที่คุณนับถือในปัจจุบันคือใคร

[himitsu]

พอดีสะกิดใจนิดหน่อย รู้สึกว่า คนในเหตุการณ์ ช่วงนั้น

ตอนนี้ ต่างก็แยกไปตามเหตุปัจจัยของตัวเอง

บางคนกลับไปเข้าข้างทุนนิยมสามานย์แบบทักษิณ

บางคนก็หันไปทำธุรกิจ บางคนไปสอนหนังสือ บางคนก็ยังมีความหลังฝังใจ และพยายามล้มล้างในสิ่งที่ตนเคยเกลียดอยู่ต่อไป

แต่คนทีเรานับถือมีอยู่สองคน

สองคนแรกคือ อาจารย์เสกสรรค์ และคุณจีระนันท์

ไม่ค่อยได้อ่านงานของอาจารย์ในช่วงนี้เท่าไหร่ แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้อาจารย์ทำงานการเมืองอะไรบ้าง นอกจากสอนหนังสือที่รัฐศาสตร์

แต่ที่ผ่านมา จะตามอ่านพ็อกเกตบุ๊คของท่านตลอด

หนังสือของอาจารย์ทำให้เราได้เข้าใจช่วงเหตุการณ์ตอนนั้นมากขึ้น่

เรียกว่าเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่เราตามอ่าน ...

งานช่วงที่ผ่านมาของอาจารย์ ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องของการตั้งคำถามเกี่ยวกับเรื่องชีวิต จักรวาล การดำรงอยู่มากกว่า

เหมือนอาจารย์จะรู้สึกว่าปลงๆกับชีวิต

ไปแสวงหาเรื่องอื่นๆ ที่นอกเหนือจากการเมือง แต่ก่อนเหมือนจะเคยอ่านหนังสือเจอว่า

อาจารย์จะไม่ยอมคุยเรื่องการเมืองเลย

เราทำงานใกล้ๆกับแถวๆสนามหลวง นานมากแล้ว เคยเห็นอาจารย์มาเดินออกกำลังกาย

แกตัวสูงใหญ่มากเลย แต่แอบขำที่เห็นอาจารย์ เอาผ้าขาวม้าคาดหัวแล้วก็เดินๆๆๆๆ

เราไม่กล้าไปบอกว่า หนูเป็นแฟนหนังสือของอาจารย์ค่ะ ได้แต่ยืนมองห่างๆด้วยความชื่นชม

ส่วนท่านที่สามนี้

เป็นอีกท่านหนึ่งที่ผ่านเหตุการณ์ 14 ตุลาคม และเรานับถือสูงสุด และเราถือว่า (เฉพาะตัวเราเอง) เป็นบุญของสังคมไทยมากตอนนี้

ที่มีท่านที่ให้ความรู้ และสั่งสอนถึงวิถีของปัญหาที่แท้ของมนุษย์แท้จริง คืออะไร ไม่ใช่ระบบการเมือง การปกครอง

แต่จริงๆแล้ว ก็คือ กิเลสในใจของมนุษย์ทุกคนนั่นเอง

นั่นก็คือ หลวงพ่อปราโมช ปราโมชโช ค่ะ

ท่านเคยเขียนเล่าประวัติของตัวเอง ไว้ว่า

" จบแล้วเรียนตรี - โทที่คณะรัฐศาสตร์จุฬาฯ ในช่วงที่เรียนปริญญาตรีนั้นเข้าร่วมกิจกรรมกับศูนย์นิสิตโดยตลอด
งานหลักไม่ใช่การเรียนหนังสือแต่ได้แก่งานล้มรัฐบาลในช่วง 14 ตุลาคม หลังจากนั้นก็ออกชนบทในฐานะผู้ประสานงานของศูนย์นิสิต
จะว่าเป็นบุญก็คงได้ครับเพราะชนบทที่เลือกไปนั้นคือภาคอีสาน นับจากนั้นเป็นต้นมาก็คุ้นเคยกับภาคอีสาน แล้วเป็นโอกาสให้เข้าไปศึกษาธรรมตามวัดป่าในเวลาต่อมา


ต่อมาเกิดไปคลั่งลัทธิวัตถุนิยมเข้าอย่างแรงครับ ได้ศึกษาลัทธิมากซ์กับกรมการเมืองและกรรมการกลางพรรคบางคน
แต่ไม่ว่าจะศึกษาอย่างไรใจก็ไม่เชื่อว่าจะเหมาะกับเมืองไทย"

--------------------------------------------------------------

ช่วงนี้เราอ่านงานของอาจารย์สมศักดิ์ เจียมฯอยู่เหมือนกัน บางทีเราก็ไปกวนโอ๊ย อาจารย์ด้วย

(ขออภัยด้วยนะคะ ว่ากันตามจริง หนูอายุน้อยกว่าอาจารย์ ก็ไม่น่าไปพูดแบบนั้น

เวลาที่อาจารย์บอกว่าเราโง่ พวกทาสไพร่ความคิด พวก ฯลฯ

พอดีวันนี้เปิดไปอ่านเจอที่หลวงพ่อปราโมช เขียนไว้นานมาก ครั้งยังเป็นฆราวาส โดยใช้ชื่อสันตินันท์

