หมอต้นไม้ wrote:สำนักข่าวต่างประเทศจะวิเคราะห์ถูกหรือเปล่าไม่รู้
แต่ที่แน่ๆ ก็คือทั้งมาเลเซียและอินโดนีเซีย ได้พัฒนาพันธุ์ข้าวหอมสำหรับคนของเขาเองมาหลายปีแล้ว
เพื่อชดเชยการนำเข้า โดยเฉพาะมาเลเซีย มีนโยบายลดการนำเข้าประมาณ 25% ภายในปี 2015
และเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนกว่าจะทดแทนได้เกือบทั้งหมด
ข้อมูลนี้มาจากเพื่อนที่มาเลเซีย ที่เป็นนักวิจัยในสถาบันวิจัยข้าวของมาเลเซียเอง
ส่วนอินโดนีเซียและฟิลิปปินส์ก็กำลังพยายามแบบเดียวกับมาเลเซีย
นี่ยังไม่นับรวมประเทศในแอฟริการบางประเทศ ที่มีศักยภาพพอที่จะปลูกข้าวเลี้ยงคนในประเทศ
ให้เพียงพอ เป็นนโยบายในการพึ่งพาตนเองของประเทศเหล่านี้
ประเทศไทยได้เตรียมรับมือเรื่องนี้ไว้แล้วหรือยัง?

จากประสพการณ์ส่วนตัวที่เคยใช้ชิวิตในประเทศเหล่านี้มานาน ทั้งอินโดนีเซีย มาเลย์เซีย ฟิลิปปินส์ อาฟริกา
ขอตอบว่ายังยากมากครับที่ประเทศเหล่านี้จะปลูกข้าวให้พอกินในประเทศ ปัญหาของประเทศพวกนี้มันมีหลายมิติเกินเยียวยา ยกตัวอย่าง..
1. ปัญหาเรื่องการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมในประเทศเหล่านี้ อย่าใช้คำว่ายากเลย ต้องใช้คำว่าเป็นไปไม่ได้เลยจะถูกกว่า ยกตัวอย่างฟิลิปปินส์ ที่ดินที่มีเอกสารสิทธิ์ร้อยละ 89 เป็นกรรมสิทธิ์ของตระกูลนักการเมืองไม่กี่สิบตระกูล กับประชากรมากว่าร้อยละ 90 ไม่มีที่ดินทำกินเป็นของตัวเอง ของอินโดนีเชียกับมาเลย์เซียก็คล้ายๆกัน ต่างกันที่ของมาเลย์เซียกับอินโดนีเซียที่ดินจะอยู่ในมือคนจีน หรือให้คนท้องถิ่นรับจ้างถือครองที่ดินแทน และแน่นอนคนจีนพวกนี้ก็มีคอนเนคชั่นกับนักการเมือง และแน่นอนคนจีนพวกนี้เน้นปลูกพืชเศรษฐกิจที่ให้ผลตอบแทนที่มีเสถียรภาพมากกว่า เช่นปาล์มน้ำมัน หรือยางพารา
2.เกี่ยวโยงจากปัญหาข้อที่หนึ่ง ทำให้ผลิตภาพในการปลูกข้าวต่อคนต่อไร่ของประเทศเหล่านี้ ต่ำอย่างน่าใจหาย ซ้ำยังขาดการส่งเสริมพัฒนาการผลิตมาอย่างยาวนานจากภาคส่วนอื่น
3.ลักษณะทางภูมิศาสตร์ของประเทศเหล่านี้ที่มากกว่า 70% เป็นเทือกเขาสลับซับซ้อน ไม่เหมาะที่จะใช้ปลูกข้าว อาจจะใช้ปลูกได้ แต่ต้องลงทุนอีกมากโขในการทำแปลงนาแบบขั้นบันได ถ้าปลูกยาง หรือปาล์มน้ำมันจะลงทุนน้อยกว่า เทียบกับของไทยที่มีที่ราบลุ่มปากแม่น้ำกว้างใหญ่ไพศาล ไปจรดที่ราบสูงทางภาคอิสาน หรือที่ราบลุ่มริมทะเลในภาคใต้ ปลูกทิ้งๆขว้างๆยังไงก็ยังเหลือกิน
ยังมีอีกหลายปัญหาของประเทศเหล่านี้ที่ยังต้องแก้อีกมากมาย ถ้าคิดจะปลูกข้าวให้พอกินในประเทศ ยังไม่ต้องพูดว่าให้เหลือส่งออกมาแข่งกับไทย
ถ้าจะมีคู่แข่งที่สูสีก็ไทย ก็คงจะมีกัมพูชา-เวียตนามที่มีพื้นที่ราบลุ่มปากแม่น้ำโขงกว้างใหญ่ไพศาลไม่แพ้ไทย แต่มิติปัญหาอื่นของเวียตนามกับกัมพูชาก็ยังต้องใช้เวลาแก้อีกพอสมควรครับ