นิทานเรื่อง เสรีไทยตัวจริง ถูกตีหัวในบ้าน เพื่อไปรบนอกบ้าน

[Moon]

อ้าว ยังไม่ล็อคอีกเหรอเนี่ย ไม่เป็นไร แล้วแต่ท่านเว็บมาสเตอร์จะพิจารณาก็แล้วกัน

ถ้าอย่างนั้น ก็มาฟังนิทานต่อกันอีกเรื่องก็แล้วกัน

เรื่อง ต้นไม้เป็นพยาน

ยังมีเด็กหนุ่มหน้าตาซื่อๆ คนหนึ่ง เขามีความจำเป็นจะต้องเดินทางไปต่างจังหวัด
ก่อนเดินทางเขาได้ฝากเงินไว้ที่ยายแก่คนหนึ่ง 1000 บาท
ครั้นเมื่อเขากลับจากต่างจังหวัด เขาจึงไปขอรับเงินคืน แต่ยายแก่ปฎิเสธเรื่องเงินฝาก

"เจ้าไม่ได้ฝากอะไรไว้ที่ข้าเลย"

เด็กหนุ่มได้ไปขอพึ่งความยุติธรรมจากศาล ผู้พิพากษาเรียกตัวยายแก่ไปที่ศาล
"เด็กหนุ่มคนนี้ฝากเงินไว้ที่ท่านใช่ไหม?"

ยายแก่ยืนกราน "ไม่มี"

ผู้พิพากษาถามเด็กหนุ่ม "เจ้ามีพยานไหม?"

เด็กหนุ่มตอบ "ไม่มี"

ผู้พิพากษาถามเด็กหนุ่มต่อไป
"ขณะที่เจ้าเอาเงินให้ยายแก่นั้น เจ้าสองคนอยู่ที่ไหน?"

"เรานั่งอยู่ที่ใต้ต้นไม้ใหญ่"

"ทำไมเจ้าบอกว่าไม่มีพยานล่ะ?" ต้นไม้ใหญ่เป็นพยานให้เจ้าได้"

แล้วผู้พิพากษากล่าวเสียงดัง "เจ้าจงไปที่ต้นไม้ใหญ่บอกว่าข้าเรียกตัวมาที่ศาล"

ยายแก่ยิ้มชอบใจ แต่เด็กหนุ่มกลับลังเลใจ กล่าวว่า
"กลัวว่าต้นไม้ใหญ่จะไม่ยอมเชื่อหมายของใต้เท้ามากกว่า"

ผู้พิพากษาบอกให้วางใจ "เจ้านำแหวนซึ่งเป็นตราของข้าไปให้ต้นไม้ดูแล้วบอกมันว่า
ดูซี นี่เป็นตราของผู้พิพากษานะ มันก็จะต้องมาแน่นอน"

เด็กหนุ่มนำตราของผู้พิพากษาไปได้สักครู่ใหญ่ ผู้พิพากษาก็ถามยายแก่ว่า
"นี่ ท่านลองกะดูทีซิว่า เจ้าเด็กหนุ่มไปถึงต้นไม้ใหญ่แล้วหรือยัง?"

ยายแก่ตอบ "อ้อ คงจะถึงแล้ว"

เด็กหนุ่มเรียกตัวต้นไม้ใหญ่เป็นพยานไม่ได้ผล จึงกลับไปบอกผู้พิพากษาตามความจริง
"ข้าเอาตราของท่านให้มันดู แต่มันไม่สนใจอะไรเลย"

ผู้พิพากษาตอบ "ต้นไม้ใหญ่ต้นนั้นได้มาแล้ว และได้ให้ปากคำต่อหน้าบัลลังก์เรียบร้อยแล้ว"

ยายแก่รู้สึกตื่นเต้นในขณะนั้น "ใต้เท้าว่าอะไรนะ? ต้นไม้ต้นนั้นไม่ได้มาเลย"

"เป็นความจริง มันไม่ได้มาเลย" ผู้พิพากษาประกาศ

"เมื่อกี้นี้ ข้าถามท่าน เจ้าหนุ่มไปถึงต้นไม้ใหญ่แล้วหรือยัง?
ท่านก็บอกข้าว่า คงจะถึงแล้ว ถ้าท่านไม่ได้รับเงินจากเจ้าหนุ่มที่ใต้ต้นไม้ใหญ่
ท่านก็จะต้องถามข้าว่า ต้นไม้ต้นไหน? ไกลจากที่นี่มากไหม?
คำตอบของท่านเมื่อกี้นี้ จึงพิสูจน์ได้ว่า เด็กหนุ่มพูดความจริง"

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า............................................