ก็เลยสะกิดใจขึ้นมา


เรื่อง ผู้เกิดมาเป็นทาส


ผมเคยพิจารณาเรื่องนี้มานานแล้วว่า
ทำไมผู้คนตั้งมากมายจึงหาที่สนใจการปฏิบัติยากนัก
ก็พิจารณาเห็นว่า เพราะส่วนส่วนมากไม่รู้ว่าตนกำลังถูกจองจำอยู่
ไม่รู้ว่า ตนกำลังเป็นทาสอยู่
แต่คิดว่าตนเป็นไทแก่ตัว
เหมือนคนที่เกิดมาติดคุก หรือติดเกาะอยู่สักแห่งหนึ่ง
ไม่เคยรู้จักโลกภายนอก ไม่เคยกระทั่งจะจินตนาการถึงโลกภายนอก
ก็คือว่า โลกมีแค่สิ่งที่ตนรู้เห็นเท่านั้น
เขาย่อมไม่มีความคิด หรือความพยายามที่จะหักกรงขัง หรือหาทางออกจากเกาะนั้น



คนในโลกส่วนมากก็ยอมจำนนอยู่กับโลก เพราะไม่รู้ว่า ยังมีสิ่งนอกเหนือออกไปอีก
เมื่อเกิดมาก็เรียนหนังสือ เรียนจบก็หางานทำ
แล้วก็มีครอบครัว มีลูกหลาน แล้วก็ตายไป
ต่างคนต่างจำเป็นต้องทำตามอย่างคนอื่นๆ
เพราะไม่รู้ว่า ยังมีสิ่งที่ดีๆ อื่นๆ อีกในชีวิตนี้



อนึ่ง คนส่วนมากมีมานะอัตตารุนแรง
รู้สึกว่าตนเองเก่ง แน่ ไม่มีใครบังคับได้
เขาไม่เคยเฉลียวใจเลยว่า ในความจริงแล้ว
เขาตกเป็นทาสของตัณหา ถูกตัณหาควบคุมบังคับสั่งการอยู่แทบทั้งวัน
เพียงแต่นายทาสคนนี้ฉลาดแสนฉลาด
มันปกครองทาสของมันด้วยการทำให้ทาสหลงผิดว่าตนเองเป็นไท
จนทาสบางคนคิดว่าตนเป็นเจ้าโลก
ทั้งที่ถูกเขาจูงจมูกอยู่ต้อยๆ ทั้งวัน



ผู้ได้ฟังธรรมของพระศาสดา
เกิดความรู้ตัวว่าตนติดคุกอยู่ ตนกำลังเป็นทาสอยู่
ก็ย่อมหาทางหนีออกจากที่คุมขัง หนีจากนายทาสผู้ทารุณร้ายกาจ
ที่เลี้ยงทาสไว้เพื่อฆ่าทิ้งตามอำเภอใจเมื่อถึงเวลาหนึ่ง



ธรรมที่กล่าวมานี้จึงสอดรับกับธรรมที่คุณดังตฤณกล่าวไว้
คือจะทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา
ก็ต้องรู้ตัวว่าทำเพื่อการปลดแอกตนเอง
เพื่อความเป็นอิสระ เพื่อความหลุดพ้น
เพื่อความดับสนิทแห่งทุกข์หรืออนุปาทาปรินิพพาน



ไม่ใช่เพียงแค่ทำทานตามๆเขา รักษาศีลตามๆเขา เจริญภาวนาตามๆเขา
เหมือนที่เรียน ทำงาน มีครอบครัว เลี้ยงลูกหลาน
แล้วก็ตายตามๆเขามานับภพนับชาติไม่ถ้วนนั่นเอง



โดยคุณ สันตินันท์วัน อาทิตย์ ที่ 7 พฤศจิกายน 2542 15:37:05


--------------------------------------------------------

สรุปแล้ว มนุษย์ทุกคนล้วนแต่เป็นทาสทัง้นั้นใช่มั้ย

ไม่ว่าเราจะอยู่ในระบบการปกครองแบบไหนก็ตาม ....

[Anakinta]

ตอบว่าพ่อ-แม่ ตัวเอง จะโดนด่ามั้ยคะ? อิ อิ อิ

[see-u]

* ถ้าไม่ทัน คนยุคตุลา แต่มาตอบได้ป่าวเอ่ย ?
ถามว่านับถือใคร ... นับถือวีรชนคนที่เสียชีวิตไปในเหตุการณ์นั้นทุกท่านค่ะ

ส่วน จาน สมศักดิ์ เคยอ่านเจอว่าแกเป็น 1 ในคนที่ติดคุกช่วง 6 ตุลา 19
ตอนนั้น จานแก อยู่ปี 1 ...
มีหนังสือเล่มหนึ่งชื่อ 6 ตุลา เราคือผู้บริสุทธิ์ .. เค๊าเอา จม. ที่คนที่ต้องติดคุกในเหตุการณ์นั้นส่งถึงคนอื่นมาให้อ่าน ในส่วนของจาน สมศักดิ์ แกเขียนถึงน้อง ( น้องคนไหนก็ไม่รู้ ..) ว่า
" ถ้านักเรียนนักศึกษา เอาแต่ก้มหน้าอ่านตำรา แสงสว่างแห่งความเป็นธรรมก็ไม่ปรากฎขึ้น "
ไม่รู้ว่าทุกวันนี้ จานแกคิดอะไร ... ถึงเข้ามาดูถูกคนโน้น คนนี้ ที่นี้ให้มั่วไปหมด สงสัยแกคงลืมคำพูดตัวเองไปแล้ว

ส่วนจาน เสกสรรค์ .. มีพี่ในบอร์ดเราคนหนึ่งค่ะ แก สนิทกะจานเสก เพราะเป็นนักเขียนมืออาชีพเหมือน ๆ กัน
ดูเหมือนว่าจะไปกินเหล้าด้วยกันบ่อย ๆ แต่ม่ายบอกว่าพี่คนนั้นคือใครในบอร์นี้ เด๋วโดนเตะ :lol:

