บุญปลีก wrote:ยุคนั้นการสื่อสารยังไม่สะดวกสบายเหมือนทุกวันนี้หรอกครับ
ภาพที่ปรากฎออกมา จึงบอกความจริงได้ไม่หมด แต่ก็นั้นแหละครับ
ขนาดทุกวันนี้การสื่อสารเป็นไปด้วยความสะดวกสบาย แต่ บางท่านบางกลุ่ม
ก็ยังเลือกเสพเฉพาะสิ่งที่ตัวเองอยากจะเสพเท่านั้น
โปจิลองดูเอกสารข่าวจะพบว่ามันออกในแนว "
เขาเล่าว่า" ค่ะ
คัดลอกบางส่วนจากหนังสือ ประชาธิปไตยเปื้อนเลือด เหมือนมาไกลแต่ไปไม่ถึง
อัมพา สันติเมทนีดล (บางกอกโพสต์) : ประชาชนส่วนหนึ่งก็โกรธแค้นนะ ก็ไม่ยอมถอยนะ ยิงอีกแล้ว ยิงอีกแล้วนะ ยิงใหญ่เลยนะ มันกำลังยิงอยู่อีกนะ กระสุนยังไม่หยุดนะ ยิงอีกแล้ว ยิงอีกแล้ว กำลังยิงเสียงดัง ได้ยินไหม
รุ่งมณี เมฆโสภณ ( BBC) : เป็นตำรวจหรือทหารยิงคะ
อัมพา : ทหารยิงค่ะ ทหารยิงนะ ประชาชนนอนราบนะ เรียกว่าเป็นหมื่นเลยนะ ประชาชนร่วมหมื่นนะนอนราบนะ แล้วก็ร้องโห่ๆมันนะ ประชาชนร้องโห่มันนะ ตอนนี้เช้าแล้วนะ สว่างแล้วนะ อีก 15นาที 6 โมงนะ
รุ่งมณี : เราเห็นทหารไหมคะ มองเห็นทหารชัดไหมคะ
อัมพา : ทางด้านพี่ไม่เห็นทหารนะ แต่ว่าคนที่เขาออกไปข้างนอกเขาบอกว่าทหารเป็นคนยิง
รุ่งมณี : จำนวนมากไหมคะ
อัมพา : ทหารเป็นกองร้อย เป็นกองพัน ที่มันมานะ เมื่อคืนนี้มันมาตั้งอยู่ตรงแถวราชดำเนิน ตรงเชิงสะพานผ่านฟ้าไปนะ
รุ่งมณี : มาจากทิศเดียวเลยใช่ไหมคะ ทางด้านผ่านฟ้า
อัมพา : ทิศเดียว ทิศนั้นทิศเดียวนะ
รุ่งมณี : แล้วคุณจำลองอยู่ที่ไหนคะตอนนี้
อัมพา : คุณจำลองยังอยู่ในฝูงชนนะคะ ยังอยู่ในมวลชนนะ อยู่ข้างหน้านะ ตอนนี้ประชาชนเขารู้ยุทธวิธีแล้ว เขานอนหมอบกับพื้นเวลามันยิงมานะ แล้วตอนนี้พอมันหยุดยิงประชาชนก็ลุกขึ้นยืน แล้วก็ตบมือ แล้วก็ร้องสู้ๆ ไม่ถอยนะ
รุ่งมณี : คิดว่าเป็นกระสุนจริงหรือเปล่าคะ หรือเป็นกระสุนปลอม
อัมพา : กระสุนจริงค่ะ มีคนหนึ่งโดนยิงแขนทะลุเลย เมื่อกี้มีคนมาบอกกระสุนจริงนะ ไม่ใช่กระสุนปลอม มีคนหนึ่งที่อยู่กองหน้าโดนยิงแขนทะลุเลย ตอนนี้ประชาชนร้องเพลง ข้าวรฯ นะ พึ่งในหลวงนะ ประชาชนร้องเพลง ข้าวรฯ นะ พึ่งพระบารมีในหลวงให้มาช่วยนะ ตอนนี้กำลังร้องเพลงข้าวรฯ นะ
ผู้สื่อข่าวตอนนั้นเรียกทหารว่า มัน เรียกคนมาประท้วงว่า ประชาชน
ผู้สื่อข่าวปัจจุบัน เรียก เจ้าหน้าที่ กับ ผู้ชุมนุม
โปจิว่าข่าวช่วงนั้นน่าจะบางส่วนที่มีอคติในการเขียนค่ะ