[Moon]

เรื่อง ไม่ยุติธรรม
แม่ไก่สองตัวทะเลาะกันเพราะแย่งข้าวโพดหนึ่งเมล็ด
เมื่อตกลงกันไม่ได้แม่ไก่ก็วิ่งไปฟ้องไก่โต้งให้ช่วยตัดสิน
"ไปนำข้าวโพดมาให้ฉันซิ" ไก่โต้งสั่ง

แม่ไก่ทั้งสองก็เชื่อฟัง คาบเมล็ดข้าวโพดมาวางตรงหน้า
ผู้ตัดสินความแต่ไก่โต้งกลับรีบจิกข้าวโพดกินอย่างรวดเร็ว
"เอ๊ะ ไม่ยุติธรรม" แม่ไก่ท้วงเสียงแหลมแล้ววิ่งเข้าป่าไปร้องทุกข์หมาจิ้งจอก

"พาไก่โต้งมาพบฉันหน่อย" หมาจิ้งจอกสูดปาก

แม่ไก่กลับมาหลอกล่อไก่โต้งให้เข้าไปในป่า หมาจิ้งจอกงับไก่โต้งทันที
"ไม่ยุติธรรมเลยนะ" แม่ไก่บ่นและพากันไปหาความยุติธรรมจากหมาป่าอีก

"ทำอย่างนี้ไม่ถูกเรื่อง ไปตามเจ้าหมาจิ้งจอกมาซิ" หมาป่าคำราม
แกล้งทำเป็นโกรธแค้นแต่เมื่อแม่ไก่หาอุบายหลอกลวงหมาจิ้งจอกมาจนถึงถ้ำของหมาป่า
หมาจิ้งจอกก็ตกเป็นเหยื่อของหมาป่าอีกเช่นกัน
"โอ๊ย ไม่ยุติธรรม" แม่ไก่ตะโกนวิ่งเตลิดหนีไปพึ่งหมีเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง

"ตอนแรกเราก็ทะเลาะแย่งข้าวโพดกัน แล้วก็ไปขอให้ไก่โต้งช่วยตัดสิน
ไก่โต้งกลับกินข้าวโพดของเรา ไปฟ้องหมาจิ้งจอก หมาจิ้งจอกก็กินไก่โต้ง ไปร้องทุกข์
หมาป่า หมาป่าก็กินหมาจิ้งจอกอีกเห็นมั๊ย ไม่ยุติธรรมเลย" แม่ไก่บ่น

"เอาละไปพาเจ้าหมาป่ามาพบข้า" หมีออกคำสั่ง
แล้วเรื่องก็ลงรอยเดิม หมาป่าตกเป็นเหยื่อของหมี
"ตอนนี้ก็ถึงคราวเจ้าละ ข้าจะกินเจ้าด้วย" หมีหันมาขู่ตะคอกแม่ไก่ทั้งสอง

แม่ไก่จึงวิ่งหนีสุดฝีเท้า พอรอดพ้นอันตรายแล้ว ก็หันหน้าเข้าปรับทุกข์กัน

"ดูซิ ข้าวโพดเพียงเมล็ดเดียวทำให้สัตว์ทั้งหลายอิ่มหนำสำราญไปตามๆกัน
มีแต่สองเราเท่านั้นที่ทะเลาะแย่งข้าวโพด กลับหิวโหยไม่ยุติธรรมเลยนะ"

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า............................................

[55555]

คุณ มูน ครับ...

ผมว่า เรื่องนิทานเอาไว้วันหลังดีกว่ามั๊งครับ.....

เรื่องนี้ผมก็อยากให้มันจบ ๆ ไปซักที....เข้ามาทีไร ก็พยายามจะไม่เข้ามาอ่าน

สุดท้ายก็ต้องตามมาอ่านเป็นครั้งเป็นคราว....

ผมอยากฟัง คนที่เกี่ยวข้อง...อย่าง คุณดอกฟ้า ฯ คุณเม่ย คุณล็อคอิน คุณบอนนี่ คุณคนในวงการพูดมากกว่า...

เพราะมันจะทำให้เรื่องจบโดยง่าย...หากมีคนอื่น ๆ ที่ไม่เกี่ยวข้อง พยายามเข้ามาเขียนปกป้องคนที่ตนคิดว่าถูก..

ประเด็นมันจะกระจาย แล้วเรื่องก็คงไม่จบ...เล่นกันมาเป็นเดือนแล้วน๊ะครับ ไม่รู้ประเด็นมันแตกกระสานซ่านเซ็นต์ไปถึงไหน

เรื่องส่วนตัว ก้เรื่องส่วนตัวก็ไปว่ากันเป็นราย ๆ ที่อื่นก็แล้วกันครับ.....แต่เรื่องหนังสือ ก้ให้คนที่เกี่ยวข้องเค้าเข้ามาตอบ...

มาแก้ไข ข้อสงสัยกันเองดีกว่าน๊ะครับ.....

ถ้ายังไง ผมขอให้เป็นความเห็นของคน 5 คน ที่ผมกล่าวอ้าง ดีกว่าน๊ะครับ....คนอื่น ๆ ก็ขอให้อดทนกันซักนิด...

เรื่องมันจะได้จบกันเร็ว ๆ ...

[ดอกฟ้ากับหมาวัด]

ดอกฟ้าฯ...มานั่งรอที่จะเคลียร์เรื่องนี้อยู่ค่ะ


นิทาน...น่ะฟังมาเยอะ...แล้วตอนเด็กๆ