[Aloha007]

เสกสรรค์-จิตรนันท์

[Red Baron]

ในหลวงครับ

เพราะท่านดับไฟในวันนั้น ในตุลา16
ท่านสั่งให้เปิดประตูวังรับนักศึกษาที่หนีตายว่ายน้ำข้ามคูวังหนีคมกระสุนด้านสะพานเสาวณีย์

ผมฟังเสียปืนและระเบิดอยู่สองวันสองคืน ได้เห็นคนตายต่อหน้าและอาคารโดนเผาทีละหลัง
พอในหลวงออกมาทรงห้ามปรามและสามผู้ปราบนักศึกษาด้วยปืนบินออกไปเมืองนอก ถนนราชดำเนินก็กลับเงียบสงบอีกครั้งด้วยพระบารมี

พวกปี 16 แม้จะมีความคิดเหมาอิสซ้ายจัด แต่ไม่เคยมีใครพูดว่าร้ายในหลวง แต่พวกปี19 บางตัวมัน........ระยำแท้

[bangkaa]

เอาเป็นตอน 6 ตุลาฯ ได้ป่ะ...

ชอบลุงหมัก นักรบยานเกราะ... กับ ลุงสะล่าง เดี่ยวมือปืนโลกพระจันทร์...


ฮ่า ฮ่า ฮ่า...........
( กรู จะ โดน เตะ มั้ยเนี่ยยยยยยย...)

[บัวริมบึง]

ขอตอบว่า "แม่" ของผมครับ
ถ้าไม่นับเรื่องสถาบันสูงสุดนะ คนที่เรานับถือก็คงไม่พ้นบุพการี จริงไหมครับ?

ปล.แม่เคยไปเดินขบวนกะเขาด้วย ไปวันแรกๆก่อนเขาจะยิงกันซะอีก

[(ลุง)ถึก สไลเดอร์]

ในหลวงครับ

เพราะท่านดับไฟในวันนั้น ในตุลา16
ท่านสั่งให้เปิดประตูวังรับนักศึกษาที่หนีตายว่ายน้ำข้ามคูวังหนีคมกระสุนด้านสะพานเสาวณีย์

ผมฟังเสียปืนและระเบิดอยู่สองวันสองคืน ได้เห็นคนตายต่อหน้าและอาคารโดนเผาทีละหลัง
พอในหลวงออกมาทรงห้ามปรามและสามผู้ปราบนักศึกษาด้วยปืนบินออกไปเมืองนอก ถนนราชดำเนินก็กลับเงียบสงบอีกครั้งด้วยพระบารมี

พวกปี 16 แม้จะมีความคิดเหมาอิสซ้ายจัด แต่ไม่เคยมีใครพูดว่าร้ายในหลวง แต่พวกปี19 บางตัวมัน........ระยำแท้

ช่วง 14 ตุลาฯ 16 พวกซ้ายจัดที่ไม่นิยมเจ้ายังมีน้อยมาก แต่ก่อนจะถึงเหตุการณ์ 6 ตุลาฯ19 ในธรรมศาสตร์ มีอยู่
ไม่น้อย เคยได้ยินคนพูดที่ลานโพธ์เสมอๆว่า ชาติ-ศาสนายังพอโอเค...ขอบอก
ช่วงนั้นเหมาอิสต์กำลังฮิต เลนิน สตาลิน เช กูราว่า วิทยานิพนธ์เหมาเจ๋อตง
วิภาษวิธี(dialectic)ในการหาความจริงแท้ของสิ่งต่างๆในเชิงตรรกะวิทยา สิ่งหลักสิ่งรอง ปรัญญาชาวบ้าน ศึกษากันอย่างคร่ำเคร่ง
ให้ผลัดกันวิพาษ์วิจารณ์ซึ่งกันและกัน ถึงกับมีการทนไม่ไหว ต้องขอไปจวกปากกันก่อน...แล้วค่อยกลับมาศึกษาต่อ......เอิ้กกกก

[cameronDZ]

พลเอกกฤษณ์ สีวะรา

[(ลุง)ถึก สไลเดอร์]

พลเอกกฤษณ์ สีวะรา

พลเอก กฤษณ์ สีวะรา มีข่าวลือว่า มีคนแอบใส่ยาพิษ
ในถุงน้ำเกลือ จนเดดสะมอเร่
คาเมฯอย่าอมภูมฺิ รีบเล่าให้ฟังเสียดีๆ....เอิ้กกกกก

[cameronDZ]

พลเอกกฤษณ์ สีวะรา

พลเอก กฤษณ์ สีวะรา มีข่าวลือว่า มีคนแอบใส่ยาพิษ
ในถุงน้ำเกลือ จนเดดสะมอเร่
คาเมฯอย่าอมภูมฺิ รีบเล่าให้ฟังเสียดีๆ....เอิ้กกกกก

ธ่อ....ผมจะไปรู้ได้ไง
ถึงรู้ ก็จำไม่ได้แล้วล่ะ
เรื่องมันผ่านมาสามสิบกว่าปี จะสี่สิบปีอยู่รอมร่อแล้ว



คือ ถ้ามีคนทำจริง
คดีความก็หมดอายุไปนานแล้ว 5 5 5

เด๋ว จะลองไปจุดธูปถามลุง(เณร)หนอม ลุงประภาสดู
ว่าแกรู้เรื่องนี้เป่า

[ชามู]

คุณคาเม

สงสัยว่าทำไมคำตอบคุณถึงเป็นท่าน พล.อ. กฤษณ์
เพราะผมก็คิดอยู่เหมือนกันเลย

ผมว่าท่านเป็นฮีโร่เงียบๆเลยนะงานนี้
แต่ก็เป็นเรื่องเล่าปากต่อปากมา
อยากรู้จังว่าเป็นเรื่องเดียวกันหรือไม่
ที่มีคนบอกว่า ถึงกับชักปืนจ่อหัวกันเลย

[Jseventh]

ดิฉันรับรู้เรื่องราวที่เกี่ยวกับช่วงเหตุการณ์ 14 ตุลา จากหนังสือ และ เว็บไซต์ต่างๆ
และนับถือใน "จิตวิญญาณของคนหนุ่มสาว ผู้มีอุดมการณ์เพื่อมวลชน" ทุกท่านในขณะนั้น..

ดิฉันนับถือผู้คนที่แนวคิด แนวการปฏิบัติตน แม้ว่าสิ่งที่พวกเขาทำอาจไม่ประสบผลสำเร็จ
ไม่มีผู้คนกล่าวสดุดี ยกย่อง เชิดชู แค่เพียงได้รู้ว่าพวกเขาทำด้วยใจบริสุทธิ์ และทำเพื่อส่วนรวม
พวกเขาก็สมควรที่จะได้รับความนับถือจากสังคม และคนรุ่นหลัง..

มีบุคคลท่านหนึ่งในช่วงเหตุการณ์ 14 ตุลา ที่ดิฉันชื่นชอบในผลงานด้านการประพันธ์
คือ คุณ จิระนันท์ พิตรปรีชา ค่ะ..

“ดอกไม้ ดอกไม้จะบาน
บริสุทธิ์กล้าหาญ จะบานในใจ
สีขาว หนุ่มสาวจะใฝ่
แน่วแน่แก้ไข จุดไฟศรัทธา
เรียนรู้ ต่อสู้มายา
ก้าวไปข้างหน้า เข้าหามวลชน
ชีวิต อุทิศยอมตน
ฝ่าความสับสน เพื่อผลประชา
ดอกไม้ บานให้คุณค่า
จงบานช้าๆ แต่ว่ายั่งยืน
ที่นี่ และที่อื่นๆ
ดอกไม้สดชื่น ยื่นให้ปวงชน...”

[Jseventh]

พอดีสะกิดใจนิดหน่อย รู้สึกว่า คนในเหตุการณ์ ช่วงนั้น

ตอนนี้ ต่างก็แยกไปตามเหตุปัจจัยของตัวเอง

บางคนกลับไปเข้าข้างทุนนิยมสามานย์แบบทักษิณ

บางคนก็หันไปทำธุรกิจ บางคนไปสอนหนังสือ บางคนก็ยังมีความหลังฝังใจ และพยายามล้มล้างในสิ่งที่ตนเคยเกลียดอยู่ต่อไป

แต่คนทีเรานับถือมีอยู่สองคน

สองคนแรกคือ อาจารย์เสกสรรค์ และคุณจีระนันท์

ไม่ค่อยได้อ่านงานของอาจารย์ในช่วงนี้เท่าไหร่ แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้อาจารย์ทำงานการเมืองอะไรบ้าง นอกจากสอนหนังสือที่รัฐศาสตร์

แต่ที่ผ่านมา จะตามอ่านพ็อกเกตบุ๊คของท่านตลอด

หนังสือของอาจารย์ทำให้เราได้เข้าใจช่วงเหตุการณ์ตอนนั้นมากขึ้น่

เรียกว่าเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่เราตามอ่าน ...

งานช่วงที่ผ่านมาของอาจารย์ ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องของการตั้งคำถามเกี่ยวกับเรื่องชีวิต จักรวาล การดำรงอยู่มากกว่า

เหมือนอาจารย์จะรู้สึกว่าปลงๆกับชีวิต

ไปแสวงหาเรื่องอื่นๆ ที่นอกเหนือจากการเมือง แต่ก่อนเหมือนจะเคยอ่านหนังสือเจอว่า

อาจารย์จะไม่ยอมคุยเรื่องการเมืองเลย

เราทำงานใกล้ๆกับแถวๆสนามหลวง นานมากแล้ว เคยเห็นอาจารย์มาเดินออกกำลังกาย

แกตัวสูงใหญ่มากเลย แต่แอบขำที่เห็นอาจารย์ เอาผ้าขาวม้าคาดหัวแล้วก็เดินๆๆๆๆ

เราไม่กล้าไปบอกว่า หนูเป็นแฟนหนังสือของอาจารย์ค่ะ ได้แต่ยืนมองห่างๆด้วยความชื่นชม

ส่วนท่านที่สามนี้

เป็นอีกท่านหนึ่งที่ผ่านเหตุการณ์ 14 ตุลาคม และเรานับถือสูงสุด และเราถือว่า (เฉพาะตัวเราเอง) เป็นบุญของสังคมไทยมากตอนนี้

ที่มีท่านที่ให้ความรู้ และสั่งสอนถึงวิถีของปัญหาที่แท้ของมนุษย์แท้จริง คืออะไร ไม่ใช่ระบบการเมือง การปกครอง

แต่จริงๆแล้ว ก็คือ กิเลสในใจของมนุษย์ทุกคนนั่นเอง

นั่นก็คือ หลวงพ่อปราโมช ปราโมชโช ค่ะ

ท่านเคยเขียนเล่าประวัติของตัวเอง ไว้ว่า

" จบแล้วเรียนตรี - โทที่คณะรัฐศาสตร์จุฬาฯ ในช่วงที่เรียนปริญญาตรีนั้นเข้าร่วมกิจกรรมกับศูนย์นิสิตโดยตลอด
งานหลักไม่ใช่การเรียนหนังสือแต่ได้แก่งานล้มรัฐบาลในช่วง 14 ตุลาคม หลังจากนั้นก็ออกชนบทในฐานะผู้ประสานงานของศูนย์นิสิต
จะว่าเป็นบุญก็คงได้ครับเพราะชนบทที่เลือกไปนั้นคือภาคอีสาน นับจากนั้นเป็นต้นมาก็คุ้นเคยกับภาคอีสาน แล้วเป็นโอกาสให้เข้าไปศึกษาธรรมตามวัดป่าในเวลาต่อมา


ต่อมาเกิดไปคลั่งลัทธิวัตถุนิยมเข้าอย่างแรงครับ ได้ศึกษาลัทธิมากซ์กับกรมการเมืองและกรรมการกลางพรรคบางคน
แต่ไม่ว่าจะศึกษาอย่างไรใจก็ไม่เชื่อว่าจะเหมาะกับเมืองไทย"

--------------------------------------------------------------

ช่วงนี้เราอ่านงานของอาจารย์สมศักดิ์ เจียมฯอยู่เหมือนกัน บางทีเราก็ไปกวนโอ๊ย อาจารย์ด้วย

(ขออภัยด้วยนะคะ ว่ากันตามจริง หนูอายุน้อยกว่าอาจารย์ ก็ไม่น่าไปพูดแบบนั้น

เวลาที่อาจารย์บอกว่าเราโง่ พวกทาสไพร่ความคิด พวก ฯลฯ

พอดีวันนี้เปิดไปอ่านเจอที่หลวงพ่อปราโมช เขียนไว้นานมาก ครั้งยังเป็นฆราวาส โดยใช้ชื่อสันตินันท์

ก็เลยสะกิดใจขึ้นมา


เรื่อง ผู้เกิดมาเป็นทาส


ผมเคยพิจารณาเรื่องนี้มานานแล้วว่า
ทำไมผู้คนตั้งมากมายจึงหาที่สนใจการปฏิบัติยากนัก
ก็พิจารณาเห็นว่า เพราะส่วนส่วนมากไม่รู้ว่าตนกำลังถูกจองจำอยู่
ไม่รู้ว่า ตนกำลังเป็นทาสอยู่
แต่คิดว่าตนเป็นไทแก่ตัว
เหมือนคนที่เกิดมาติดคุก หรือติดเกาะอยู่สักแห่งหนึ่ง
ไม่เคยรู้จักโลกภายนอก ไม่เคยกระทั่งจะจินตนาการถึงโลกภายนอก
ก็คือว่า โลกมีแค่สิ่งที่ตนรู้เห็นเท่านั้น
เขาย่อมไม่มีความคิด หรือความพยายามที่จะหักกรงขัง หรือหาทางออกจากเกาะนั้น



คนในโลกส่วนมากก็ยอมจำนนอยู่กับโลก เพราะไม่รู้ว่า ยังมีสิ่งนอกเหนือออกไปอีก
เมื่อเกิดมาก็เรียนหนังสือ เรียนจบก็หางานทำ
แล้วก็มีครอบครัว มีลูกหลาน แล้วก็ตายไป
ต่างคนต่างจำเป็นต้องทำตามอย่างคนอื่นๆ
เพราะไม่รู้ว่า ยังมีสิ่งที่ดีๆ อื่นๆ อีกในชีวิตนี้



อนึ่ง คนส่วนมากมีมานะอัตตารุนแรง
รู้สึกว่าตนเองเก่ง แน่ ไม่มีใครบังคับได้
เขาไม่เคยเฉลียวใจเลยว่า ในความจริงแล้ว
เขาตกเป็นทาสของตัณหา ถูกตัณหาควบคุมบังคับสั่งการอยู่แทบทั้งวัน
เพียงแต่นายทาสคนนี้ฉลาดแสนฉลาด
มันปกครองทาสของมันด้วยการทำให้ทาสหลงผิดว่าตนเองเป็นไท
จนทาสบางคนคิดว่าตนเป็นเจ้าโลก
ทั้งที่ถูกเขาจูงจมูกอยู่ต้อยๆ ทั้งวัน



ผู้ได้ฟังธรรมของพระศาสดา
เกิดความรู้ตัวว่าตนติดคุกอยู่ ตนกำลังเป็นทาสอยู่
ก็ย่อมหาทางหนีออกจากที่คุมขัง หนีจากนายทาสผู้ทารุณร้ายกาจ
ที่เลี้ยงทาสไว้เพื่อฆ่าทิ้งตามอำเภอใจเมื่อถึงเวลาหนึ่ง



ธรรมที่กล่าวมานี้จึงสอดรับกับธรรมที่คุณดังตฤณกล่าวไว้
คือจะทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา
ก็ต้องรู้ตัวว่าทำเพื่อการปลดแอกตนเอง
เพื่อความเป็นอิสระ เพื่อความหลุดพ้น
เพื่อความดับสนิทแห่งทุกข์หรืออนุปาทาปรินิพพาน



ไม่ใช่เพียงแค่ทำทานตามๆเขา รักษาศีลตามๆเขา เจริญภาวนาตามๆเขา
เหมือนที่เรียน ทำงาน มีครอบครัว เลี้ยงลูกหลาน
แล้วก็ตายตามๆเขามานับภพนับชาติไม่ถ้วนนั่นเอง



โดยคุณ สันตินันท์วัน อาทิตย์ ที่ 7 พฤศจิกายน 2542 15:37:05


--------------------------------------------------------

สรุปแล้ว มนุษย์ทุกคนล้วนแต่เป็นทาสทัง้นั้นใช่มั้ย

ไม่ว่าเราจะอยู่ในระบบการปกครองแบบไหนก็ตาม ....

"......................................
ตามสัตย์จริงสิ่งที่เธอเรียกว่าอิสรภาพนี้
คือโซ่ตรวนแบบนี้ที่แข็งแรงที่สุด
แม้ว่าข้อต่อของมันจะต้องแสงแดดเป็นประกายจับตาของเธอ
สิ่งที่เธอจะต้องสละทิ้งไปเพื่อจะบรรลุอิสรภาพนั้น มิใช่สิ่งอื่นใด
แท้จริงก็คือชิ้นส่วนของอาตมันของเธอนั่นเอง
ถ้าเธอต้องการลบล้างกฎหมายอันไม่เป็นธรรม
ก็กฎหมายนั้น แท้จริงเธอได้จารึกไว้ด้วยมือตนบนหน้าผากตนเอง
เธอไม่อาจลบถูมันหมดได้โดยเผาตำรับกฎหมาย
หรือล้างหน้าผากตุลาการของเธอ
แม้ว่าเธอจะราดรดด้วยน้ำทั้งมหาสมุทร

และแม้เธอจะโค่นบัลลังก์ทุรราช
ก็จงดูให้แน่ใจเสียก่อนว่า
บัลลังก์ของเขาภายในเธอถูกทำลายก่อนแล้ว
เพราะทุรราชจะปกครองอิสรชน และผู้หยิ่งผยองได้อย่างไร
ถ้าไม่เพื่อข่มขี่อิสรภาพ
และก่อความอัปยศในความทะนงของเขาเหล่านั้นเอง
และถ้าเธอสามารถจะเหวี่ยงความหวั่นระวังไปให้พ้น
ก็ความหวั่นระวังนั้นเอง เธอได้เป็นผู้เลือกเอา
มิได้มีใครนำมาบังคับแก่เธอ
และถ้าเธออยากขจัดความหวั่นกลัว
รากฐานของความกลัวนั้นก็อยู่ในดวงใจของเธอเอง
มิใช่ในเงื้อมมือของสิ่งที่เธอกลัว
..................................................."

(คาลิล ยิบราน : The Prophet)


เราตกเป็นทาสของตัวเราเอง

[Huligan]

ของปี 16 ก็ อ.เสกสรรค์ กะ อ.ธีรยุทธ...อ้อ ลุงแคนด้วยมั้ง 555
ของปี 19 ก็ อ.เกษียร เตชะพิระ, พระไพศาล วิศาโล...

ชอบบทความนี้ของ อ.เสกสรรค์ มาก

ที่ผ่านมาเหตุการณ์อย่างรัฐประหาร 2549 ดูเหมือนเหลือเชื่อ นึกไม่ถึงว่าจะเกิด แต่ถ้าเราไปพิจารณาดูดีๆ จะเห็นว่าเหตุการณ์นำร่องคือความผิดพลาดล้ทเหลวของผู้นำที่มาจากการเลือกตั้ง ซึ่งก็คือผู้นำที่มาจากภาคธุรกิจทำให้เกิดช่องโหว่ในเรื่องการนำ สุดท้ายผู้นำจากระบบราชการเขาก็กลับคืนมาใช้ประโยชน์จากช่องว่างตรงนั้น

ทีนี้จะป้องกันไม่ให้เกิดขึ้นอีกในอนาคต มันมีสองทางเลือกเท่านั้น หนึ่ง คุณต้องทำให้นักการเมืองพลเรือนมีประสิทธิภาพ สถาปนาการนำได้อย่างถูกต้อง ลึกซึ้ง และยั่งยืน แก้ปัญหาให้กับบ้านเมืองได้สำเร็จ เพราะความชอบธรรมของผู้นำแบบนั้นจะนำไปสู่ความยั่งยืนของตัวระบอบประชาธิปไตยด้วย ถ้าเขาพลาด ระบอบก็ล้ม นั่นคือทางเลือกที่หนึ่งว่าทำอย่างไรให้ผู้นำจากการเลือกตั้งเป็นผู้นำที่เก่งกล้าสามารถและเป็นคนซื่อสัตย์ ซึ่งตรงนี้คิดกันจนหัวแทบผุแล้ว ลองมาหลายแบบแล้ว ก็ยังไม่สำเร็จเสียที
อีกทางหนึ่งก็คือว่า ถ้ายังไม่มั่นใจว่าจะทำแบบแรกได้สำเร็จ ก็ต้องเปิดพื้นที่ให้ผู้นำมาจากหลายทาง มาจากการเลือกตั้ง มาจากธุรกิจภาคเอกชนก็ได้ ผสมผสานกับผู้นำที่มาจากการแต่งตั้ง หรือมาจากกลไกรัฐที่มีอยู่ก็ได้ ฟังดูบางคนเขาอาจจะด่าผมว่า นี่บิดเบือนหลักการประชาธิปไตยแล้ว ถ้าเป็นเช่นนั้นผมก็คงต้องขอบอกว่า หลักการประชาธิปไตยความจริงเราเขียนขึ้นเองทั้งนั้น อย่าไปยึดติดกับรูปกับนามมากเกินไป เพราะจริงๆแล้วเนื้อในของสังคมไทยโดยตัวมันเองไม่ได้เปลี่ยนมากมายอะไร คุณเพียงแต่ยัดมันเข้าไปในหีบห่อที่เรียกว่าประชาธิปไตยบ้าง เผด็จการบ้าง มันเป็นเพียงชื่อที่เราตั้งกันในแต่ละช่วงเวลา พอเอาสิ่งเหล่านี้มาครอบสังคมไทยอย่างลงตัวบ้างไม่ลงตัวบ้าง เราก็พานโกรธว่ามันไม่เป็นอย่างนั้น ไม่เป็นอย่างนี้ อันที่จริงมันไม่เป็นอะไรสักอย่างนอกจากเป็นตัวมัน มันคลี่คลายไปเรื่อยๆ

อย่างในเวลานี้ถามว่า เป็นระบอบเผด็จการเต็มรูปเหมือนอย่างที่เราเคยเห็นมาในอดีตหรือเปล่า? ก็ไม่ใช่...เช่นเดียวกับสภาพก่อนหน้ารัฐประหาร 19 กันยายน ถามว่ามันเป็นประชาธิปไตยตามอุดมคติที่ฝันถึงตอน 14 ตุลาคมหรือเปล่า? ก็ไม่ใช่อีก...แต่ถ้าถามต่อไปอีกว่าความแตกต่างระหว่างก่อนและหลังรัฐประหารนั้นมากแค่ไหน? คำตอบคือไม่มากเท่าไหร่โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเราพิจารณาจากความสัมพันธ์ระหว่างรัฐกับสังคม ระหว่างคนมีอำนาจกับคนไม่มีอำนาจ มันก็เหมือนเดิม แค่เปลี่ยนตัวบุคคลจำนวนหนึ่งเท่านั้น

ในการร่างรัฐธรรมนูญนั้นคุณจะปฏิเสธความจริงเกินไปก็ไม่ได้ ครั้นเอามาเฉพาะความจริงล้วนๆ ก็ซอยเท้าอยู่กับที่ ไม่ต้องไปถึงไหน มันจะต้องมีพอดีพองามระหว่างความเป็นจริงกับอุดมคติ

ถ้าเราจะร่างรัฐธรรมนูญใช้เอง เราจะทำอะไรที่เป็นการสร้างสันติสุขให้กับประเทศเรา อะไรที่มันตรงกับความเป็นจริงของเราก็ทำไปเถิด ไม่ต้องไปเสียเวลาคำนวณว่ามันจะถูกใจตะวันตกหรือไม่ พูดอย่างนี้ไม่ใช่ชาตินิยมหรอกนะ ชาตินิยมแบบคับแคบผมไม่ชอบ แต่พวกเพ้อเจ้อบ้าทฤษฎี ผมก็ไม่ชอบเหมือนกัน คือเราควรอยู่กับความเป็นจริง

[พรรณชมพู]

เพลงดอกไม้จะบาน

http://www.youtube.com/watch?v=Tx7EpyCWs3s

-------------------------

[Canthai]

อืมม...คนรุ่น 14ตุลา 16 อย่าไปปิดกั้นแค่ แกนนำแบบธียุทธ์ บุญมี หรือ เสกสรรค์ ประเสริฐกุล

หรือแกนนำ เรียกร้องรัฐธรรมนูญ 13 คน ยังมีอีก 99 คน ที่ลงชื่อเรียกร้องรัฐธรรมนูญ ฯลฯ

ที่จริงมี "รุ่นใหญ่" ที่อยู่เบื้องหลังอีกมากมาย ที่สังคมไม่ยอมกล่าวถึง เช่น มูลนิธิโกมล คีมทอง เป็นต้น

เราลืม เจ้าของจดหมายของ "นายเข้ม เย็นยิ่ง ถึงผู้ใหญ่ทำนุ" ไปได้อย่างไร อาจารยฺป๋วย อึ๊งภากรณ์นั่นแหละ

ไปดูในกลุ่ม "รุ่นใหญ่" แล้วจะเห็นอะไรดี ๆ เราปฏิเสธไม่ได้หรอกว่า คนรุ่น 14 ตุลาคม 2516 มาจากหลากหลายเพศ หลากวัย

ทั้งคุณวุฒิ วัยวุฒิ สื่อมวลชน ปัญญาชนรุ่นนั้น จากหนุ่มใปหาแก่ ล้วนแต่ถือเป็นคน 14 ตุลา ทั้งนั้น

เพราะการบ่มเพาะอุดมการณืประชาธิปไตย มิใช่เพิ่งมาเกิดในเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 16

ก่อนหน้านั้นมีอีก 3 วีรบุรุประชาธิปไตย ที่ยื่นฟ้องจอมพลถนอม กิตติขจร จนตนเองติดคุกติดตะราง

ไม่รวม ปัญญาชนที่ไม่ยอมออกชื่อ แต่ออกไปร่วมเป็นพลังสมอง พลังต่อสู้ด้านอื่น ๆ ( แม้แต่ในฝ่ายอาจารญืมหาวิทยาลัย/ข้าราชการ/ทหารเองด้วยซ้ำ )

ลอง ๆ ค้นๆ ดู นะครับ บางทีเราอาจมองประวัติศาสตร์ได้ครอบคลุมมากขึ้น...

เสกสรรค์ ธีรยุทธ์ เป็นแค่สัญลักษณ์ เป็นยอดภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น

อย่างกลุ่ม ประสาร มฤคพิทักษ์ พี่จิ๊บ อานันท์ ปันยารชุน ประเวศ วสี อ.ป๋วย อึ๊งภากรณ์ ส. ศิวลักษณ์ พิภพ ธงไชย หมอเสม พริ้งพวงแก้ว อ.เสน่ห์ ฯลฯ

คนรุ่น 14 ตุลา 16 มีที่มาจากการเรียกร้องรัฐธรรมนูญ 2511 ซึ่งจอมพลถนอม ประกาศใช้ หลังจากไทยขาดช่วงของการประกาศใช้รัฐธรรมนูญมายาวนานถึง 10 ปี

คนที่ไม่พอใจ การปฏิวัติ 14 พย. ของจอมพลถนอนม คือกลุ่มก่อหวอด เรียกร้องรัฐธรรมนูญ..

ก่อนหน้านั้น มีการอภิปราย สัมนากันเยอะแยะในมหาวิทยาลัย สื่อมวลชนอาวุโส เรียกร้องรัฐธรรมนูญผ่านคอลัมน์ของตนเอง

สื่อมวลชน คือ กระบอกเสียงของฝ่ายโค่นล้มเผด็จการ...( ไม่ทราบว่ามีคนทำรายงานเรื่องสื่อมวลชนกับเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 ไว้แล้วหรือไม่ )

ทั้งลุงอุทธรณ์ พลกุล หรือแม้แต่ อาจารย์คึกฤทธิ์ ปราโมช , สส.ฝ่ายค้านในสภา ที่ถูกการปฏิวัติยกเลิกสภาที่มาจากการเลือกตั้งเหล่านั้นอีก ฯลฯ

หากจะพูดว่า ใครคือคน 14 ตุลา 16

ผมก็ต้องบอกว่า ประชาชนทุกหมู่เหล่าก็ว่าได้

ผมถึงบอกว่า เสกสรรค์ - ธีรยุทธ เป็นเพียงปลายยอดภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น

[Jseventh]

เพลงดอกไม้จะบาน

http://www.youtube.com/watch?v=Tx7EpyCWs3s

-------------------------

ขอบคุณนะคะ..ที่นำลิ้งค์เพลงดอกไม้จะบานมาให้ฟัง

[Oriland]

14 ตุลา 16 ผมชอบ จอมพลถนอมครับ

6 ตุลา 19 ชอบสมัครครับ

พฤษภา 35 ชอบ สุจินดา มากๆ

7 ตุลา 51ชอบ สมชาย สุชาติ เหมือนแก้ว อำนวย นิ่มมโน มากๆครับ

ที่กล่าวมาทุกอย่างประชดหมดเลย

[ปุถุชน]

14 ตุลา 16 ผมชอบ จอมพลถนอมครับ

6 ตุลา 19 ชอบสมัครครับ

พฤษภา 35 ชอบ สุจินดา มากๆ

7 ตุลา 51ชอบ สมชาย สุชาติ เหมือนแก้ว อำนวย นิ่มมโน มากๆครับ

ที่กล่าวมาทุกอย่างประชดหมดเลย

สำนวนไม่เหมือนอำนวยคนจริงใจ/คนรักทักษิณ.....ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า

[Huligan]

อืมม...คนรุ่น 14ตุลา 16 อย่าไปปิดกั้นแค่ แกนนำแบบธียุทธ์ บุญมี หรือ เสกสรรค์ ประเสริฐกุล

หรือแกนนำ เรียกร้องรัฐธรรมนูญ 13 คน ยังมีอีก 99 คน ที่ลงชื่อเรียกร้องรัฐธรรมนูญ ฯลฯ
.....................................................................................................

สื่อมวลชน คือ กระบอกเสียงของฝ่ายโค่นล้มเผด็จการ...( ไม่ทราบว่ามีคนทำรายงานเรื่องสื่อมวลชนกับเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 ไว้แล้วหรือไม่ )

ทั้งลุงอุทธรณ์ พลกุล หรือแม้แต่ อาจารย์คึกฤทธิ์ ปราโมช , สส.ฝ่ายค้านในสภา ที่ถูกการปฏิวัติยกเลิกสภาที่มาจากการเลือกตั้งเหล่านั้นอีก ฯลฯ

หากจะพูดว่า ใครคือคน 14 ตุลา 16

ผมก็ต้องบอกว่า ประชาชนทุกหมู่เหล่าก็ว่าได้

ผมถึงบอกว่า เสกสรรค์ - ธีรยุทธ เป็นเพียงปลายยอดภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น

สื่อของหม่อมคึกฯ(ในตอนนั้น) ผมมองว่าเหมือนกับสื่อ ผู้จัดการ ของคนแซ่ลิ้ม นั่นแหละครับ
อาจจะต้องขอบคุณในแง่"การช่วยเหลือ" แต่จะเอามาเทิดทูนบูชาก็ดูตะขิดตะขวงใจ ง่ะ
เพราะ"โดยส่วนตัว" เชื่อว่าเขาทำเพื่อขจัด"ศัตรูร่วม" มากกว่าทำเพื่ออุดมการณ์จริงๆ

[egoman]

ตอนนั้นอยู่มัธยม จึงไม่ขอออกความเห็น ครับ
ขออ่านเป็นความรู้ครับ

[นทร์]

นับถือ "จิตวิญญาณการต่อสู้" ในตอนนั้นครับ

ระบุเป็นตัวบุคคลไม่ได้